Zmiany

*'''952 (2024)''' Katastrofy ekologiczne, skażenie promieniowaniem minerału, miejscami dziwne anomalie, których nie dało się wyjaśnić... Cały świat pogrążył się na blisko dwa lata w kryzysie. Gdyby nie szybkie działanie Kompanii Nowej Magii, Styryjczyków czy Quasyrańczyków to prawdopodobnie przez kolejną dekadę nie udałoby się powstrzymać skarżenia. Gdy opanowano większość stref promieniotwórczych, okazało się, że jedna z nich jest zupełnie inna niż wszystkie. Na Wysokich Ziemiach - które ogłosiły secesje od korony tryntyjskiej - efekt działania minerału wszedł w reakcje z czymś, co było w tym miejscu. Kompania przeprowadziła utajnione śledztwo i chociaż nie podzieliła się oficjalnie wynikami, to chodzą plotki, że magi-maszyna znajdująca się w Silberfjell, była zasilana eksperymentalnie. Dzięki działaniom Kompanii Nowej Magii wraz z pomocą Styryjczyków, odpornych na minerał udało się zażegnać kryzys i zniwelować anomalie oraz skażenie. W tym samym czasie przeciwko Aoife Borgh Du i jej decyzji o secesji od kanonu tryntyjskiej podniósł się bunt. Początkowo nie było wiadomo, kto za nim stoi, każdy jarl umywał ręce. Gdy doszło w końcu do eskalacji. na czele lojalistów względem Tryntu stanął ród Skaggiradów, prowadząc rebelię do zwycięstwa. Przedziwnym zbiegiem okoliczności tryntyjska para książęca była na miejscu i tym samym mogła przyjąć przysięgę lojalności od jarlów Wysokich Ziem, a przywódcy buntowników - Hammondowi Skaggirad - wręczyć w nagrodzie za zasługi siedzibę rodową rodu Borgh Du - Silberfjell. Gdy na murach twierdzy zawisły chorągwie, ze słońcem okazało się, że dawna pani tych ziem Aoife Borgh Du zbiegła wraz z córką na północ, otrzymując najprawdopodobniej azyl u Samniczyków. Lud stepu, najpewniej by osłonić odwrót dawnej księżnej i jej dziedziczki, wypuścił jeden z arbanów aż pod samą twierdzę Silberfjell, doprowadzając do serii potyczek w tamtym rejonie.

<br>

*Pięć lat minęło, od kiedy czujniki magimaszyn wykryły skażenie minerałem przekraczające dopuszczalne normy. Po katastrofie z rdzeniami minerałowych wprowadzono nowe przepisy oraz zasady bezpieczeństwa. Świat ruszył naprzód, a kto nie ruszył z nim, ten został daleko w tyle. Ofir przeżywa złoty okres rozkwitu gospodarki.Większość obywateli może spokojnie pozwolić sobie na niewolnika lub dwóch, i to takich z Pethabanu, zakupionych na corocznym Wielkim Targu z rąk Samnijczyków. Lud stepu przestał być w oczach Ofirczyków uciążliwym sąsiadem, a stał się źródłem luksusu zza pustyni. Jedyne, co rzuca się cieniem na tą krainę miodem i mlekiem płynącą, to ponura sylwetka Magisterium. Żaden obywatel się jednak nie skarży. W końcu służy ono tylko zapewnieniu bezpieczeństwa i tradycji, a magia pierwotna stoi wbrew niej.