Zmiany

[[File:liryzja2.jpg|upright== Rys historyczny ==|frameless|border|right]]

[[File:liryzja5.jpg|upright=0.65|frameless|border|left]]Liryzja rozpoczęła swoją historię wraz wędrówką ludów Fiordu w dół Sankary. W przeciągu kilku dekad stała się centrum politycznym i gospodarczym całego ludzkiego świata na zachód od Bramy Itharos. Stamtąd też ruszyła ekspansja '''Sytuacja Obecna'''=Pod wpływem samnijskiego ataku na północOfir, aż po dalekie fiordy według legend mających być krainą “miodem przyspieszono rozmowy o sojuszu Liryzji z unią Tryntu i mlekiem” płynącąFiordu. Połowa V wieku była szczytem potęgi LiryzjiDo potwierdzenia owego układu doszło w marcu 958 roku. Jej terytoria obejmowały wszystkie wybrzeża: od najdalej wysuniętych peryferii Fiordu, przez wybrzeża [[Trynt i Fiord (kraina)|Tryntu]], ujście Wielkich Rzek, aż po Mercję i granicę z [[Księstwo Talsoi|Talsoi]] Przed boskimi obliczami swoje losy związała Feyra Askoldottir Rosgalen - wyłączając półwysep [[Shamaroth]]. Kres potęgi Księżna Liryzji przyszedł wraz - z końcem V wiekusynem tryntyjskiej pary książęcej - Tearlachem. Najpierw doszło Tym samym Liryzja wkroczyła do buntu jarlów na Fiordzie i utraty owej bezcennej kolonii. Krótko potem zbuntowany książę Hakon Tradamon doprowadził do oderwania się Askaronu i utworzenia księstwa [[Trynt|Tryntu]]. Nim Liryzowie zdołali przedsięwziąć jakiekolwiek kroki przeciw jarlom czy Tradamonitom, przez północne dorzecze Sankary przetoczyły się nowe ludy, zwane Ludami Rzeki. Liryzja, ostatecznie zrezygnowawszy z mocarstwowych ambicji, stała się niedużym państwem, który jednak skupiał w sobie niemal cały ludzki handel morski i rzeczny na świecie. Z biegiem lat coraz większą kontrolę nad państwem zaczęła przejmować Liga Kupiecka, dodatkowo wzmacniając powiązania handlowe Liryzji ze światem i zwiększając jej bogactwoPaktu Wedry, lecz ubezwłasnowolniając ją pod względem militarnymzastępując miejsce podbitego Ofiru.

Neyestecae==Początki==Liryzja rozpoczęła swoją historię wraz wędrówką ludów Fiordu w dół Sankary. W przeciągu kilku dekad stała się centrum politycznym i gospodarczym całego ludzkiego świata na zachód od Bramy Itharos. Stamtąd też ruszyła ekspansja na północ, władczyni państwa [[Qa]] aż po dalekie fiordy według legend mających być krainą “miodem i mlekiem” płynącą. Połowa V wieku była szczytem potęgi Liryzji. Jej terytoria obejmowały wszystkie wybrzeża: od najdalej wysuniętych peryferii Fiordu, przez wybrzeża Tryntu, ujście Wielkich Rzek, aż po Mercję i granicę z Talsoi - wyłączając półwysep Shamaroth. Kres potęgi Liryzji przyszedł wraz z końcem V wieku. Najpierw doszło do buntu jarlów na ZapołudniuFiordzie i utraty owej bezcennej kolonii. Krótko potem zbuntowany książę Hakon Tradamon doprowadził do oderwania się Askaronu i utworzenia księstwa Tryntu. Nim Liryzowie zdołali przedsięwziąć jakiekolwiek kroki przeciw jarlom czy Tradamonitom, decydując o inwazji na wybrzeże [[Wergundia|Wergundii]]przez północne dorzecze Sankary przetoczyły się nowe ludy, zażądała od władz Birki bezwzględnej kapitulacjizwane Ludami Rzeki. Po odmowie miasto Birka zostało zmiecione Liryzja, ostatecznie zrezygnowawszy z powierzchni ziemi najpotężniejszą bombą minerałowąmocarstwowych ambicji, jakiej użyto stała się niedużym państwem, który jednak skupiał w czasie całej wojnysobie niemal cały ludzki handel morski i rzeczny na świecie. Z biegiem lat coraz większą kontrolę nad państwem zaczęła przejmować Liga Kupiecka, dodatkowo wzmacniając powiązania handlowe Liryzji ze światem i zwiększając jej bogactwo, lecz ubezwłasnowolniając ją pod względem militarnym.

