=='''Zapis historii'''==
[[File:podziemne5.jpg|upright=|frameless|border|right]]
===Pochodzenie===
Elfy podziemne wieki temu odłamały się od elfów Laro. Podział był gwałtowny i ostry, w jego efekcie zdecydowały się na życie pod ziemią. Utworzenie sobie miejsca do życia nie było łatwe przez wzgląd na krasnoludy, gobliny, chłód i ciemność, musieli więc walczyć o każdy kawałek skały. Z pomocą przyszła Klyfta, ówczesna bogini ciemności, otaczając swoje dzieci opieką. Od tamtej pory niewiele się zmieniło – elfy podziemne wciąż nienawidziły Laro, goblinów oraz pałały niechęcią do krasnoludów.
===Obecność Tlais Burzuma na powierzchni===
[[File:podziemne5.jpg|upright=|frameless|border|right]]
Przed wielką wojną komando elfów podziemnych ukradło pieczęć ważną dla Laryjczyków, co stało się kolejną przyczyną spięć. Elfy podziemne pojawiły się około 900 r. w rejonie Vekowaru, walcząc o dostęp do kuźni, zwanej Ahi Tere Reinga. (larp 2014) W roku 915, w trakcie walk o Trynt, po negocjacjach ze strony walczącej Północy, zawarły chwilowy rozejm z krasnoludami, co tym ostatnim umożliwiło ograniczoną pomoc dla Północy przeciwko inwazji Qasyran. (larp 2015) W roku 937 mocne komando podziemnych elfów pojawiło się w rejonie ruin miasta Birka, podążając w ślad za jednym z magicznych stworzeń, pozostałych sług dawnych bogów. Stworzenie to uciekłszy z podziemi siało spustoszenie na powierzchni. (larp 2017) Podczas owego epizodu zostały nawiązane bezprecedensowe relacje między Tlais Burzuma, a przywódcą krasnoludów, Defthagronem, owocujące porozumieniem w sprawie projektu Tradailsham. Po wielkim Rytuale w Srebrnej Rzece podziemne elfy po odejściu Klyfty przyjęły nowego boga nazywanego przez nich Aita Lanaste.