Terala/Historia - Historia wersji

Wydra o 20:24, 23 mar 2026

2026-03-23T20:24:53Z

Wydra o 21:34, 17 mar 2026

2026-03-17T21:34:53Z

Wydra o 21:34, 17 mar 2026

2026-03-17T21:34:30Z

Wydra o 21:33, 17 mar 2026

2026-03-17T21:33:28Z

Podgląd zmian

Wydra o 19:30, 2 mar 2026

2026-03-02T19:30:10Z

Wydra o 18:59, 2 mar 2026

2026-03-02T18:59:52Z

Wydra o 18:58, 2 mar 2026

2026-03-02T18:58:43Z

Podgląd zmian

Silber24: Utworzono nową stronę "{{ZakładkiTrzy|Historia|Terala|Etnos}}"

2026-02-03T17:54:21Z

Utworzono nową stronę "{{ZakładkiTrzy|Historia|Terala|Etnos}}"

Nowa strona

@@ Linia 3: / Linia 3: @@
 ='''Sytuacja Obecna'''=
-Podbój Ofiru w 957 roku doprowadził do ponownego podzielenia terali na dwa odrębne głosy. Tym razem jednak gra toczyła się o znacznie poważniejszą stawkę niż tylko o to nie była to kwestia tego po której stronie sporu opowiedzą się kniaziowie. Wynik podziału przesądził o dalszych losach kraju grodów w świetle nieuchronnego widma okupacji Kaganatu Samnijskiego.
+Podbój Ofiru w 957 roku doprowadził do ponownego podzielenia terali na dwa odrębne głosy. Tym razem jednak gra toczyła się o znacznie poważniejszą stawkę, niż tylko o to, po której stronie sporu opowiedzą się kniaziowie. Wynik podziału miał przesądzić o dalszych losach kraju grodów, który stanął w świetle nieuchronnego widma okupacji Kaganatu Samnijskiego.
-Pokolenie kniazia Derwana i kniazia Gocława miało i okupacji quasyrańskiej na terenach ich ziem  orazjej skutki. Co ważniejsze, dobrze pamiętali również decyzje Jastrzębca, która choć z jednej strony pogrążyła kraj, a z drugiej - dała mu szansę na oddech. Przed zakończeniem 957 roku większość kniaziów opowiedziała się za zbrojnym stawieniem czoła samnijczykom, zwłaszcza, że na czele drużyn kniaziowskich stanął sam Kniaź Obiecany - Bolemir.
+Pokolenie kniazia Derwana i kniazia Gocława wciąż nosiło w sobie świeże i bolesne wspomnienia z czasów quasyrańskiej okupacji. Skutki tamtych wydarzeń wciąż przecież nie dawały o sobie w pełni zapomnieć. . Co więcej, wciąż miano w pamięci również decyzje Jastrzębca, która choć z jednej strony pogrążyła kraj, to z drugiej - dała mu szansę na oddech. Przed zakończeniem 957 roku większość kniaziów opowiedziała się za zbrojnym stawieniem czoła Samnijczykom, zwłaszcza, że na czele drużyn kniaziowskich stanął sam Kniaź Obiecany - Bolemir.
-Wraz z przełomem roku nastąpiły pierwsze utarczki na granicy teralsko-samnijskiej. W ich wyniku młody kniaź Bolemir trafił do samnijskiej niewoli, chociaż jak podkreślają ambasadorowie, włos mu z głowy nie spadł i ma on status gościa w Samarkandzie. Przybyły do Witomira Derawnowica posłaniec od małżonki Wielkiego Kagana Rangveig Aoifedottir Borgh Du ponoć takie słowa przekazał:<br>
+Wraz z przełomem roku nastąpiły pierwsze utarczki na granicy teralsko-samnijskiej. W ich wyniku młody kniaź Bolemir trafił do samnijskiej niewoli, chociaż, jak podkreślają ambasadorowie, włos mu z głowy nie spadł i miał on status gościa w Samarkandzie. Przybyły do Witomira Derawnowica posłaniec od małżonki Wielkiego Kagana Rangveig Aoifedottir Borgh Du ponoć takie słowa przekazał:<br>
-"Drogi ojcze, mój przyrodni brat jest cały i zdrów, oraz takim pozostanie niezależnie od naszych dalszych uprzejmości. Bolemir już nie jest dzieckiem, nie jest nim od dawna od kiedy ty i twoja kochanka pozwoliliście by Derwan, Gocław i druidzi przekazywali go sobie z rąk do rąk. Odebraliście mu dzieciństwo. Teraz jest gościem mym i mojego męża, nikt nie nakazuje mu co ma mówić i co robić. Do decyzji Kongresu Wolnych Narodów damy mu dom. I wierz mi, sami nauczyliście go akceptować ten stan."
+<i><b>Drogi ojcze, mój przyrodni brat jest cały i zdrów, oraz takim pozostanie niezależnie od naszych dalszych uprzejmości. Bolemir już nie jest dzieckiem, nie jest nim od dawna od kiedy ty i twoja kochanka pozwoliliście by Derwan, Gocław i druidzi przekazywali go sobie z rąk do rąk. Odebraliście mu dzieciństwo. Teraz jest gościem mym i mojego męża, nikt nie nakazuje mu co ma mówić i co robić. Do decyzji Kongresu Wolnych Narodów damy mu dom. I wierz mi, sami nauczyliście go akceptować ten stan. </i></b>
 W tym samym czasie do Kongresu Wolnych Narodów wpłynęła prośba o spotkanie na terenie Terali i ustalenie jej losów.
-Wraz z prośbą o zorganizowanie Kongresu Wolnych Narodów stało się też coś zaskakującego. Wśród przedstawicieli północnych kowenów druidzkich narodziło się rosnące poparcie dla uchylenia czoła pod władzą Kaganatu. Jako argumentację koweny podawały ratowanie cywili, oraz oszczędzenie sobie kolejnego rozlewu krwii. Jako przykład służyła Velida która gdy zgodziła się nad przejście pod władzę Kagana zachowała nie dość, że spokój to zyskała jeszcze przywileje handlowe.
+Wraz z prośbą o zorganizowanie Kongresu Wolnych Narodów stało się też coś zaskakującego. Wśród przedstawicieli północnych kowenów druidzkich narodziło się rosnące poparcie dla uchylenia czoła pod władzą Kaganatu. Jako argumentację koweny podawały ratowanie cywili oraz oszczędzenie sobie kolejnego rozlewu krwii. Jako przykład służyła Velida, która gdy zgodziła się nad przejście pod władzę Kagana zachowała nie dość, że spokój, to zyskała jeszcze przywileje handlowe.
 ='''Zapis historii'''=