Dla Zapołudnia bowiem port w Birce był symbolem kolonialnych wyprawPod względem ekonomicznym i rozwojowym dla Liryzji najlepsze okazały się być lata 896-900, jakie podejmowano kiedy to Birka stała się portem macierzystym większości ekspedycji na ziemie QaZa-południe. Birka była neutralna, Birka dzięki swojemu bogactwu i upokorzeń z kontaktom potrzebna była wszystkim krajom na równi. Birka była nietykalną potęgą... Wszyscy o tym związanych. Wybuch położył kres największemu miastu Liryzji i największemu portowi znanego świata, ruinywiedzieli, pokryte minerałową mgłądopóki nie pojawił się ktoś, uniemożliwiały wejście tam przez kolejne dziesięcioleciakto nie wiedział.

LiryzjaNeyestecae, w wyniku powyższych działań wojennychwładczyni państwa Qa na Zapołudniu, decydując o inwazji na wybrzeże Wergundii, stała się państwem zależnym zażądała od najeźdźcy i gubernatora Qawładz Birki bezwzględnej kapitulacji. Po odmowie miasto Birka zostało zmiecione z powierzchni ziemi najpotężniejszą bombą minerałową, stacjonującego na tych ziemiachjakiej użyto w czasie całej wojny.

=== Ruiny miasta Birka ===W 911 roku ruiny miasta Birka zostały odgrodzone wojskowym kordonem Dla Zapołudnia bowiem port w Birce był symbolem kolonialnych wypraw, jakie podejmowano na ziemie Qa, i szerokim pasem bezpieczeństwa od reszty upokorzeń z tym związanych. Wybuch położył kres największemu miastu Liryzjii największemu portowi znanego świata, ruiny, pokryte minerałową mgłą, uniemożliwiały wejście tam przez kolejne dziesięciolecia. Przyczyny tego stanu rzeczy poznano dopiero późniejLiryzja, w 937 roku, kiedy wyszły na jaw mechanizmy działania bomby minerałowejwyniku powyższych działań wojennych, która wybuchła w Birce. Przerażający stopień zniszczeń okazał stała się być dziełem nie tylko bombypaństwem zależnym od najeźdźcy i gubernatora Qa, ale także mieszających się w to sił nadprzyrodzonychstacjonującego na tych ziemiach.

=== Po odzyskaniu wolności =Ruiny miasta Birka==W 911 roku 937 Liryzja stanowiła smutny obraz anarchii ruiny miasta Birka zostały odgrodzone wojskowym kordonem i zniszczeniaszerokim pasem bezpieczeństwa od reszty Liryzji. Mieszkańcy funkcjonowali Przyczyny tego stanu rzeczy poznano dopiero później, w mafijnych układach937 roku, próbując zastąpić strukturę państwa jakimkolwiek aparatem wprowadzającym porządekkiedy wyszły na jaw mechanizmy działania bomby minerałowej, która wybuchła w efekcie otrzymując społeczeństwo przesiąknięte przestępczością i zbrodniąBirce. Przerażający stopień zniszczeń okazał się być dziełem nie tylko bomby, ale także mieszających się w to sił nadprzyrodzonych.

=== Thing Liryzyjski =Czas Ciemności==Najsilniejsza Lata okupacji Zapołudnia były dla Liryzji czasem anarchii i chaosu. Kraj został wydrenowany z rodzin liryzyjskichbogactw i właściwie pozostawiony sam sobie. Więzi między poszczególnymi regionami, Rosgalenowie, doprowadziła w 937 rmiastami i osadami pękły. do zwołania ogólnokrajowego ThinguZapołudniowym okupantom była na rękę rosnąca anarchia, który podjął decyzje o dalszych losach krajurozpad więzi społecznych i struktur państwa. Liryzja odrzuciła propozycję dołączeniem do [[Trynt|Tryntu i Fiordu]] jako trzecie księstwo uniifunkcjonowała dzięki szlakowi handlowemu wzdłuż Sankary, odrzuciła także wizję samodzielnego zaprowadzenia porządku na własnym terenie. Zwyciężyła koncepcja dołączenia do [[Wergundia|Federacji Wergundzkiej]] jako księstwo elekcyjne. Księciem elektorem wybrany został bohater z III bitwy pod Ardengdy tego zabrakło, [[Kanon postaci#Postaci fabularne|Rorik Rosgalen]], paladyn Modwitazabrakło też podstawy ekonomii kraju.

