Terala: Różnice pomiędzy wersjami

m
 
(Nie pokazano 8 wersji utworzonych przez 2 użytkowników)
Linia 1: Linia 1:
−
{{ZakładkiNacje||Terala/Rozszerzenie}}
+
{{ZakładkiTrzy||Historia|Etnos}}
−
 
 
−
[[File:terala7.jpg|upright=|frameless|border|right]]'''Terala''' - grywalna nacja ludzka, zamieszkująca lesiste wzgórza [[Terala (kraina)|Wyżyny Teralskiej]], między masywami Maegros i Selbras.
 
−
 
 
−
Nikt nie wie, skąd przybyli Terale. Według światowej historiografii zostali zepchnięci w lasy nad Wedrą przez ekspansywne ludy Rzeki i Fiordu, tworzące dzisiejsze [[Wergundia|Wergundię]] i [[Trynt]]. Teralskie podania wielokrotnie wskazują na motyw „przybywania z północy”, niektóre elementy językowe (np. nazewnictwo jak „kniaź” czy „ataman”) mogą wiązać ich z ludami Stepu.
 
−
 
 
−
== Krótki rys historyczny ==
 
−
 
 
−
Terale zawsze byli ludem nastawionym pokojowo, lecz ogromnie przywiązanym do własnej niezależności. Władzę sprawowali przywódcy możnych rodów, zwani podobnie jak w [[Samnia|Samnii]], kniaziami, a uprawnień udzielały im wiece ziemskie, zgromadzenia o charakterze demokracji plemiennej.
 
−
 
 
−
W zetknięciu z ekspansywnymi i świetnie zorganizowanymi państwami drapieżnych sąsiadów system ten zawodził. Najazdy tryntyjskie oraz ekspansja wergundzka za czasów Elmeryka, pogłębiający się kryzys społeczny i waśnie rodów sprawiły, iż Terala złożyła hołd państwu wergundzkiemu i stała się jej protektoratem. Kraj płacił lenno, a w zamian armia sąsiadów broniła go przed najazdami [[Trynt|Tryntu]], Samnii oraz [[Orkowie|orków]].
 
−
 
 
−
Pod koniec wieku IX wskutek rosnącego zagrożenia ze strony państw ościennych oraz nastrojów, zainspirowanych drugą wyprawą do [[Pethaban|Pethabanu]], nastąpił pewien przełom w mentalności. Pojawiła się także postać niezwykłego przywódcy, Dragana Karanawica z rodu Awdanów, który został wybrany wojewodą Terali i w 895 roku dokonał pierwszego zjednoczenia kraju oraz wypowiedział posłuszeństwo [[Wergundia|Federacji Wergundzkiej]].
 
−
W czasie Wojny o Północ Terala próbowała początkowo zachować neutralność, jednak szereg czynników pchnął teralskich wodzów do wojny – zamach na wojewodę Dragana, upadek sąsiednich krajów, Wergundii i Tryntu, a także zagrożenie, jakie stanowili [[Qa]] w sferze religijnej.
 
−
 
 
−
=== Czas Ciemności ===
 
−
[[File:terala4.jpg|upright=0.55|frameless|border|left]]Nowy wojewoda Vlad z Gryfów Jastrzębiec poprowadził więc Terali przeciwko wojskom Zapołudnia, jednak opuszczony przez sojuszników zginął w bitwie pod Dhe Sleibthe (915).
 
−
Jego brat, Derwan Imiesławowic, przejął władzę w Terali i doprowadził do kapitulacji i pokoju z [[Qa|Qasyran]]. Przez kolejne 20 lat tzw. Czasu Ciemności, pełniąc rolę kniazia-namiestnika, próbował zapewnić Terali względny spokój, tłumiąc przedwcześnie wybuchające bunty i przygotowując w ukryciu kraj do przyszłego powstania.
 
−
 
 
−
Ostatecznie kniaź Derwan Jastrzebiec ostatecznie zdecydował o przystąpieniu do wojny po stronie Północy, zaraz po tym wergundzko-tryntyjskie wojska po zdobyciu Arden stanęły na teralskiej granicy (937 r.) Zgodnie z przewidywaniami w Terali wybuchła wojna domowa, bowiem duża część rodów zjednoczyła się pod przewodem znaku Karany przeciwko Derwanowi, za to wspólnie z pozostałymi w Terali wojskami Qa i arbanami samnijskimi.
 