@@ Linia 7: / Linia 7: @@
 Pokolenie kniazia Derwana i kniazia Gocława miało i okupacji quasyrańskiej na terenach ich ziem  orazjej skutki. Co ważniejsze, dobrze pamiętali również decyzje Jastrzębca, która choć z jednej strony pogrążyła kraj, a z drugiej - dała mu szansę na oddech. Przed zakończeniem 957 roku większość kniaziów opowiedziała się za zbrojnym stawieniem czoła samnijczykom, zwłaszcza, że na czele drużyn kniaziowskich stanął sam Kniaź Obiecany - Bolemir.
-Wraz z przełomem roku nastąpiły pierwsze utarczki na granicy teralsko-samnijskiej. W ich wyniku młody kniaź Bolemir trafił do samnijskiej niewoli, chociaż jak podkreślają ambasadorowie, włos mu z głowy nie spadł i ma on status gościa w Samarkandzie. Przybyły do Witomira Derawnowica posłaniec od małżonki Wielkiego Kagana Rangveig Aoifedottir Borgh Du ponoć takie słowa przekazał:
+Wraz z przełomem roku nastąpiły pierwsze utarczki na granicy teralsko-samnijskiej. W ich wyniku młody kniaź Bolemir trafił do samnijskiej niewoli, chociaż jak podkreślają ambasadorowie, włos mu z głowy nie spadł i ma on status gościa w Samarkandzie. Przybyły do Witomira Derawnowica posłaniec od małżonki Wielkiego Kagana Rangveig Aoifedottir Borgh Du ponoć takie słowa przekazał:<br>
 "Drogi ojcze, mój przyrodni brat jest cały i zdrów, oraz takim pozostanie niezależnie od naszych dalszych uprzejmości. Bolemir już nie jest dzieckiem, nie jest nim od dawna od kiedy ty i twoja kochanka pozwoliliście by Derwan, Gocław i druidzi przekazywali go sobie z rąk do rąk. Odebraliście mu dzieciństwo. Teraz jest gościem mym i mojego męża, nikt nie nakazuje mu co ma mówić i co robić. Do decyzji Kongresu Wolnych Narodów damy mu dom. I wierz mi, sami nauczyliście go akceptować ten stan."