=== Ponowna inwazja =Po odzyskaniu wolności==Rok później przez kraj przetoczyła się kolejna fala najazdu ZapołudniaW roku 937 Liryzja stanowiła smutny obraz anarchii i zniszczenia. Wergundzkie tymeny nie były Mieszkańcy funkcjonowali w stanie zatrzymać inwazji armii Utzyaomafijnych układach, próbując zastąpić strukturę państwa jakimkolwiek aparatem wprowadzającym porządek, która zatrzymała się dopiero pod Akwirgranem. Paradoksalnie jednak mobilizacja i wspólna obrona wybrzeża odniosły pozytywny skutek w mentalności zniszczonego kraju. Ludzie odzyskiwali poczucie godności efekcie otrzymując społeczeństwo przesiąknięte przestępczością i wiarę w możliwość decydowania o sobiezbrodnią.

=== Odbudowa =Thing Liryzyjski==Po dwóch latach od przejścia Utzyao odbudowa Liryzji trwała na dobreNajsilniejsza z rodzin liryzyjskich, Rosgalenowie, doprowadziła w 937 r. Wsparcie wielkiego mocarstwa dawało stabilność ekonomicznądo zwołania ogólnokrajowego Thingu, dobrą podstawę który podjął decyzje o dalszych losach kraju. Liryzja odrzuciła propozycję dołączeniem do odbudowy ładu społecznegoTryntu i Fiordu jako trzecie księstwo unii, odrzuciła także wizję samodzielnego zaprowadzenia porządku na własnym terenie. Ród Rosgalenów stał się najpotężniejszą siłą polityczną małego księstwa, sprawnie zarządzając wojskiem, handlem i innymi aspektami państwaZwyciężyła koncepcja dołączenia do Federacji Wergundzkiej jako księstwo elekcyjne.

Najpoważniejszym projektem była Nowa Birka (Księciem elektorem wybrany został bohater z czasem to dawne ruiny zaczęto określać jako Stara Birka). Port powstawał dzięki przekopaniu kanałówIII bitwy pod Arden, umożliwiających dostęp z wszystkich czterech, łączących się w delcie rzek. Obejmował rozmaite nowatorskie rozwiązania technologiczne i pomysły uzdolnionych inżynierów, takich jak Patlin. Patlin był Qa, obrał sobie za cel życiowy naprawienie wyrządzonych w Birce zniszczeńRorik Rosgalen, służąc swoją wiedzą i wizjonerskim podejściempaladyn Modwita.

=== Nowe technologie i nowa przyszłość =Ponowna inwazja==Sytuację znacząco zmienił lawinowy rozwój technologii magicznychRok później przez kraj przetoczyła się kolejna fala najazdu Zapołudnia. W Nowej Birce już Wergundzkie tymeny nie były w stanie zatrzymać inwazji armii Utzyao, która zatrzymała się dopiero pod koniec 942 rAkwirgranem. ruszyła eksperymentalna maszyna, służąca do pogłębiania sztucznych kanałówParadoksalnie jednak mobilizacja i wspólna obrona wybrzeża odniosły pozytywny skutek w mentalności zniszczonego kraju. Maszyna zastępowała pracę kilkuset ludzi, a energię czerpała bezpośrednio z sieci geomantycznejLudzie odzyskiwali poczucie godności i wiarę w możliwość decydowania o sobie.

Zaplanowane ==Odbudowa==Po dwóch latach od przejścia Utzyao odbudowa Liryzji trwała na 950 rdobre. otwarcie głównego portu zostało przesunięte na lato 944 rWsparcie wielkiego mocarstwa dawało stabilność ekonomiczną, dobrą podstawę do odbudowy ładu społecznego.Ród Rosgalenów stał się najpotężniejszą siłą polityczną małego księstwa, a port Nowa Birka stawał się najbardziej nowoczesnym sprawnie zarządzając wojskiem, handlem i rozwiniętym miastem całej Północyinnymi aspektami państwa.

