==Mentalność==

Historia Cesarstwa jest być może krótką, jak na elfy, opowieścią, lecz, mimo to, jest bardzo bogata. Państwo narodziło się z wizji jednego elfa, Elidisa Caernoth, a jego założenie miało miejsce wkrótce po odkryciu Zapołudnia . Za dokładną datę przyjmuje się wzniesienie miasta Leth Caer w roku 898. W tamtym okresie kolonia liczyła sobie zaledwie kilkuset mieszkańców, a jej przetrwanie stało pod wielkim znakiem zapytania. Cesarstwo leżało bowiem w samym sercu rodzącego się Imperium Ludu Qa i zostałoby przezeń wchłonięte, gdyby nie umowa z Trójprzymierzem, na mocy której wojska Wergundii i Styrii wsparły elfy w dążeniu do utrzymania suwerenności.

==Wygląd==

Ubiór oraz tatuaże wysokich elfów oddają doskonale dzieje i pochodzenie całej nacji. Widać tu bowiem zarówno wpływy Aenthil i Talsoi, a także tej części elfów, która żyła poza elfickimi narodami mieszkając pośród ludzi. Wszystko to owocuje feerią barw, materiałów, ozdób i krojów. Mimo to widać już wyraźne trendy rozwijające się z mieszaniny motywów, a krótka lecz intensywna historia Cesarstwa dała początek kilku tradycjom.

==Armia==

[[File:caer3.jpg|upright=|frameless|border|right]]

Wysokie elfy pozostają przerażająco nieliczne wobec otaczającego je wroga. Magia Obręczy sprawia, że inwazja na wielką skalę jest całkowicie nieopłacalna dla Qa, nie znaczy to jednak, że Cesarstwo wolne jest od oddziałów wroga. W przeszłości państwo kilka razy borykało się z wielkimi atakami, zaś rajdy i przygraniczne potyczki stanowią codzienność. By chronić się przed tymi zagrożeniami powołana została Cesarska Armia. Czy też Farea’tolu jak mówią same elfy, co można przetłumaczyć jako „polująca wataha”, „wataha myśliwych”, czy „polujący na krew”.