Silberberg

Skrót Historia Etnos Profesje

Państwo i Społeczeństwo

Społeczeństwo elfów podziemnych jest ściśle hierarchiczne, podzielone na rody i rodziny. Pierwszeństwo zawsze ma rodzina, dopiero później ród, a na końcu reszta państwa. Lojalność wobec najbliższych jest przeciwieństwem tego, co prezentują ich protoplaści - Laro - ponieważ tam każdy winny jest lojalność wobec państwa, a dopiero potem jednostek.

• Rodzina - małżeństwo dwójki elfów z dwójką dzieci.
• Ród - zbiór pięciu rodzin w jednym korytarzu.
• Matka - najstarsza z rodzin założycielskich, ewentualnie druga w kolejności starszeństwa, jeżeli poprzednia ustąpi.

Ma najważniejszy głos, jest przedstawicielką Rodu i stoi najwyżej w hierarchii. Każdy elf od urodzenia wie, gdzie jest jego miejsce. Niekoniecznie dziedziczy się urzędy po rodzicach, jednak ma się świadomość, gdzie się w hierarchii znajduje oraz kto jest bezpośrednio nad danym elfem. Zawsze nieco wyżej w hierarchii znajdują się kobiety.

Prawo jest ustanawiane przez Radę Dwunastu, w której zasiadają członkowie rodów delegowani na dane posiedzenie przez Matkę. Nie jest to funkcja przynależna do konkretnej osoby, przedstawiciele Rady zmieniają się płynnie.

Elfy mają spisany cały obszerny zbiór praw, który spoczywa w jednak z komnat kompleksu Kryształowej Sali. Dotyczy on zarówno ustanawiania nowy rodów, przynależności rodów do Rady, zawierania związków małżeńskich i umów handlowych oraz definiuje występki karane śmiercią. Z uwagi na rozwinięta wśród podziemnych elfów magię psioniczną przesłuchania winnych zazwyczaj nie zajmują zbyt wiele czasu, ale udział psioników zawsze jest zabezpieczany innymi metodami rozpoznania prawdy, jak eliksiry czy artefakty.

Wyroki wydane przez Radę Dwunastu są niepodważalne i nie ma możliwości, aby się do nich odwołać. Elf, który chce uniknąć kary może wybrać banicje, ale jest to równoznaczne z utratą łaski Ainta Lanaste oraz statusu członka społeczności. Jeśli zostanie złapany na terenie korytarzy należących do rodów, może zostać zabity bez konsekwencji, a jego ciało zostanie porzucone. Najczęstszymi karami są kary pieniężne, lub związane ze służbą dla rodu, któremu została wyrządzona krzywda.

Kary cielesne takie jak chłosta, zostały przewidziane za napaści czy pobicia, ale nigdy nie są przeprowadzane publicznie. W zależności od ciężkości czynu mogą wiązać się z uwięzieniem i cyklicznym odbywaniem kary. Dawniej podziemne elfy jeśli chciały zgotować komuś hańbiącą śmierć, co jest bardzo rzadkie i dotyczy tylko zdrajców i wyjątkowych przestępców, naznaczano go Łzą Klyfty, artefaktem, który powoduje, że dusza zmarłego na zawsze zostaje uwięziona w Pustce. Jednak od zniknięcia bogini podziemi, artefakt stracił swoją moc.

Rodziny i Rody

Charakterystyczne dla podziemnych elfów jest tworzenie rodów, w których początkowo nie ma więzów krwi i obieranie dla nich nowych nazw. Jedno z praw mówi, że rodem może tytułować się zgromadzenie przynajmniej pięciu rodzin, które obiorą jedno miano i zasiedlą wspólny korytarz zakończony siedzibą. W ten sposób u zarania dziejów powstało pięć rodów (przyp. to obecnie największe rody, jedyne dostępne dla graczy).

Na czele rodu zasiada Matka sprawująca władzę w każdym aspekcie. Status ten przypada najstarszej kobiecie z linii założycielskiej, lub kolejnej, jeśli ta pierwsza zrzeknie się funkcji. Służyć radą i pomocą Matce mają obowiązek wszyscy członkowie rodu, jednak zazwyczaj najbliżej niej znajduje się małżonek, dzieci oraz rodzeństwo. Sprawują oni rozmaite funkcje, między innymi reprezentowanie rodu na spotkaniach Rady, dowodzenie armią rodu lub prowadzenie rozbudowy korytarzy, czy nadzór nad wydobyciem surowców.