W wergundzkiej wojnie domowej Liryzja stanęła po stronie książęcejNajpoważniejszym projektem była Nowa Birka (z czasem to dawne ruiny zaczęto określać jako Stara Birka). Dzięki inwestycjom w Birce prowergundzkie rządy rodu Rosgalenów miały spore poparcie. Przez ostatnie lata przestępczość została zredukowanaPort powstawał dzięki przekopaniu kanałów, odtworzono stocznie na wybrzeżuumożliwiających dostęp z wszystkich czterech, odbudowano handel wzdłuż Sankary, a zakończenie prac nad kanałem miało stać łączących się zwieńczeniem olbrzymiego wysiłku odbudowy przedwojennej metropolii handlowej.=== Kryzys geomantyczny ===W 950 roku w czasie kryzysu geomantycznego w ataku eskhar poległ książę elektor Rorik Rosgalendelcie rzek. Wraz z jego śmiercią skończyła się okres pro-wergundzki w historii kraju. Wkrótce liryzyjski thang zdecydował o zerwaniu umowy z Federacją Obejmował rozmaite nowatorskie rozwiązania technologiczne i zniesieniu protektoratupomysły uzdolnionych inżynierów, takich jak Patlin. Pozostawiono co prawda korzystne umowy celnePatlin był Qa, ale Liryzja trwale odłączyła się od Wergundiiobrał sobie za cel życiowy naprawienie wyrządzonych w Birce zniszczeń, korzystając z absolutnego braku możliwości reakcji protektora. Po roku wybrano także nowego władcę, była to Freyra Aslodottir Rosgalensłużąc swoją wiedzą i wizjonerskim podejściem.

Port w Nowej Birce rozwijał się z każdym rokiemMimo zaangażowania znacznych środków, bogacąc się teraz na obsłudze dwóch szlakow handlowych - starego na Sankarze także przez Federację i nowego Szlaku Wedryinne zainteresowane podmioty, budowa miała potrwać jeszcze wiele lat. Towary z OfiruZdawało się jednak, a przez Ofir także z Pethabanu, podążały że Liryzja ma szansę po latach upadku powrócić na Zapołudnie, stamtąd zaś docierały transporty mineralu do rdzeni, zas jedni drogę rozwoju i drudzy płacili miastu cło i skład.Nowa Birka stała się także główną siedzibą Kompanii Nowej Magii, a także stolicą Kongresu Wolnych Narodówdobrobytu.

== Mentalność Nowe technologie i nowa przyszłość==[[File:liryzja1.jpg|upright=|frameless|border|right]]Sytuację znacząco zmienił lawinowy rozwój technologii magicznych. W Nowej Birce już pod koniec 942 r. ruszyła eksperymentalna maszyna, służąca do pogłębiania sztucznych kanałów. Maszyna zastępowała pracę kilkuset ludzi, a energię czerpała bezpośrednio z sieci geomantycznej.

{{RamkaInfo|tresc=Nie kopiujemy historycznych rozwiązań, dlatego nie należy przenosić żywcem rzeczywistych wzorcówZaplanowane na 950 r. otwarcie głównego portu zostało przesunięte na lato 944 r. Ale jeśli szukasz strojów, imion, nazw i generalnie klimatu to podpowiadamy, czym można a port Nowa Birka stawał się inspirować.<br><br>'''Liryzja''' ma aspekty Rusi nowogrodzkiej (centralne miasto handlowe) najbardziej nowoczesnym i kupieckich republik włoskichrozwiniętym miastem całej Północy. }}

[[File:liryzja4W wergundzkiej wojnie domowej Liryzja stanęła po stronie książęcej.jpg|upright=0.55|frameless|border|left]]Liryzowie to potomkowie żeglarzy z Fiordu, po których odziedziczyli odwagę, waleczność, oraz upórDzięki inwestycjom w Birce prowergundzkie rządy rodu Rosgalenów miały spore poparcie. Przez ostatnie lata niestraszna im była ciężka praca oraz wyrzeczenia mające doprowadzić do wszelkich profitów. Dodatkowo ze względu przestępczość została zredukowana, odtworzono stocznie na charakterystykę ich kupieckiego państwa wykształcił się w nich talent do kombinowaniawybrzeżu, odbudowano handel wzdłuż Sankary, który z czasem przerodził a zakończenie prac nad kanałem miało stać się w czyste cwaniactwo. Lud liryzyjski znany jest ze swego zamiłowania do kalkulowania mającego prowadzić do rozsądnych decyzji. Nie przepadają za zbytnim ryzykiem ani brawurą. Jako lud handlarzy byli niezwykle otwarci wobec innych kultur i ludów, handlowali z każdym, kto chciał zawitać do ich miast. I pomimo, iż preferowali słowne rozwiązania konfliktów, to potrafili stanąć również w obronie swego kraju oraz stolicy, która była jakoby definicją ich mentalności. Bo każdy Liryz był jak Birka. A Birka była miastem dumnym i potężnym. Gdy zabrakło Birki, zabrakło tego co ich definiowałozwieńczeniem olbrzymiego wysiłku odbudowy przedwojennej metropolii handlowej.

