Zmiany

Talsoi było kolejnym państwem, które wyszło z wojny poranione i całkowicie inne niż było. Talsojczycy stracili po raz drugi swoją flotę w ofiarnym heroicznym Czarnym Szkwale, stracili wiele tysięcy dusz, zwłaszcza elfek z załóg okrętów, a także podjęli decyzję o poddaniu się protektoratowi Wergundii. Czas odbudowy należało rozpocząć od odnawiania zasobów, a pierwszym, o czym mógł myśleć dowolny Talsoi, była odbudowa floty. W zimie 939 zostało zawarte porozumienie z Wergundią, w myśl którego Federacja wykładała olbrzymie fundusze na odbudowę talsojskiej floty. W zamian owa flota stawała się szpicą przyszłej odrodzonej Classis Federacji, a szkutnicy elficcy mieli wspomóc budowę okrętów wergundzkich w stoczniach Mercji. Śmierć wielu wybitnych postaci kładła się cieniem na próbach rekonstrukcji struktur państwa.

===Wielki Wiec===

Pośród wybranych były osoby pochodzące z wysokich rang poprzedniego dowództwa, których kandydatury były oczywiste - takie jak Mariel z rodu Zethar zwana Ardaigh (córka Maire, poprzedniej Marady), ale były tam też osoby z mniejszym doświadczeniem. Było to wynikiem utraty większości kadr w bitwach Wojen o Północ, ale przede wszystkim w Czarnym Szkwale. Specyfika społeczności Talsoi sprawiała, że poległymi w wojnie były przede wszystkim elfki z załóg okrętów, nic zatem dziwnego, że wśród dwudziestki piątki gar’ean pojawiło się aż czterech nowych mężczyzn:

Naan z rodu Oronar który brał czynny udział w planowaniu posunięć wojsk Talsoi podczas powstania

Reamras z rodu Oronar. Kapitan handlowej jednostki Ringëril, weteran spod Birki. Niegdyś służący w niebieskiej hosse.

Nowo powstała dwudziestka piątka podzieliła się następnie na poszczególne hosse i miała spośród siebie wybrać tarmen dla każdej z nich.