−
Po bitwie o Akwirgran w 938 r. ostatnie kontyngenty armii Qasyran objęły władanie nad rejonem Visnohory. Wzrósł na sile konflikt Tryntu z Wergundią, która dążyła do dominacji nad całym regionem Północy, aby stworzyć równowagę dla Zapołudnia. Terala, pomimo gwarancji, jakie Derwan uzyskał od Federacji, stanęła po stronie tryntyjskiej.
 
−
 
 
−
=== Po wojnach o Północ ===
 
−
==== Podział wewnętrzny ====
 
−
 
 
−
Wojna domowa zakończyła się po układzie w Dargunie w 939 r. Terala podzieliła się na dwa osobne kraje – Zachodnią i Wschodnią, obydwa kraje jednocześnie przystąpiły do Paktu Szlaku Wedry, układu politycznego, łączącego Trynt, Ofir, północne Qasyran (Visnohora) i obie Terale, z silnym akcentem antywergundzkim.
 
−
W obydwu częściach Terali ludność zmagała się z trudnymi realiami powojennymi, głodem, epidemiami i bandytyzmem, największym problemem jednak, zwłaszcza we wschodniej części, był brak silnej władzy i wyniszczająca walka między kniaziami o schedę po Suliborze z Awdanów Karanowicu, zamordowanym w czasie wojny domowej
 
−
 
 
−
Nowy kniaź Karantanii - Gosław Karanawic - zupełnie niespodziewanie okazał się mężem stanu i niezwykle charyzmatycznym przywódcą. Po podziale Terali skupił wysiłki na zapewnieniu swojemu krajowi bezpieczeństwa i jako takiej stabilizacji.
 
−
 
 
−
=== Kryzys visnohorski ===
 
−
 
 
−
W 942 r. rozpoczął kryzys wokół Visnohory, dla Tryntu oznaczało to możliwe preludium do wojny. Wergundia przeprowadziła swoje wojska pod przełęcz, czyszcząc uprzednio drogę rękami watah orków z plemienia Tar-Zul. Armia Zachodniej Terali zgromadzona pod grodem Szyszak, na wieść o tym, że ich wsie i domostwa płoną, rozpłynęła się w mgnieniu oka, a wergundzki tymen przemaszerował niezatrzymywany, utrzymując jednocześnie przyczółki wzdłuż rzeki Wedry. Derwan stracił jednak całkowicie możliwość reakcji.
 
−
 
 
−
Sytuacja zmieniła się wkrótce, po wydarzeniach na Wyspie.
 
−
 
 
−
Bractwo Rugiewita, posiadające spore wpływy we Wschodniej Terali, odmówiło poparcia dla obecności wergundzkich wojsk w Terali, stanowisko podtrzymał kniaź Gosław, wstrzymując dostawy żywności dla IV Tymenu. Jednocześnie pod patronatem Bractwa i księżnej tryntyjskiej, Żywii Derwanówny, rozpoczęły się negocjacje zjednoczeniowe, oparte na małżeństwie Witomira Derwanowica i Wojmiry Gosławówny.
 
−
 
 
−
Politycznie skończyło się to małym trzęsieniem ziemi. Małżeństwo rokowało w przyszłości zjednoczenie obu Terali, ale oznaczało dyplomatyczny zgrzyt - kniaziewicz był już żonaty z dziedziczką rodu Borgh Du z północnego Tryntu. Co prawda prawo teralskie dozwalało na wielożeństwo, ale pierwsza żona i kniahini mogła być tylko jedna.
 
−
 
 
−
W zimie 943 r. zawarta został umowa ślubna, w myśl której zjednoczenie w formie unii personalnej nastąpi w momencie, gdy oboje dziedziców zgodnie z prawami przejmie trony po swoich ojcach, pełne połączenie zaś - gdy władzę po obojgu przejmie dziedzic kniaziowskiej pary.
 