@@ Linia 8: / Linia 8: @@
 Wraz z przełomem roku nastąpiły pierwsze utarczki na granicy teralsko-samnijskiej. W ich wyniku młody kniaź Bolemir trafił do samnijskiej niewoli, chociaż jak podkreślają ambasadorowie, włos mu z głowy nie spadł i ma on status gościa w Samarkandzie. Przybyły do Witomira Derawnowica posłaniec od małżonki Wielkiego Kagana Rangveig Aoifedottir Borgh Du ponoć takie słowa przekazał:
 "Drogi ojcze, mój przyrodni brat jest cały i zdrów, oraz takim pozostanie niezależnie od naszych dalszych uprzejmości. Bolemir już nie jest dzieckiem, nie jest nim od dawna od kiedy ty i twoja kochanka pozwoliliście by Derwan, Gocław i druidzi przekazywali go sobie z rąk do rąk. Odebraliście mu dzieciństwo. Teraz jest gościem mym i mojego męża, nikt nie nakazuje mu co ma mówić i co robić. Do decyzji Kongresu Wolnych Narodów damy mu dom. I wierz mi, sami nauczyliście go akceptować ten stan."
 W tym samym czasie do Kongresu Wolnych Narodów wpłynęła prośba o spotkanie na terenie Terali i ustalenie jej losów.
@@ Linia 20: / Linia 19: @@
 ==Początki Terali i organizacja społeczno-polityczna==
 Nikt nie wie, skąd przybyli Terale. Według światowej historiografii zostali zepchnięci w lasy nad Wedrą przez ekspansywne ludy Rzeki i Fiordu, tworzące dzisiejsze Wergundię i Trynt. Teralskie podania wielokrotnie wskazują na motyw „przybywania z północy”, niektóre elementy językowe (np. nazwnictwo jak „kniaź” czy „ataman”) mogą wiązać ich z ludami Stepu.
 Terale są ludem nastawionym pokojowo, lecz ogromnie przywiązanym do własnej niezależności. Stąd do niedawnych czasów brak wśród nich ścisłej organizacji państwowej. Dopiero rosnąca presja wrogich sąsiadów sprawiła, że Terale zgodzili się na jednego władcę. Wcześniej władzę sprawowali przywódcy możnych rodów, zwani podobnie jak w Samni, kniaziami. Po okresie podporządkowania Qa (Czas Ciemności) Terala rozpadła się na dwa organizmy państwowe.
 Rody nigdy nie były sobie równe. Spośród najmożniejszych rodów kniaziowskich największym mirem cieszyły się rody haradeckie (od słowa hrad czyli gród), to jest pięć rodów, które władały pięcioma największymi grodami Terali. Podobnie także określało się te rody, które rządziły pomniejszymi grodami, lecz nigdy nie były one tak potężne.
 Najpotężniejsi kniaziowie mieli władzę zwierzchnią całym obszarem wokół jednego grodu, jednak w skład owego obszaru wchodziła ich własna ojcowizna oraz tereny należące do rodów pomniejszych. Do tego mianowali oni palatynów, czyli zarządców z ramienia kniaziów (pierwotnie palatyni zarządzali „pałacem” czyli samą rezydencją kniaziowską). Ważni również byli mianowani przez wiece komesi, zarządzający grodami oraz zwierzchnicy kowenów. Nad nimi wszystkimi zwierzchnią władzę miał wiec, zgromadzenie ludu danej ziemi, pasujący komesów i wybierający spośród kniaziów wodzów wojennych (wojewodów).
 W zetknięciu z ekspansywnymi i świetnie zorganizowanymi państwami drapieżnych sąsiadów system ten zaczynał zawodzić. Skłócone rody, ambitni kniaziowie i komesi, dawni kapłani, decydujący zamiast wodzów o sprawach wojennych... W efekcie Terala nie była w stanie przeciwstawić się nawet najazdom tryntyjskim, potem zaś całkowicie skapitulowała w obliczu potęgi wergundzkiego wodza Elmeryka i złożyła hołd Wergundii, na wiele lat stając się wergundzkim protektoratem. W grodach rezydowali książęcy namiestnicy z Akwirgranu, a wśród lasów pobudowano liczne drewniane fortalicje, w których stacjonowali wojownicy czarnego i burego tymenu. Terala płaciła lenno, a w zamian armia wergundzka chroniła mieszkańców lasów przed tryntyjskimi, samnijskimi i orkowymi najazdami.