Elfy często przejmują obowiązki swoich rodziców, jednak nie jest to konieczne. Najważniejsze jest znanie swojej pozycji w rodzie i świadomość, czyje decyzje są najważniejsze i kto znajduje się bezpośrednio nad danym elfem.

Nazwa klanu	Opis	Symbol
Tlais Arde aep Kirth	Ród założony tuż po Rozłamie przez siedmioosobowe rodzeństwo. Sześciu braci zdecydowało się osadzić na tronie rodu swoją siostrę, Kirdę, obecnie nazywaną Pierwszą. Zapoczątkowało to tradycję reprezentowania rodu przez kobietę. Legenda głosi, że bracia nie potrafili zdecydować między sobą, ponieważ każdy posiadał jedną cechę dobrego władcy. Nie chcieli stawać do walki, ponieważ wiedzieli, jakie konsekwencje niesie przelewanie bratniej krwi. Aby rozwiązać ten konflikt Kirda zwróciła się do Klyfty, która wtedy już roztoczyła swoją opiekę nad zbłąkanymi w podziemiach, aby ta wskazała im, kto będzie najlepszym przywódcą. Bogini wskazała na nią, jednocześnie mianując elfkę swoją pierwszą kapłanką. Obecnie ród ten zasiada na Pierwszym Miejscu Rady Dwunastu, a w prowadzącym do jego siedziby korytarzu mają swój początek dziesiątki innych. Za przedstawicielkę rodu jest uważana wiekowa Nithra, jednak od kilku lat na spotkaniach Rady wyręczana jest przez swoją wnuczkę, Amarah. Ta wróciła na łonu rodu właśnie ostatnimi laty, po zdobyciu stopnia mistrzowskiego w szeregach Ślepej Gwardii. Siedziba rodu jest broniona przez wielu przedstawicieli tego zakonu i obecnie uchodzi za miejsce nie do zdobycia.	Sześć białych konturów kropel wpisanych w okrąg i siódma wypełniona położona centralnie, na czarnym tle.
Tlais Inne aep Sitha Vire	Ród na czele, którego stanął Mirth, najmłodszy brat Kirdy, przywódczyni Tlais Arde aep Kirth. Odłączenie od głównego rodu przebiegało bez konfliktu, a było podyktowane potrzebą objęcia pieczy nad nowym odcinkiem korytarzy, położonym bardzo daleko od głównej siedziby. Mirth wraz z małżonką, dziećmi i kilkoma innymi rodzinami objął nową siedzibę, początkowo działając z ramienia Kirdy, a z czasem ogłaszając niezależność i mianując swoją najstarszą córkę przywódczynią. Obecnie ród posiada wielki majątek z powodu niedawno odkrytych złóż błękitnego i różowego diamentu. Na czele rodu zasiada potomkini pierwszej przywódczyni Viella, która dąży do uzyskania całkowitej dominacji w handlu szlachetnymi kamieniami. Podobno udało jej się podpisać pewne umowy handlowe z krasnoludami, ale nie zostało to jeszcze oficjalnie przedstawione.	Biały kontur kropli wpisany w romb na czarnym tle.
Tlais Miah du Savat	Legenda głosi, że założycielka rodu była córką tego, który zapoczątkował Rozłam, Shilla. Stała po stronie ojca przez wszystkie walki, które stoczono na powierzchni, ale po zejściu do podziemi postanowiła pójść w swoją stronę. Gdy oczy wszystkich skupiły się na Kirdzie i jej braciach, zebrała wokół siebie część wygnanych i rozpoczęła budowę własnej siedziby w zupełnie innej części podziemi. Po wielu latach korytarze drążone przez jej ludzi spotkały się z korytarzami Tlais Arde aep Kirth, a moment ten nazwano Drit'uan, co można przetłumaczyć, jako drgnięcie. W sercach wszystkich elfów wciąż przebrzmiewało echo bratobójczych walk, więc miejsce spotkania postanowiono uznać za ziemię niczyją, gdzie wszystkie elfy są równe. Nie podpisano żadnych paktów, ale za fakt zostało uznane, że nie ma wrogości pomiędzy tymi rodami. Obecnie przedstawicielką Tlais Miah du Savat jest młodziutka Vireth, sprawująca rządy wspólnie ze swoim bratem bliźniakiem, Surzą. Stanowisko to objęła zaledwie rok temu, kiedy jej matka zginęła w potyczce z goblinami podczas eksploracji nowych terenów. Ród ten uważany jest za odkrywców i to właśnie ich korytarze sięgają najdalej od Serca.	Biały okrąg z rozchodzącymi się promieniami różnej długości na czarnym tle.