−
 
 
−
W atmosferze skandalu Aoife Borgh Du wyjechała z Terali, zrywając małżeństwo z Witomirem Derwanowicem. Jednocześnie jej ojciec, jarl Wysokich Ziem Orm Halfdanson, ogłosił odłączenie Wysokich Ziem od korony tryntyjskiej, a jednocześnie ich wystąpienie z Paktu Wedry. Wysokie Ziemie zawarły wstępne porozumienie z Wergundią, utrzymując jednocześnie gwarancje od Samnii, że ich ziemie pozostaną bezpieczne.
 
−
Dla Terali z kolei perspektywy ze strony Samni były wprost przeciwne - wiosną 944 r. spodziewano się raczej najazdu ze strony arbanów Enktoi, wzbogaconych o tysiące pethabańskich janczarów.
 
−
 
 
−
=== Sytuacja obecna ===
 
−
 
−
W roku 945, na Wiecu Ziem, zainicjowano symboliczną uroczystość koronacji trzyletniego wówczas Bolemira, syna Witomira Derwanowica i Welirady Imiesławny. Insygnia koronacyjne, podarowane przez Wilczana Wilkomirowica, najwyższego zwierzchnika Bractwa Rugiewita, były dziełem najlepszych kowali i jubilerów z Kesham i wzbudziły powszechny zachwyt prawie wszystkich obecnych.
 
−
Prawie - gdyż akt koronacji kilkuletniego dziecka został przez niektórych uznany za jawne wezwanie do pominięcia w sukcesji jego rodziców.
 
−
 
 
−
W Terali Wschodniej, na dzierżawionym przez Kompanię Nowej Magii węźle geomantycznym na Otorten, został wybudowany rdzeń minerałowy, z którego energia zasiliła liczne magimachiny. W kolejnych latach rdzenie wybudowano także w Karantanii i Nitrze. Budowa wschodniej linii umocnień przeciwko Samnii ruszyła poważnie do przodu, głównie dzięki licznym pożyczkom zewnętrznym, głównie z funduszy Kompanii Nowej Magii.
 
−
 
 
−
W kontrze do lawinowego rozwoju Nowej Magii największe koweny druidzkie na terenie Terali podjęły wspólne działania dla ograniczenia wpływów Kompanii. Odnowione zostały dawne powiązania z innymi kowenami, głównie z Velidy i Aenthil.
 
−
 
 
−
Olbrzymie wpływy kowenów w Terali czyniły je znaczącą siła polityczną i społeczną. Z tego powodu w wyniku ich sprzeciwu na wiecach, w Zachodniej Terali nie został uruchomiony żaden rdzeń minerałowy, nie wprowadzono także żadnych nowatorskich rozwiązań z dziedziny Nowej Magii, to z kolei generowało kolejne napięcia. Po głośnym wystąpieniu druidów przez Kongresem Wolnych Narodów, pod naciskiem kowenów, Wiec Zachodni zdecydował o zakazaniu Nowej Magii na terenie kraju, a używanie magii akademickiej poddał ograniczeniom (m.in. konieczna stała się pisemna zgoda Wiecu na jej używanie).
 
−
 
 
−
== Mentalność ==
 
−
 
 
 
{{RamkaInfo|tresc=Nie kopiujemy historycznych rozwiązań, dlatego nie należy przenosić żywcem rzeczywistych wzorców. Ale jeśli szukasz strojów, imion, nazw i generalnie klimatu to podpowiadamy, czym można się inspirować.<br><br>
 
{{RamkaInfo|tresc=Nie kopiujemy historycznych rozwiązań, dlatego nie należy przenosić żywcem rzeczywistych wzorców. Ale jeśli szukasz strojów, imion, nazw i generalnie klimatu to podpowiadamy, czym można się inspirować.<br><br>
 
