brak opisu edycji
{{ZakładkiTrzy||Historia|Etnos}}
{{RamkaInfo|tresc= Nie kopiujemy historycznych rozwiązań, dlatego nie należy przenosić żywcem rzeczywistych wzorców. Ale jeśli szukasz strojów, imion, nazw i generalnie klimatu to podpowiadamy, czym można się inspirować.<br><br>
'''Samnijczycy''' to mongolskie ludy koczownicze z lekkimi akcentami indiańskimi. }}
[[File:samnia7Samnia4.jpg|upright=0.75|frameless|border|right]]Step wymusił u Samnijczyków wytrzymałość i hart ducha. Od dawien dawna prowadzili życie koczowników, wsłuchując się w rytm stepu. Koczowniczy tryb życia nie pozwalał się związać z konkretnym miejscem, lecz z samym stepem jako wielkim morzem traw. By móc wygodnie przenosić się z miejsca na miejsce, Samnijczycy wykonują jurty, duże, okrągłe namioty z filcu, o drewnianym stelażu. Dziś, wraz z rozwojem skutecznej logistyki transportu dóbr, coraz częściej spotyka się stałe osady. Przestrzeń jest potrzebna mieszkańcom stepu jak powietrze. Przez wrodzoną klaustrofobię, ciężko jest im przebywać w pomieszczeniach, a nawet gęstym lesie. Gościnność jest cenioną wartością, choć gospodarze mimo otwartości na zbłąkanych przybyszy, są zazwyczaj małomówni, a rozprawianie o błahostkach bez celu ich nuży. Samnijska kultura hołubi ideał swobody, wolności, co przekłada się na niechęć do stałego życia w jednym miejscu i ograniczenie posiadanych rzeczy do minimum (gdyż to wartości materialne są tym, co trzyma człowieka najbardziej w uwięzi). Dziwnym trafem nie odnosi się to do kosztowności, których kolekcje przywiezione z najazdów składuje się w każdej szanującej się jurcie czy domostwie. Każdy Samnijczyk, zapytany o ideę szczęścia odpowie: galopować na wiernym koniu po stepie, z wiatrem we włosach, powracając do domu po rozbiciu sił wroga, spaleniu jego miast i porwaniu jego żon i córek.Konie są centralnym elementem życia Samnijczyków. Dobry koń traktowany jest praktycznie jako członek plemienia, dzieci nauczane są opieki i ujeżdżania jeszcze zanim nauczą się chodzić. Wychowanie w takiej bliskości natury otwiera umysły ludu stepu, częstokroć nadając wielu ograniczone zdolności szamańskie, manifestujące się głównie w postaci snów z duchami przodków w roli głównej. Religią stepu jest szamanizm. Koczownicy wierzą w Wielkiego Ducha, którego uważają za wszechstworzyciela. Wszechświat pojmują jako drzewo, którego jedną z gałęzi jest nasz świat. Dusze, a także będący w transie szamani, wędrują po gałęziach drzewa wzwyż, ku Światłości, którą jest Wielki Duch. == Wygląd == [[File:samnia6.jpg|upright=0.6|frameless|border|left]]Lud stepu najczęściej ubiera się w rozmaite futra. Tkaniny lniane są rzadkie, z racji potrzeby uprawy. Lecz prawdziwa miłość Samnijczyków leży w przepychu, wzorzystych brokatach, skrzących jedwabiach o złotych obszyciach. Ofir był doskonałym źródłem owych tkanin. Tradycyjny strój Samnijczyka składa się z pięciu elementów. Na nogach noszą luźne, zwężane w kostkach spodnie, wygodne do jazdy konnej. Na ramiona zakładają kaftany o szerokich rękawach, noszone na zakładkę i spinane ozdobnymi broszami. Nieodłączną częścią stroju jest szeroki pas z ozdobnej tkaniny, często zdobiony frędzlami. Na stopach noszą buty do pół-łydki, z zawiniętymi noskami i bogato wyszywane. Zaczesane w warkocze włosy zakrywane są szpiczastymi, futrzanymi czapami, również ozdobionymi haftami. Dostępność naturalnych materiałów, takich jak kości, róg czy piękne drewno, umożliwiła tworzenie wyjątkowej biżuterii, szczególnie w formie talizmanów i amuletów. Mając do wyboru złote łańcuchy, a naszyjnik z kościanych przetyczek, osoba ze stepu wybierze to drugie, gdyż w kościach było kiedyś życie, więc mogą one pełnić rolę talizmanu. U kobiet często widuje się duże kolczyki, czy to w