== Wygląd Kataklizm==Liryzowie niezwykle silnie nawiązują strojami do ziem, W 950 roku w czasie kryzysu geomantycznego w ataku eskhar poległ książę elektor Rorik Rosgalen. Wraz z których jego śmiercią skończyła się wywodzili, jednak okres pro-wergundzki w historii kraju. Wkrótce liryzyjski thang zdecydował o zerwaniu umowy z tradycją w symbiozę weszły też warunki ekonomiczneFederacją i zniesieniu protektoratu. Pozostawiono co prawda korzystne umowy celne, a jako że handlarze zwykli oceniać swych klientówale Liryzja trwale odłączyła się od Wergundii, ubiór stał się niezwykle ważny w liryzyjskiej kulturzekorzystając z absolutnego braku możliwości reakcji protektora. Przede wszystkim liczy się schludność noszonych strojówPo roku wybrano także nowego władcę, za nimi zaś podążało bogactwo i dobry smakbyła to Freyra Aslodottir Rosgalen.

[[File:liryzja3Port w Nowej Birce rozwijał się z każdym rokiem, bogacąc się teraz na obsłudze dwóch szlakow handlowych - starego na Sankarze i nowego Szlaku Wedry.jpg|upright=0.7|frameless|border|right]]Mężczyźni zwykli nosić tak zwane kaftany liryzyjskieTowary z Ofiru, wykonane a przez Ofir także z barwionej wełnyPethabanu, z poprzecznymi pasami na piersi. Zapinane są one podążały na cynowe lub kościane guzikiZapołudnie, stamtąd zaś wykończone jedwabnymidocierały transporty mineralu do rdzeni, ozdobnymi taśmami szerokimi na pięć palców. Pod tym okryciem nosili proste koszule wiązane pod szyją. Tak jak ich fiordyjscy przodkowie, tak zas jedni i drudzy płacili miastu cło i Liryzowie ukochali sobie szarawary idące w parze z owijaczami lub wysokimi butami, niechętnie zamieniają je na wąskie spodnie jeśli zachodzi taka potrzeba. W chłodne dni sięgali po płaszcze na kroju prostokąta zapinane na lewej piersi srebrnymi lub złotymi broszamiskład. Wśród mężczyzn popularne były również pierścienieNowa Birka stała się także główną siedzibą Kompanii Nowej Magii, zwłaszcza zawierające rzadkie kamienie szlachetnea także stolicą Kongresu Wolnych Narodów.

Kobieca moda zmieniała ==Koniec protektoratu Wergundii==Po śmierci Księcia elektora Rorika Rosgalena, skończył się jak w kalejdoskopie ze względu na możliwości finansowe Liryzyjekokres pro-wergundzki. Większość Wkrótce liryzyjski thang zdecydował o zerwaniu umowy z nich nosiła proste suknie wiązane z przodu, pozbawione ozdóbFederacją i zniesieniu protektoratu. Na nie zaś zakładały nawiersznikiPozostawiono co prawda korzystne umowy celne, przyozdobione, tak jak u mężczyznale Liryzja trwale odłączyła się od Wergundii, szerokimi taśmami. Niektóre korzystając z nich sięgały też po suknie fartuchowe, niekiedy zdobione fiordyjskimi broszami żółwiowymi, jako nawiązanie do tradycyjnego liryzyjskiego strojuabsolutnego braku możliwości reakcji protektora. Popularne wśród kobiet były kolie z bursztynów i perełW roku 951 wybrano także nowego władcę, bogatsze Liryzyjki mogły pozwolić sobie na zamówienie biżuterii wykonanej z kamieni szlachetnychbyła to Freyra Aslodottir Rosgalen.

