Po wyjściu w 951 roku spod wergundzkiego protektoratu w Talsoi nastał czas rozkwitu - był on powiązany z “klęską” urodzaju następującą po kryzysie geomantycznym. Stan ogromnych nadwyżek utrzymywał się przez kolejne cztery lata, z czasem kierując się ku spadkowi, jednak wciąż utrzymując się powyżej standardu, do którego nawykli mieszkańcy Talsoi.