formie zausznic, czy przetykanych przez ucho. Szamani ograniczają się w ilości noszonych amuletów, miast tego tatuując swoje ciało, do czego tylko oni są uprawnieni. Wojownicy stepu najchętniej posługują się swoim najdoskonalszym wynalazkiem – krótkim łukiem refleksyjnym, idealnym by używać go z konia, wymagający dużej siły i wprawy, wynagradzający strzelającego dynamiką strzału o niebo większą, niż tradycyjne łuki pozostałych kultur. Z broni siecznej, Samnijczycy ukochali szablę, która naturalnie dopełnia się z walką konną dzięki swojej krzywiźnie. Dodatkowo, czasem łaczy się ją z lekką, okrągłą, wiklinową tarczą o metalowym, kutym środku, zwaną kałkanem. Barwy Samnii to zieleń i biel, pochodzą od znaku samnijskich kaganów – zawilca na zielonym tle. == Państwo i społeczeństwo == [[File:samnia3.jpg|upright=0.6|frameless|border|right]]Lud Samnii dzieli się na 10 plemion, zjednoczonych pod buławą Wielkiego Kagana (to przywrócony po latach legendarny tytuł najwyższego władcy, którego władza dana była od Wielkiego Ducha, a podlegały mu wszystkie plemiona północnego i południowego stepu). W Samnii istnieją też niewolnicy, będący głównie brańcami z tak zwanego jasyru. Są oni częściej porywani w celu sprzedaży do Ofiru, niż by rzeczywiście pracowali dla Samnijczyków.Poza organizacją plemienną znajdują się w Samnii czarownicy. '''Przykładowe imiona męskie:''' Bat-Erdene, Otgonbayar, Ganbold, Munkhbat, Ganbaatar, Batbayar.
'''Przykładowe imiona żeńskiePełna/ formalna nazwa kraju:''' AltantsetsegKaganat Samnijski <br><br>'''Nazwy skrótowe/używane:''' * Samnia <br><br>'''Położenie i sąsiedzi:''' <br>Położona na północy, zajmuje Równie Samna, Step Południowy i Północny, Bolormaa ziemię części Pethabanu oraz niedawno podbity Ofir. Sąsiaduję więc z jeszcze nie podbitymi zakątkami Pethabanu, NarantsetsegLaro, MunkhtsetsegFederacją Wergundzka, EnkhtuyaaTeralą oraz Tryntem<br><br>'''Ustrój:''' <br>Dziesięć zjednoczonych plemion skupionych pod buławą Wielkiego Kagana.Uważa się, że jego władza absolutna pochodzi od Wielkiego Ducha. W Samnii istnieje również niewolnictwo. <br><br>'''Język / alfabet:''' <br>* Stosowany głównie powszechny z pojedynczymi innymi słowami. <br><br>'''Dominujące wierzenia:''' * Szamanizm, wiara w Wielkiego Ducha <br><br>'''Najważniejsze elementy historii:''' * Przybycie wędrownych łowców reniferów na teren pustyni Assura Makan * Zorganizowanie się społeczeństwa w 10 wielkich plemion * Wybranie pierwszego wielkiego Kagana podczas kurułtaj * Śmierć Baladzyra i odłączenie się plemion wschodniego stepu * Wybór kniazia Garmanda na władcę Samni * Rozbudowa Samarkandy * Wergundzka okupacja Samarkandy * Przewrót Sojuszy i zerwanie współpracy z Arethyną * Zjednoczenie plemion pod wodzą Kagani Miry Śnieżnej * Zniszczenie Arethyny * Utherysa Sartariana zostaje Wielkim Kaganem * Podporządkowanie Wschodniego Stepu i najazdy na Pethaban * Przystąpienie do wielkiej wojny po stronie styryjskiej * Sojusz z Imperium Qasyran w Wojnie o Północ * Wybór Wielki Kagan Sukh Ochiryn * Walki na terenie Tryntu, Tereali i Ofiru * Zaraza oraz podstęp Wergundi zdemaskowany przez Elfy * Nagły koniec najazdów na Ofir * Enktoia Bilguun’enei przejmuje dowództwo nad arbanami znajdującymi się w Ofirze * Enktoia składa świętą przysięgę w obliczu Wielkiego Ducha * Najazd na Akwigran w Wergundii * Enktoia Bilguun’enei zostaje Wielką Kaganią * Wyprawy na Pethaban * Odmówienie wstąpienia do szlaku Wedry * Walka w obronie EI * Rytuał w Biborgu * Podbicie Meghalayę * Przekształcenie pustyni Assura Makan * Przekazanie Kompani Nowej Magii obszaru Południowego Stepu i górnego biegu Wedry w lenno * Zdobycie Tipura Nadu * Śmierć Enktoi * Irinchebal zostaje Wielkim Kaganem * Podbicie Ofiru <br><br>