Otwórz menu główne
Wątki świata gry:
Elmeryk i Imperium Północy
Początek wątku: 2009
Status: otwarty
Powiązania: Wielka Wojna, Orkowie i sojusz z Wergundią

Elmeryk z rodu Danwiga wstąpił na tron Wergundii około 813 roku. Rychło dał się poznać jako niezwykle zdolny wódz i strateg, ale także jako charyzmatyczny przywódca polityczny. Do 830 r. zdołał zjednoczyć tak siłą, jak i dobrowolnie, wszystkie krainy doliny Sankary, tworząc Federację Wergundzką. Zawarł także historyczny sojusz z plemionami orków, wykazując się przy tym wielką osobistą odwagą. Epizod ten powiązał na długo losy Wergundii i orków, wzmacniając siły militarne młodego mocarstwa.

Imperium Elmeryka

W 833 r. Elmeryk rozpoczął podbój krain północy, rozpoczynając od Tryntu, który podporządkował po zwycięstwie pod Arden. Wcześniej jego oddziały wkroczyły na teren państewek teralskich, które zadeklarowały dobrowolną kapitulację. Po podbiciu Tryntu oddziały wergundzkie wkroczyły na samnijskie stepy, zajmując teren aż do północnych granic Ofiru.

U szczytu potęgi państwo Elmeryka rozciągało się od półwyspu Shamaroth do granic elfickich i Ofiru. Elmerykowi towarzyszyła wizja, którą opisał w pozostawionych po sobie przemówieniach i pismach, jako formę objawienia lub proroctwa. Był głęboko przekonany, że, z bliżej nieokreślonego południa, przybędzie zagrożenie, wielokrotnie przewyższające potęgą Wergundię i wszystkie sąsiednie krainy, a jedyną szansą na jego pokonanie będzie zjednoczenie całej Północy.

Klęska idei

Elmeryk zginął w zamachu, zabity przez własnego przyjaciela i dowódcę armii, księcia Dakonii, Eudomara. Fakt ten wyszedł na jaw dopiero po wielkim powstaniu w 858 r., wraz z informacjami o tym, że zabójca nie był w pełni zmysłów.

Eudomar przejął tron imperium wergundzkiego, rychło przekształcając je w opresyjne państwo wyzysku, które nigdy nie było celem samego Elmeryka.

W 858 r. Wiec Narodów rozpoczął wielkie powstanie, które oderwało od Wergundii Trynt, Samnię, Teralę i Liryzję, choć dwie ostatnie pozostały w orbicie wpływów Wergundii jako protektoraty. Władzę w Wergundii objął syn Elmeryka, Olaf, wychowany w Tryncie po tym, jak matka wyniosła go w noc zamachu i ukryła w rodzinie tryntyjskich jarlów.

Dziedzictwo

Proroctwo Elmeryka po latach zaczęto odczytywać jako ostrzeżenie przed powstającą na południu Styrią, co zaowocowało wybuchem Wielkiej Wojny w 885 r.

Ostatecznie jednak najtrafniejszą interpretacją wydaje się być powstanie Imperium Zapołudnia, które w latach 900-915 całkowicie podbiło Północ, ostatecznie doprowadzając do powstania Sojuszu Północy i czasowego zjednoczenia sił przeciwko wspólnemu wrogowi. W oczach zwolenników idei Elmeryka oznacza to, że gdyby jego idea nie upadła, podbój Północy przez Zapołudnie nie byłby możliwy. W tym kontekście ma ona, w każdym pokoleniu w Wergundii, wielu zwolenników.