__NOTOC__{{ZakładkiTrzy||Historia|Etnos}}
{{RamkaOstrzezenie|tresc= <br><u>'''Pethaban jest niegrywalny.'''</u> <br><br>Z racji na usytuowanie na mapie i historię świata gry, nie jest możliwa gra jako postać z tej nacji.}}
{{RamkaInfo|tresc= Nie kopiujemy historycznych rozwiązań, dlatego nie należy przenosić żywcem rzeczywistych wzorców. Ale jeśli szukasz strojów, imion, nazw i generalnie klimatu to podpowiadamy, czym można się inspirować.<br><br>'''Pethaban''' – kraina po drugiej stronie [[Asura Makan]]. Niegdyś w wyobrażeniach mieszkańców północnych krain, opartych na nielicznych relacjach podróżników, to kraina o dachach z czystego złota, której mieszkańcy chadzają w jedwabiach i jedzą w naczyniach ciętych z opalu. Rzeczywistość, znana uprzednio głównie władcom Ofiru z przechowywanych w archiwach relacji, jest nieco skromniejsza, kraina Pethaban, zwana w swoim własnym języku Bharat, rządzona przez despotycznych, ale mądrych władców, rzeczywiście jest miejscem bogatym. Rozłożona na żyznych równinach, rzadko cierpi głód. Ze względu na obfitujące w kruszce wysokie góry, z którymi Pethaban graniczy na północy, złoto ma tam stosunkowo niewielką wartość i jest powszechnie używane do wyrobu średniej wartości precjozów. Dodatkowo łagodny klimat sprzyja hodowli jedwabnikówinspirowany imperium Osmańskim oraz Persją. }}
Ze względu na trudność przebycia Asury, kontakt z Pethabanem był szczątkowy, sytuacja ta uległa zmianie po aferze, jaką wywołała informacja o stworzonych przez Ligę Kupiecką oazach na pustyni, dzięki którym stworzyła ona w końcu stały szlak karawan do Pethabanu. Dwie wielkie sukursje wojenne i liczne mniejsze wyprawy, jakie zostały podjęte przez władców zachodu w latach 882 - 895 jako odzew na wezwanie o pomoc , przyniosły zacieśnienie kontaktów z tym egzotycznym krajem oraz otwarcie szerszego przepływu towarów, a także poszerzenie wiedzy o nim. Zachodni świat ze zdumieniem słuchał więc informacji o tym zadziwiającym kraju[[File:pethaban1. jpg|upright=1|frameless|border|right]]
Tak przekazał to jeden z uczestników pierwszej sukursji'''Pełna/ formalna nazwa kraju:'''Kraina Bharat{{Cytat|„Ludność tam mieszkająca wydaje się wyznawać zasadę, iż los ich od dawna zapisany jest w mistycznych źródłach, głównie determinowany układem gwiazd w momencie urodzenia i w ważnych momentach życia. Fatalizm ów przekłada się na pokorne i filozoficzne podejście do wszelkich trudności, jak również na absolutne posłuszeństwo względem władcy. Tym bardziej, że włodarze kraju Bharat to ni mniej ni więcej mędrcy o wielkiej wiedzy i władający mocą, tam zwani w ichnim języku mahami. Najpotężniejsi spośród mahów zasiadają w zgromadzeniu, zwanym mahrada, stąd oni zwani są maharadżami (w ich języku brzmi to „maharszi” czyli wielki mędrzec). Spośród siebie wybierają tego, który włada mocą najlepiej, i tego wynoszą do zaszczytu Wielkiego Maharadży, który pełni rolę taką, jak u nas książęta, choć bardziej to pokrewne się wydaje sposobowi wyboru ofirskich kratistosów.<br><br>