'''Terale''' to Słowianie, z lekką domieszką celtycką w kontekście druidów. }}
 
'''Terale''' to Słowianie, z lekką domieszką celtycką w kontekście druidów. }}
  
−
[[File:terala2.jpg|upright=0.7|frameless|border|right]]Terale z natury są bardzo wesołymi ludźmi, co wie każdy, kto miał kiedyś okazję w ich towarzystwie biesiadować. Są skorzy do pieśni i niezwykle gościnni, zgodnie ze świętą tradycją nigdy nie odmawiają gościny wędrowcom, a gdy kogoś goszczą, to wszystkim najlepszym, co mają w domu: jadłem, miodem i noclegiem. Witając się lub żegnając, składają głęboki ukłon, zamaszyście ręką sięgając niemal ziemi. Uwielbiają opowieści bohaterskie i pieśni przy ogniu, chętnie tańczą, a jeszcze chętniej piją. A jako że głowy mają mocne, to potem tańczą, śpiewają i prowadzą spory jeszcze chętniej. Mówią z charakterystycznym, miękkim akcentem, przeciągając końcówki i wymawiając „ł” jako „l”. Są zwykle bardzo impulsywni, łatwo wpadają w gniew, ale i nie żywią długo urazy. Skorzy do brawury i popisów, cechują się odwagą, graniczącą z brakiem rozsądku. Potrafią dokonywać czynów iście wariackich: pójść z samą włócznią na niedźwiedzia lub urządzać wyścigi w spływaniu po wodospadach Wedry. Nade wszystko cenią sobie swobodę i niezależność, co często skutkuje pogardą dla władzy i porządku, a w konsekwencji - brakiem zorganizowania i bałaganem.
 
−
 
−
Ogromnie poważnie traktują małżeństwo, przysięgane w świątyni lub kowenie przed obliczami bogów, bowiem poważnie traktują samych bogów. Uznają możliwość ożenku z kilkoma kobietami, podobnie jak wzięcia więcej niż jednego męża, nie tolerują jednak zdrady. Za romans z inną osobą niż poślubiona grożą w Terali konsekwencje jak za zabójstwo (od lochu po napiętnowanie). Innym obyczajem jest forma kowenu, gdzie druidzi nie wiążą się małżeństwami, ale przed Naturą-Eą stanowią rodzinę, przez co dozwolone im jest utrzymywać relacje między sobą dowolne. Im także jednak nie wolno połączyć się z kobietą czy mężczyzną, związanymi małżeństwem.
 
−
 
−
== Wygląd ==
 
  
−
[[File:terala1.jpg|upright=0.7|frameless|border|left]]Mieszkańcy Kraju Grodów odziewają się najczęściej w lniane i wełniane proste tkaniny w naturalnych kolorach. Powszechne są brązy, zielenie i szarości. Terale najczęściej noszą proste tuniki (wciągane przez głowę, z rozcięciem pod szyją), które chętnie obszywają kolorowymi krajkami lub haftem. Na to narzucają kaftan o kroju podobnym do tuniki. Różni się od niej jedynie długością rękawa- kaftan ma krótszy rękaw . Mężczyźni noszą spodnie, wiązane przy kostkach, a nawet aż pod kolano, krajkami albo rzemieniem. Kobiety noszą bardzo charakterystyczne "fartuchy", które zwą się "zapona", są to w przybliżeniu prostokąty, połączone szelkami, które się nakłada na suknię lub też tunikę i spodnie, i sznuruje po bokach w pasie. Bywają one pięknie zdobione i wyszywane.
+
[[File:terala1.jpg|upright=0.7|frameless|border|right]]
  
−
Niezależnie natomiast od płci, cały teralski strój dopełnia płaszcz, zapinany pod szyją.
+
'''Pełna / formalna nazwa kraju:'''
 +
Terala
  
−
Z ozdób bardzo wyjątkowe dla Terali są tzw. naczółki, czyli opaski, którymi związują włosy. Panowie chętniej noszą skórzane, panie zaś - jedwabne, wyszywane i zdobione dodatkowo wymyślnymi pierścieniami, które nazywa się kabłączkami.
+
'''Nazwy skrótowe / używane:'''
 +
* Kraj Grodów
 +
* Wyżyna Teralska
  
−
Prócz ozdób, którymi lubią się obwieszać, Terale mają zwyczaj malowania twarzy i ramion do walki we wzory, które zgodnie z wierzeniami, mają magiczną moc.
 
  
−
== Państwo i społeczeństwo ==
+
'''Położenie i sąsiedzi:'''
 +
<br>Wyżynny, silnie zalesiony kraj grodów i osad, położony między masywami Maegros i Selbras, w dorzeczu Wedry. Graniczy z Tryntem i Wergundią, od wschodu narażony na najazdy Samnii, a od północy na presję orków z gór.
  