Moda na fryzury zmieniała się prawie tak często jak preferencje kobiecej części społeczeństwa dotyczące strojów. Mężczyźni najczęściej nosili włosy ścięte krótko lub związane w dobierane warkocze. Wśród kobiet dobrze widziane były włosy długie, które można upinać w misterne fryzury. Tradycyjnie kobiety noszą włosy rozpuszczone, na nie zakładają czółka przyozdobione kabłączkami skroniowymi.  == Państwo i społeczeństwo ==Społeczeństwo Port w Liryzji opierało Nowej Birce rozwija się przede wszystkim na handlu, dlatego też osoby o największym majątku miały znaczenie największe. W ten oto sposób krajem zaczął rządzić Thing, w którego skład wchodziło pięciu kupców należących do Ligii Kupieckiej obywatelstwa liryzyjskiego, oraz dziesięciu bojarów z Birki. Każdy z członków Thingu mógł zostać odwołany przez pozostałych przy przewadze głosów 2:1 lub w przypadku utracenia majątkukażdym rokiem, wtedy bogacąc się teraz na jego miejsce powoływano kandydatów, zaś reszta Thingu decydowała głosowaniem, który z nich zajmie miejsce poprzednika. Wszelkie działania wewnątrz państwa, jak wybieranie Naczelnika Straży, Komesów oraz przewodniczących innych organów państwowych leżało w decyzji Thingu. To samo dotyczyło polityki zagranicznej.  Władza państwowa miała największy wpływ na życie zwykłych obywateli w zakresie działań obsłudze dwóch szlakow handlowych oraz rozwoju technologii. Mówiono również, że rektor Akademii Magii Wody jest zależny od niektórych decyzji Thingu.  === Warstwy społeczne ===W przeciwieństwie do innych krajów, w Liryzji brakowało jako takiej szlachty, przez wzgląd na to, że tytuł można było dostać za wieloletnie obywatelstwo idące w parze z określonym majątkiem oraz wkładem w rozwój państwa. W ten oto sposób na szczyt drabiny społecznej wypłynęli bojarzy, w większości bogaci kupcy, filantropi i ofiarodawcy - oczywiście w granicach liryzyjskiego rozsądku. Zaraz po bojarstwie rozciągała się cała klasa mieszczańska, w większości rzemieślnicy, pomniejsi handlarze i żeglarze, wszyscy ci, którzy zaopatrywali stolicę oraz poszczególne miejscowości.  Pogardzano zaś tymi, którzy nie potrafili radzić sobie w życiu i którym zabrakło uporu, by wytrwać w drodze do wyznaczonego celu. Nizina społeczna to wszyscy ci, którzy nie pracują. W mentalności liryzyjskiej próżniactwo jest niczym największa zaraza, dlatego napiętnowują tego typu osoby, odrzucając je starego na margines społeczeństwa. === Imiona ===Elementem typowym dla wszystkich ludów Fiordu jest używanie patronimików jako drugiego członu imienia, dla mężczyzn to imię ojca z dodanym „son”, dla kobiet imię matki z dodanym „dottir”, co znaczy odpowiednio „syn” Sankarze i „córka”nowego Szlaku Wedry. W imionach Liryzów widać naleciałości bliskich im kulturowo Tryntyjczyków oraz Fiordyjczyków, jednak są one przekształcone pod wpływem wielu lat otwartości na inne narody.  '''Popularne imiona męskie:''' Aegir, Aleksiej, Bjarn, Bork, Dalemir, Dalimir, Dargis, Dymitr, Erdiwn, Ewgerd, Ignat, Matwiej, Mord, Mykola, Nikolai, Oleg, Olgimund, Semen, Skid, Vakar, Vestar. '''Popularne imiona kobiece:''' Alisja, Aud, Halla, Kadlin, Letisja, Olga, Osk, Runna, Sasylia, Savka, Skadi, Svana, Zoria. == Wojsko ==[[File:liryzja1.jpg|upright=0.55|frameless|border|right]]Liryzja przez ponad czterysta lat nie miała ambicji do stania się militarnym cesarstwem, nietykalność zapewniał jej szereg układów handlowych oraz podpisanych umów. Nie oznacza to jednak, że Liryzowie pozostawali bezradni. Przeznaczeniem armii jest obrona stolicy do momentu aż Thing nie zakupi właściwej, najemniczej armii. Stąd duży nacisk kładziony jest na ciężką piechotę, organizowaną na wzór dakońskiej. Armie najemnicze tworzone w razie wybuchu wojny są zawsze barwnymi zbieraninami pośród których można znaleźć absolutnie wszystko – od dzikich orków, przez bitnych Terali, po walczących w falangach Ofirczyków. Ostatni raz w historii mobilizację wojsk Liryzja przeprowadziła w 858 roku, obawiając się chaosu związanego z rozpadem imperium Eudomara. Ostatni raz walczyła zaś w 825 roku Towary z wojskami Elmeryka. Wojskami dowodził wybierany przez Thing raz na cztery lata Naczelnik Straży Birki.  