Mahowie w sposób niepojęty czerpią moc z gwiazd, moc tę zwykli nazywać mahiją. Używają jej po to, by wzywać i nakłaniać do swojej woli duchy rozmaite i istoty niecielesne, które mahom służą i ich rozmaite polecenia spełniają. Są to stwory różne, zwane dżinami, ifrytami, silami i merydami, to znaczy o tych słyszałem, ale zapewne są także inne. One to na rozkaz mahów czynią to, co nasi magowie i kapłani zwykli czynić z pomocą zaklęć.'''Nazwy skrótowe/używane:''' *Pethaban*Bharat*Kraina za Asurą<br><br>
Najdziwniejsze jednak są tu obyczaje'''Położenie i sąsiedzi: '''Po wschodniej stronie pustyni Asura Makan (Asura Aham). Ludność tutaj żyje w przekonaniu, że gwiazdy decydują o tym, czy powinien być wyniesion ku zaszczytom, czy raczej życie całe trudzić się pracą nad siły. Dlatego każde urodzone dziecię zanosi się do wielkich świątyń, zwanych mahiala, gdzie mahowie patrząc Na północy graniczy z wysokimi górami bogatymi w gwiazdy wyznaczają los nowonarodzonego. To uroczysty wielce obrząd, który zwą „atmaniwedana”. Rzadkie są przypadki, gdy przepowiednia wskazuje na los inny niż rodzicieli, dlatego obowiązki i zaszczyty najczęściej z rodziców na dzieci zwykły przechodzićkruszce. Czasem jednak tak Składa się zdarza, że dziecku dostojników wywróżą los żebraczy, a żebrakowi – książęcy. takie przypadki wszyscy tam sobie opowiadają, choć nie sposób dojść czy traktują to jako legendy czy prawdę prawdziwą, dość, że świadomość ta jest dla nich źródłem pokory, przypominając, że bogactwo w mgnieniu oka utracić można, a z ubóstwa z kilka chwil wyjść na wyżyny potęgilicznych miast-państw oraz królestw (np. W ogóle zwykli tam ludzie z pokorą przyjmowaćMeghalaya, co los im przyniesieTipura Nadu, za największą cnotę uznając spełnianie codziennych obowiązków z uśmiechem i pogodą duchaKagarhaveli).<br><br>
Dzielą się tam ludy '''Ustrój: '''Teokracja magiczna oparta na grupy, które oni zwą „ghotra”, co się tłumaczy jak „pokolenie”władzy mahów (mędrców-magów). Wywodzą się od mitycznych przodków, Najpotężniejsi z których jedni byli książętami, inni zaś ich sługaminich – maharadżowie (maharszi) – tworzą zgromadzenie rządzące krajem. Jedne więc ghotra służą innym i określonymi rzeczami się zajmują lub określone im strefy zostały przypisane. Kto się w jakim ghotra urodził, takie też ma obowiązki przypisane, chyba, że gwiazdy inaczej zdecydują. Niepojęte to jest, ale są tam też takie wspólnoty pobożne, gdzie urodzone dziecię przed okazaniem matce oddane zostaje opiekunkom, które wszystkimi dziećmi z wszystkich ghotra na raz się opiekują. Wtedy to od rodziców jest oddzielone i nie rozpoznają oni swojego dziecka. Dopiero, gdy dziecię kończy dni siedem, odprawia się ów obrzęd i gwiazdy wskazują, w której ghotra spędzi ono życie i wedle tego wskazania dziecię jest oddane wskazanym rodzicom, co znaczy, że być może nie swoje dziecię wychowują. Nie Spośród nich wybierany jest to zwyczaj powszechny, choć podobno niegdyś byłWielki Maharadża.<br><br>
Jakie by dziwne ich zwyczaje nie były, mieszkańcy Bharat to ludzie wielkiego serca, a prawa gościnności są u nich święte. Wiele razy nas od śmierci ratowali, ofiarowują schronienie, posiłek czy choćby wodę. Ze zdumieniem żeśmy też się dowiadywali, że Asura Makan to imię nadane wielkiej pustyni przez lud Bharat, w istocie brzmi „Asura Aham” co znaczy „jam jest demonem”. I zaiste, każdy, kto przetrwał w jej okrutnym uścisku, wie, jak prawdziwe jest to imię. Błogosławieni więc niech będą mieszkańcy oaz i osad, prości ludzie wielkiego serca, którzy podzielili się swą strawą i wodą z wędrowcami wyrwanymi z trzewi demona.”|}}'''Język / alfabet: '''*Pethabański (Bharati)<br><br>