−
[[File:terala6.jpg|upright=0.65|frameless|border|right]]Terale wyróżniają trzy stany społeczne, wedle zamożności, szacunku i posiadanych ziem. Najbardziej godnym stanem są kniazie - możnowładcy, posiadający połacie ziem i władający grodami. Stan, z którego pochodzą wojownicy, to witezie, zaś pozostali, trudniący się uprawą roli, bartnictwem i flisactwem to kmiecie.
+
'''Ustrój:'''
−
Podstawową grupą, do której przynależy każdy Teral, jest ród. Wszystkich członków danego rodu łączą więc więzy krwi, a przynależność do niego określana jest zarówno po mieczu (po ojcu) jak i po kądzieli (po matce). Rody łączą się również z określoną przynależnością do danego stanu. Istnieją więc rody: kniaziowskie, witeziowskie i kmiece. Małżeństwa pomiędzy stanami nie są dobrze widziane, jeśli już zaistnieją, dzieci otrzymują pozycję wyższego stanem rodzica.
+
<br> Państwo plemienne oparte na rodach i znakach, bez stałej monarchii. Najwyższą władzę sprawują wiece ziemskie, które mianują kniaziów, wojewodów i komesów. Kraj faktycznie podzielony na Teralę Wschodnią i Zachodnią, okresowo dążące do zjednoczenia.
  
−
Kilka rodów, zwykle różnego stanu, łączy się pod jednym znakiem. Znak to odpowiednik herbu, a dokładniej rodziny herbowej. Graficznie przedstawiony, jest noszony na stanicach (poprzecznych sztandarach, noszonych przez wybranego dziedzica rodu, zwanego chorążym) na wiece, do bitew, czy w poselstwach. Przewodnictwo w znaku zwykle pełni najpotężniejszy z rodów, najczęściej jeden z rodów horodeckich. Terale rozróżniają rozmaite społeczne czynniki, które decydują o prestiżu danego rodu i jego pozycji w znaku, a co za tym idzie – także o prestiżu danego znaku. Na szczycie tych zależności zwykle jest ilość posiadanych ziem, ilość przedstawicieli rodu na mianowanych przez wiece stanowiskach, ilość sojuszników i sprzymierzeńców, osobiste zasługi poszczególnych wodzów rodu i zwykła zamożność.
+
'''Język / alfabet:'''
 +
* Nie posiadają własnego języka ani alfabetu
 +
* Miękka wymowa, śpiewny akcent
 +
* Tradycja ustna i zapisy rodowe
  
−
Wedle najstarszych teralskich obyczajów najwyższą władzę nad wszystkimi mieszkańcami krainy pełnią wiece, czyli zgromadzenia starszyzny i przedstawicieli danego terytorium.
+
'''Dominujące wierzenia:'''
 +
* [[Ea]] - personifikowanej Natury, ogromny wpływ na siłę tego kultu mają koweny druidzkie.
 +
* [[Hern]], [[Gabona]] - Silny kult tych bóstw ze względu na mnogość lasów w Terali oraz zamiłowanie jej ludu do natury.
 +
* Druidyzm i koweny
 +
* Duchy lasu, ziemi i przodków
  
−
=== Imiona ===
+
'''Najważniejsze elementy historii:'''
 +
* Zepchnięcie Terali do lasów nad Wedrą
 +
* Protektorat Wergundii
 +
* Zjednoczenie pod Draganem Karanawicem
 +
* Wojny o Północ i Czas Ciemności
 +
* Wojna domowa i podział Terali
 +
* Kryzys visnohorski
 +
* Kryzys geomantyczny
 +
* Wzrost znaczenia druidów
  
−
Zgodnie z obyczajem Teral winien przedstawiać się formułą złożoną z czterech części.<br>
+
'''Stereotypowe cechy:'''
−
Pierwszą jest jego imię. Drugą zaś patronomik, czyli imię ojca (lub matki, w przypadku kobiet). Kolejną część tworzy nazwa rodu. Ostatnia część to nazwisko, czyli nazwa znaku, do którego przynależy dana osoba, z dodaną końcówką „owic” lub „ówna”.
+
* Gościnność i zamiłowanie do biesiad
 +
* Impulsywność i brawura
 +
* Silne poczucie wolności
 +
* Niechęć do narzuconej władzy
  