← poprzednia wersja		Wersja z 19:30, 2 mar 2026
Linia 1:		Linia 1:
	{{ZakładkiTrzy\|Historia\|Terala\|Etnos}}		{{ZakładkiTrzy\|Historia\|Terala\|Etnos}}
		+	[[File:terala6.jpg\|upright=0.65\|frameless\|border\|right]]
	=='''Sytuacja Obecna'''==		=='''Sytuacja Obecna'''==

← poprzednia wersja		Wersja z 18:59, 2 mar 2026
Linia 80:		Linia 80:
	Wydarzenia, które tam miały miejsce, trudne są do opisania, bowiem świadkowie podawali różne, rozbieżne relacje, a żadne nie były wiarygodne. Mówiono o emanacjach magicznych, lewitujących skałach, trąbach powietrznych i innych zjawiskach nienaturalnych, co prawdopodobnie spowodowane było dalszymi perturbacjami w siatce geomantycznej. Zachodnia Terala natomiast przeszła bez większych problemów przez kryzys geomantyczny. W obydwu krajach wzrosła pozycja polityczna kowenów druidzkich, jako głównej opozycji wobec Kompanii Nowej Magii. Znacznie większe straty przyniósł katastrofalny rajd orków Gruat na kraj Lędy wiosną 951 roku. Choć sam gród odparł najazd, liczni mieszkańcy zostali uprowadzeni w góry. Nieliczni, którym udało się wyrwać z rąk napastników, opowiadali o niezachwianej wierze w Szakala i jego moc, emanującej take z zaklęć ich kapłanów.		Wydarzenia, które tam miały miejsce, trudne są do opisania, bowiem świadkowie podawali różne, rozbieżne relacje, a żadne nie były wiarygodne. Mówiono o emanacjach magicznych, lewitujących skałach, trąbach powietrznych i innych zjawiskach nienaturalnych, co prawdopodobnie spowodowane było dalszymi perturbacjami w siatce geomantycznej. Zachodnia Terala natomiast przeszła bez większych problemów przez kryzys geomantyczny. W obydwu krajach wzrosła pozycja polityczna kowenów druidzkich, jako głównej opozycji wobec Kompanii Nowej Magii. Znacznie większe straty przyniósł katastrofalny rajd orków Gruat na kraj Lędy wiosną 951 roku. Choć sam gród odparł najazd, liczni mieszkańcy zostali uprowadzeni w góry. Nieliczni, którym udało się wyrwać z rąk napastników, opowiadali o niezachwianej wierze w Szakala i jego moc, emanującej take z zaklęć ich kapłanów.
	Kwestia rozwiązania problemu najazdów orków stała się głównym tematem Wiecu Ziem, na który zjechali obaj starzy kniaziowie, Witomir i Welirada, a także młody kniaź Bolemir. Wiec Święta Plonów owego roku stał się manifestacją woli zjednoczenia, wszystkie hrady, znaki i rody, wszystkie stany, koweny, zakony i chramy oddały cześć młodemu kniaziowi, który przysiągł uroczyście, że nim osiągnie lata męskie, sam poprowadzi chorągwie przeciw barbarzyńcom.		Kwestia rozwiązania problemu najazdów orków stała się głównym tematem Wiecu Ziem, na który zjechali obaj starzy kniaziowie, Witomir i Welirada, a także młody kniaź Bolemir. Wiec Święta Plonów owego roku stał się manifestacją woli zjednoczenia, wszystkie hrady, znaki i rody, wszystkie stany, koweny, zakony i chramy oddały cześć młodemu kniaziowi, który przysiągł uroczyście, że nim osiągnie lata męskie, sam poprowadzi chorągwie przeciw barbarzyńcom.
−
−	~~Aby przeczytać o aktualnej sytuacji nacji wróć do:~~