== Sytuacja w kraju po rytuale w Bibractborgu =='''Dominujące wierzenia:''' W obliczu sytuacji, jaką spowodowała sprawa Swarta-Szakala, Kraina Bharat znalazła się *Wiara w dziwnej sytuacji. Wyjątkowa magia, na jakiej opierał się ten kraj, stała się przeznaczenie zapisane w tym czasie przyczyną jego problemówgwiazdach. Pethabańscy mahowie opierali swoje umiejętności magiczne na eskhara – istotach spoza swiata, powszechnie nazywanych demonami*System astrologicznego wyznaczania losu człowieka (atmaniwedana). Potrafili je pętać i zmuszać do współpracy*Różnorodne kulty bóstw, więzić filozofia równowagi oraz wiara w materialnym świecie lub spychać z powrotem do Pustki. Na mocy eskhara zbudowane były miasta-państwa, którymi mahowie rządzili, a także cały szereg aspektów życia, jak rolnictwo, rozmaite wynalazki czy brońreinkarnację.<br><br>
Gdy pojawił się Upadły Bóg, nazywany tutaj ''Raat Ka-Malik'Najważniejsze elementy historii:''' (Władca Nocy), większość eskhara odpowiedziała na jego wezwanie. Niektórzy mahowie zgodzili się na oddawanie czci Szakalowi, ci wzrośli w siłę *Powstanie systemu rządów mahów i przejęli władzę na większości terenów. Inni próbowali walczyć, ci w większości ginęli pokonani przez własne eskhara, które uważali za będące w ich mocy. Nieliczni zdołali miast-państw opartych na czas odseparować się od mocy magii eskhara, unikają ich destrukcyjnego wpływu. Rozpoczęła *Wojna domowa wywołana pojawieniem się wojna domowa, w której mahowie wspomagani mocą Raat Ka-Malika dążyli do przejęcia władzy nad jak największą częścią kraju(Swarta-Szakala). Echa tej wojny docierały na zachód niezwykle rzadko, przefiltrowane przez barierę Assury. Jednak niektórzy byli świadomi, że za pustynią wkrótce powstać może pierwsze ludzkie królestwo, całkowicie poddane Swartowi*Samnijski podbój Meghalayi w roku 940 i powstanie samnijskiego namiestnictwa.<br><br>
=== Po upadku Szakala ==='''Stereotypowe cechy:''' W Bharat tylko nieliczni wiedzieli o rytuale *Fatalizm i wiara w Bibractborguprzeznaczenie. Owszem, byli tacy, niektóre rody, bliżej powiązane z kręgiem Trzech Przeciwko Szakalowi. Jednak w większośći klęska Szakala była zaskoczeniem. Upadek małych imperiów, stworzonych przez kultystów Swarta, pogłębił istniejący chaos. Niektóre eskhara uwolniły się całkowicie spod władzy mahów, inne wzmocniły władzę swoich panów. Jedno stało się pewne – nie dało się po Birbactborgu wypchnąć żadnego eskhara *Wysoka kultura i zamiłowanie do Pustkisztuki. Pozbycie się demonów z krainy Bharat stało się niemożliwe*Silne poczucie obowiązku wobec społeczeństwa i władcy.<br><br>
== Mentalność i '''Stereotypowy wygląd ==:''' [[File:pethaban1*Bogato zdobione jedwabne stroje przetykane złotą nicią.jpg|upright=1|frameless|border|right]]Kraina Pethabanu jest wielka i zamieszkuje ją wiele różnych ludów, trudno więc wyliczyć ich wspólne cechy. Jeżeli jakieś są, to bardzo wysoka kultura, umiłowanie sztuk pięknych, tańca*Liczne ozdoby – kolczyki, śpiewu bransolety i poezji, czy zmysł handlowyłańcuszki. Pethabańczycy to ludzie pogodni i oddani swojemu władcy, ważną częścią ich kultury jest bowiem absolutna akceptacja swojego miejsca w społeczeństwie *Barwne szaty i ładu, według którego ono działafantazyjne nakrycia głowy.<br><br>