−
Tak więc zgodnie z obyczajem przedstawić się należy przykładowo tak: "Jestem Sulibor syn Wojana z (rodu) Dęborogu Dołęgowic", albo „jestem Dobromiła córka Wojsławy z Awdanów Karanówna”. Często wyróżniającym się jednostkom skraca się ich miano, używając tylko imienia i rodu albo tylko imienia i znaki, np. Dragan Karanawic, Derwan Jastrzębiec, Dragmira Awdanka.
+
'''Stereotypowy wygląd:'''
 +
* Lniane i wełniane stroje
 +
* Naturalne barwy: zieleń, brąz, szarość
 +
* Płaszcze, tuniki, zapony
 +
* Malunki wojenne i naczółki
  
−
'''Przykładowe imiona męskie:''' Czcibor, Dalimir, Dobromił, Izbor, Miłowit, Mścibór, Mysław, Przecław, Radomił, Siemomysł, Wilkomir.
+
'''Sojusze / sympatie:'''
 +
* [[Trynt]]
 +
* [[Bractwo Tarczy Rugiewita]]
 +
* Koweny druidzkie
 +
* [[Velida]] i [[Aenthil]] (kontakty druidzkie)
 +
*
 +
'''Przeciwnicy polityczni / konflikty:'''
 +
* [[Wergundia]]
 +
* [[Samnia]]
 +
* [[Compagnie de Nouvelle Magies]]
 +
* [[Orkowie]] z plemienia Gruat
  
−
'''Przykładowe imiona żeńskie:''' Bolemira, Dalebora, Dobromiła, Jaromira, Milena, Mojmira, Nawojka, Przeborka, Wojcieszka, Żywia.
+
'''Ważne postaci historycznie:'''
  
−
== Armia ==
+
'''Martwi:'''
 +
* Dragan Karanawic
 +
* Vlad Jastrzębiec
  
−
[[File:terala5.jpg|upright=0.55|frameless|border|left]]Terala ma dokładnie tyle wojska, ile mają poszczególne rody.
+
'''Żywi:'''
 +
* Bolemir – młody kniaź i symbol jednoczenia
 +
* Gocław Karanawic
 +
* Derwan Jastrzębiec
  
−
Zwyczajowo rody witeziowe to właśnie ci, którzy służą rodom kniaziowskim jako armia. Wśród tych rodów etos wojenny jest silniejszy i zwyczajem jest, że przynajmniej jedno z dzieci każdej rodziny idzie służyć u kniazia jako zbrojny, a zazwyczaj każdy z witeziowego rodu służy przynajmniej rok dla szkolenia i nauki.
+
'''Poprawna odmiana nazwy państwa:'''
−
Kniazie również chadzają na wojny, stanowiąc kadrę oficerską i dowódców. Jest zwyczajem, choć wielce negatywnym dla jakości teralskiej wojaczki, że nawet młody i niedoświadczony kniaź wyżej stoi niż zasłużony witeź, obyty na wojnach. Choć i witeziom się zdarzało do wysokich funkcji zasługami dojść. Młodzi kniazie służą także w oddziałach prestiżowych, kawaleryjskich najczęściej, asystujących na polu walki samemu wodzowi.
+
* Mianownik: Terala
 +
* Dopełniacz: Terali
 +
* Celownik: Terali
 +
* Biernik: Teralę
 +
* Narzędnik: Teralą
 +
* Miejscownik: Terali
 +
* Wołacz: Teralo
  
−
Kmiecie z kolei na wojnę chadzają tylko w ostateczności, kiedy nad krajem wisi poważne niebezpieczeństwo. Na wezwanie kniazia wiece ziemskie mogą zawezwać ludzi i rozesłać wici na wojnę.
+
'''Poprawna odmiana narodowości:'''
 +
* Mianownik: Teral / Teralka
 +
* Dopełniacz: Terala / Teralki
 +
* Celownik: Teralowi / Teralkce
 +
* Biernik: Terala / Teralkę
 +
* Narzędnik: Teralem / Teralką
 +
* Miejscownik: Teralu / Teralkce
 +
* Wołacz: Teralu / Teralko
  
−
Teralskie oddziały to przede wszystkim topornicy, włócznicy i łucznicy. Miecz czy szabla jest bronią rzadką i drogą w Terali, choć po ostatnich wojnach coraz częściej spotykaną (z recyklingu na pobojowiskach).
 