Podstawowym wyposażeniem są proste miecze jednoręczne o okrągłym jelcu i dużej głowicy, oraz owalne tarcze. Większości nosi dobrej jakości kolczugi z elementami zbroi płytowej (na ogół nagolenniki, karwasze i naramienniki) oraz okrągłe hełmy z okularami. Oficerowie przypinają do naramienników krótkie, szkarłatne płaszcze. Główne jednostki będące na stałym utrzymaniu Liryzji to: tarczownicy (walka w szyku, utrzymanie pozycji), konnica (walka podjazdowa, utrzymywanie łączności), harcownicy (walka zaczepna), strażnicy (pilnowanie porządku). Organizacja armii w skrócie (kolejność w tabeli obrazuje elitarność):<center><table style="max-width: 80%"><tr><th>Tytuł</th><th>Funkcja</th></tr><tr><td>Naczelnik Straży Birki</td><td>Naczelnik całej armii liryzyjskiej</td></tr><tr><td>Komandor</td><td>Dowódca hufca (200 osób)</td></tr><tr><td>Kapitan</td><td>Dowódca drużyny (50 osób)</td></tr><tr><td>Sierżant</td><td>Dowódca zastępu (10 osób)</td></tr><tr><th>Jednostka</th><th>Funkcja</th></tr><tr><td>Tarczownicy</td><td>Walka w szyku, utrzymywanie pozycji</td></tr><tr><td>Konnica</td><td>Walka podjazdowa, utrzymywanie łączności</td></tr><tr><td>Harcownicy</td><td>Walka zaczepna</td></tr><tr><td>Strażnicy</td><td>Pilnowanie porządku</td></tr></table> <div class="toccolours mw-collapsible" style="width: 80%; overflow:auto;"><div style="font-weight:bold;line-height:1.6;font-family: Georgia, serif; font-weight: 400; font-style: italic;">Rzecz o armii liryzyjskiej pióra Dantego Hirmssonna (905 rok)</div><div class="mw-collapsible-content" style="margin: 3% 5%;font-family: Georgia, serif; font-weight: 400; font-style: italic; font-variant: normal; display: none;">„Od niemal czterystu lat Liryzja nie ma ambicji politycznychOfiru, a swoje bezpieczeństwo zapewnia sobie przede wszystkim powiązaniami handlowym – żadnemu państwu inwazja na Birkę się najzwyczajniej nie opłaca. Nie oznacza to jednak, że Liryzja nie ma żadnych wojsk. Służą one przede wszystkim obronie wybrzeży przed rajdami Fiordów, aczkolwiek są też w stanie prowadzić otwartą walkę w głębi lądu. Obecna organizacja armii obowiązuje od 543 roku. Wtedy to porzucono dotychczasowy system hirdów. Doprowadzał on bowiem do ciągłych walk pomiędzy możnymi rodami i dawał zbyt dużą swobodę działania jarlom. Nowy system zniósł tytuł jarla w Liryzji oraz zabronił możnym posiadać własne siły zbrojne na terenie Liryzji. Jedyną siłą militarną na terenie państwa dysponować mógł wybierany co trzy lata przez Prezydium Naczelnik Straży Birki. Jakakolwiek siła zbrojna na terenie Liryzji nie będąca pod jego komendą jest uznawana za wrogą. Stąd też obecnie możne rody starają się albo trzymać swoich najemników w tajemnicy, bądź poza granicami Liryzji (najlepiej na morzu). Obecnym Naczelnikiem jest już czwartą kadencję Ravid Ehrensson.<br>Armia Liryzji nie ma na celu toczyć wojny sensu stricte. Jej przeznaczeniem jest obrona stolicy do momentu aż Prezydium nie zakupi właściwejOfir także z Pethabanu, najemniczej armii. Stąd duży nacisk kładziony jest podążały na ciężką piechotę, organizowaną na wzór Dakońskiej.