Religie Pethabanu nie są zbyt dobrze poznane, wiadomo, że funkcjonuje tam wiele kultów i systemów filozoficznych, mieszkańcy oddają cześć rozlicznym bóstwom i istotom, wierzą także '''Sojusze/ sympatie: '''*Liga Kupiecka (handel przez oazy).*Samnia (w filozofię równowagi czy ideę systemu wcieleńregionie Meghalayi).*Państwa handlujące przez karawanowe szlaki.*Przeciwnicy polityczni/ najświeższe konflikty/ wojna: *Kultyści Raat Ka-Malika.*Mahowie wykorzystujący demony eskhara.*Konflikty między miastami-państwami Bharat.<br><br>
Ci, którzy przebyli pustynię razem '''Ważne postaci historycznie:''''''Martwi:''' *Mahowie polegli w wojnie domowej z wyprawami z zachodu, byli urzeczeni bogactwem strojów tamtejszych ludzikultystami Szakala.*Dawni maharadżowie tworzący system władzy Bharat. Stroje pethabańskie zdały im się ogromnie bogate, krawędzie tunik są obszywane złotem i kamieniami, a tkaniny przetykane złotą nicią*Pierwsi władcy miast-państw Pethabanu. Trzeba pamiętać jednak*Enktoia – kagani Samni, że złoto na tamtejszym rynku ma dużo niższą wartośćktóra podbiła Meghalayę.
Mężczyźni noszą prostą tunikę sięgającą łydki, rozcinaną po bokach, ze stójkowym kołnierzem i długim rękawem, do szerokich spodni, wiązanych na kostkach, przepasaną jedwabnym jednobarwnym pasem. Stroje kobiet są fantazyjne, do długiej sukni z krótkim rękawem lub obszernych spodni noszą one delikatne i kunsztowne szale, upinane na głowie, owijane wokół ramion i pasa'''Żywi:''' *Ochir Uterysenei – namiestniczka Meghalayi. Wszyscy noszą kunsztowną biżuterię - liczne bransolety, łańcuszki *Baahavin – dowódca wyprawy na czole, duże kolczyki, najdroższa jest srebrna z dodatkiem kości tamtejszych bardzo rzadkich dużych zwierzątTipura Nadu.<br><br>
Trzeba pamiętać, że większość Pethabańczyków, podróżując na zachód, przyjmuje strój bardziej typowy dla danego obszaru, raczej więc nie zdarza się spotkać osoby w tradycyjnym stroju pethabańskim.'''Poprawna odmiana nazwy państwa:'''<table border="1"> <tr><th>Przypadek</th><th>Forma</th></tr> <tr><td>Mianownik</td><td>Pethaban</td></tr> <tr><td>Dopełniacz</td><td>Pethabanu</td></tr> <tr><td>Celownik</td><td>Pethabanowi</td></tr> <tr><td>Biernik</td><td>Pethaban</td></tr> <tr><td>Narzędnik</td><td>Pethabanem</td></tr> <tr><td>Miejscownik</td><td>Pethabanie</td></tr> <tr><td>Wołacz</td><td>Pethabanie</td></tr> </table>
== Broń ==
Wojownicy zza pustyni bardzo chętnie używają krótkiego, refleksyjnego łuku, a z broni białej - charakterystycznej szabli z rozszerzaną klingą, zwanej bułatem. Popularne są też pewne odmiany wekier i halabard.
Praktycznie nic nie wiadomo o organizacji tamtejszej armii.'''Poprawna odmiana narodowości:'''<table border="1"> <tr><th>Przypadek</th><th>Forma</th></tr> <tr><td>Mianownik</td><td>Pethabańczyk</td></tr> <tr><td>Dopełniacz</td><td>Pethabańczyka</td></tr> <tr><td>Celownik</td><td>Pethabańczykowi</td></tr> <tr><td>Biernik</td><td>Pethabańczyka</td></tr> <tr><td>Narzędnik</td><td>Pethabańczykiem</td></tr> <tr><td>Miejscownik</td><td>Pethabańczyku</td></tr> <tr><td>Wołacz</td><td>Pethabańczyku</td></tr> </table>
{{RamkaMail}}
[[Kategoria:Nacje]]