  
 
{{RamkaMail}}
 
{{RamkaMail}}
  
 
[[Kategoria:Nacje]]
 
[[Kategoria:Nacje]]

Aktualna wersja na dzień 20:12, 25 mar 2026

Skrót


"Ej, te papiery wyglądają na istotne..."

Nie kopiujemy historycznych rozwiązań, dlatego nie należy przenosić żywcem rzeczywistych wzorców. Ale jeśli szukasz strojów, imion, nazw i generalnie klimatu to podpowiadamy, czym można się inspirować.

Terale to Słowianie, z lekką domieszką celtycką w kontekście druidów.


Terala1.jpg

Pełna / formalna nazwa kraju: Terala

Nazwy skrótowe / używane:

  • Kraj Grodów
  • Wyżyna Teralska


Położenie i sąsiedzi:
Wyżynny, silnie zalesiony kraj grodów i osad, położony między masywami Maegros i Selbras, w dorzeczu Wedry. Graniczy z Tryntem i Wergundią, od wschodu narażony na najazdy Samnii, a od północy na presję orków z gór.

Ustrój:
Państwo plemienne oparte na rodach i znakach, bez stałej monarchii. Najwyższą władzę sprawują wiece ziemskie, które mianują kniaziów, wojewodów i komesów. Kraj faktycznie podzielony na Teralę Wschodnią i Zachodnią, okresowo dążące do zjednoczenia.

Język / alfabet:

  • Nie posiadają własnego języka ani alfabetu
  • Miękka wymowa, śpiewny akcent
  • Tradycja ustna i zapisy rodowe

Dominujące wierzenia:

  • Ea - personifikowanej Natury, ogromny wpływ na siłę tego kultu mają koweny druidzkie.
  • Hern, Gabona - Silny kult tych bóstw ze względu na mnogość lasów w Terali oraz zamiłowanie jej ludu do natury.
  • Druidyzm i koweny
  • Duchy lasu, ziemi i przodków

Najważniejsze elementy historii:

  • Zepchnięcie Terali do lasów nad Wedrą
  • Protektorat Wergundii
  • Zjednoczenie pod Draganem Karanawicem
  • Wojny o Północ i Czas Ciemności
  • Wojna domowa i podział Terali
  • Kryzys visnohorski
  • Kryzys geomantyczny
  • Wzrost znaczenia druidów

Stereotypowe cechy:

  • Gościnność i zamiłowanie do biesiad
  • Impulsywność i brawura
  • Silne poczucie wolności
  • Niechęć do narzuconej władzy

Stereotypowy wygląd:

  • Lniane i wełniane stroje
  • Naturalne barwy: zieleń, brąz, szarość
  • Płaszcze, tuniki, zapony
  • Malunki wojenne i naczółki

Sojusze / sympatie:

Przeciwnicy polityczni / konflikty:

Ważne postaci historycznie:

Martwi:

  • Dragan Karanawic
  • Vlad Jastrzębiec

Żywi:

  • Bolemir – młody kniaź i symbol jednoczenia
  • Gocław Karanawic
  • Derwan Jastrzębiec

Poprawna odmiana nazwy państwa:

  • Mianownik: Terala
  • Dopełniacz: Terali
  • Celownik: Terali
  • Biernik: Teralę
  • Narzędnik: Teralą
  • Miejscownik: Terali
  • Wołacz: Teralo

Poprawna odmiana narodowości:

  • Mianownik: Teral / Teralka
  • Dopełniacz: Terala / Teralki
  • Celownik: Teralowi / Teralkce
  • Biernik: Terala / Teralkę
  • Narzędnik: Teralem / Teralką
  • Miejscownik: Teralu / Teralkce
  • Wołacz: Teralu / Teralko


"Ma ktoś goblińskie ustrojstwo?"

Jeśli masz jakieś pytania, skontaktuj się z nami na

info@silberberg.pl