<br>Podstawową, a zarazem najbardziej elitarną jednostką są ciężcy tarczownicy, uzbrojeni w charakterystyczne tarcze. Ich zadaniem jest utrzymywanie bronionych pozycji tak długo, jak to tylko możliwe. W walce używają prostych mieczy jednoręcznych o okrągłym jelcu i dużej głowicy oraz włóczni o dwumetrowym drzewcu i prostym grocie. Noszą oni w większości dobrej jakości kolczugi z elementami zbroi płytowej (na ogół nagolenniki, karwasze i naramienniki) oraz okrągłe hełmy z okularami. Oficerowie przypinają do naramienników krótkie, zielone płaszcze.<br>Liryzja dysponuje niewielką ilością lekko uzbrojonej konnicy, służącej przede wszystkim do walki podjazdowej i przenoszenia meldunków. Noszą te same hełmy co tarczownicy lecz ich pancerze są skórzaneZapołudnie, stamtąd zaś ich tarcze stanowią lżejszą wersję tych używanych przez piechotę.<br>Niżej w hierarchii wojsk od tarczowników i konnicy stoją oddziały lekkozbrojnych harcowników. Korzystają z krótkich, fiordyjskich mieczy oraz małych toporków docierały transporty mineralu do rzucania. Do obrony używają zaś lekkichrdzeni, okrągłych tarcz o średnicy nie większej niż dwa łokcie. Ich zadaniem jest dręczyć wroga walką zaczepną zas jedni i nie dopuszczać do okrążenia walczących w szyku tarczowników. Są ponadto podstawową jednostką podczas walk na morzu. Noszą lekkie, skórzane zbroje, karwasze drudzy płacili miastu cło i nagolennikiskład. Nie zawsze noszą hełmy, a jeśli już, to są to te same okrągłe hełmy co u tarczowników, lecz pozbawione okularów. Duża część z harcowników zamiast tarcz używa łuków. Na morzu zaś bardzo powszechną bronią są kusze. Najmniej używaną w walce, lecz zarazem najbardziej liczną jednostką jest zwykła straż miejska, posługująca Nowa Birka stała się halabardami i nosząca charakterystyczne, zauważalne z daleka szpiczaste hełmy. Kto chce służyć w bardziej elitarnych jednostkach, musi wpierw przecierpieć służbę w straży miejskiej, ze wszystkimi jej wątpliwymi urokami. Straż miejska jest bowiem częścią wojska – to jedna i ta sama organizacja. <br>Podstawową jednostką armii jest 10-osobowy zastęp. Pięć zastępów tworzy drużynę, cztery drużyny tworzą dwustuosobowy hufiec. W dobie pokoju Liryzja dysponuje pięcioma hufcami tarczowników, czteroma harcowników, dwoma konnicy i ośmioma straży miejskiej. Łącznie jest to około 2200 zbrojnych i 1600 strażników. W sytuacji zagrożenia wojną Naczelnik ma prawo zwiększyć liczebność wojsk czterokrotnie.<br> Choć prawo zabrania możnym rodom posiadania własnych sił zbrojnychtakże główną siedzibą Kompanii Nowej Magii, a tym samym i organizować pospolite ruszenie, nic nie stoi na przeszkodzie, aby brały one udział w konfliktach poza granicami państwa. Wielu ochotników z Liryzji brało udział w wojnie Styryjsko-Wergundzkiej po obu stronach barykady. Walcząc poza granicami kraju Liryzyjczycy na ogół używają podobnego uzbrojenia co elitarni ciężcy tarczownicy, odbiegając od nich jedynie pod względem jakości bądź zastosowania. Wśród liryzyjskich ochotników powszechnym widokiem byli ciężkozbrojni jeźdźcy noszący bardziej kosztowne wersje zbroi tarczowników i posługujący się jedynie lekko zmodyfikowanymi wersjami ciężkich tarcz.<br>Armie najemnicze tworzone w razie wybuchu wojny są zawsze barwnymi zbieraninami, pośród których można znaleźć absolutnie wszystko – od dzikich orków, przez bitnych Terali, po walczących w falangach Ofirczyków. Ostatni raz w historii mobilizację wojsk Liryzja przeprowadziła w 858 roku, obawiając się chaosu związanego z rozpadem imperium Eudomara. Ostatni raz walczyła zaś w 825 roku z wojskami Elmerykatakże stolicą Kongresu Wolnych Narodów.” </div></div></div></center> {{RamkaMail}}[[Kategoria:Nacje]]