Tlais Khyrna	Nazywani czasem Zdradzieckim Szeptem. Wywodzą się z pierwszych Tlais Miah du Savat. Kiedy nastał moment Drit'uan i elfy postanowiły, że nie podniosą broni przeciwko sobie, znaleźli się ci, którym nie pasował ten porządek. Najstarszy syn Shilli, założycielki rodu, zgromadził wokół siebie wszystkich, którzy chcieli zerwać rozejm i bez pozwolenia matki zaatakował oddział Tlais Arde aep Kirth. Zapoczątkowało to wielką niezgodę pomiędzy rodami, ponieważ Kirda i jej bracia odpowiedzieli atakiem na siedzibę Tlais Miah du Savat. Zginęło wtedy wiele elfów i wydarzenia tamtego czasu kładą się krwawym cieniem na historii podziemnych elfów. Kiedy przedstawiciele rodów postanowili podjąć rozmowy, wyszło na jaw, że zarzewiem konfliktu jest samowolna akcja grupy zbuntowanych elfów. Jej członkowie zostali pojmani i osądzeni, a następnie wygnani poza zasięg korytarzy obu rodów, na pewną śmierć. Jedna Klyfta nie chciała, żeby zginęło jeszcze chociaż jedno z dzieci, które otoczyła opieką, więc zesłała sen Rudahowi, przywódcy wygnanych. Gdy podążyli za wskazówkami zesłanymi przez boginię, trafili do obecnie siedziby rodu - Dumarath. Były to porzucone przed laty siedziby krasnoludów, które zostawiły swoje domy cofając się przed napierającymi nań goblinami. W momencie dotarcia tam elfów teren był opuszczony i nadający się do zajęcia. Przyjęli miano Tlais Khyrna- Dzieci Buntu i poświęcili w zupełności odbudowie siedziby. Fakt, że bogini ocaliła wygnanych został przez pozostałe elfy uszanowany, jednak uznano, że Tlais Khyrna zostaną przyjęci do społeczności dopiero po śmierci wszystkich, którzy brali udział w bratobójczej akcji. Po upływie wielu lat, kiedy to ród był mocny na tyle, żeby przekazać go młodszemu pokoleniu, Rudah i jego najbliżsi towarzysze poświęcili się, oddając życie Ainta Lanaste. Obecnie na czele rodu zasiada Illithria, sprawująca władzę od kilkudziesięciu lat.	Białe koło na czarnym tle.
Tlais Orthogok	Obecnie uważani za pionierów wypraw na powierzchnię, co ma związek z najpłytszą ze wszystkich rodów lokalizacją ich siedziby, powoli zaczynają też przejmować przywództwo z rąk Tlais Arde aep Kirth. Wywodzą się zarówno z Tlais Arde aep Kirth jak i Tlais Miah du Savat. W kilkaset lat po Drit'uan, kiedy między rodami panowała zgoda i zaczęto planować wspólne przedsięwzięcia, narodził się plan wysłania ekspedycji na powierzchnię. Starannie wyselekcjonowano członków obu rodów, którzy zgodzili się wyruszyć na tę niebezpieczną wyprawę, więc tym większe było zdumienie wszystkich, kiedy po ustalonym czasie nikt nie wrócił. Zwiadowcza grupa, która podążyła ich śladem wróciła z informacją, że jedyne znane wyjście na powierzchnię jest obecnie zawalone i wiele sił i środków będzie kosztowało, żeby je odsłonić. Członkowie ekspedycji zostali formalnie uznani za martwych, odprawiono w ich imieniu wielki pożegnalny rytuał do Klyfty. Jednak bogini nie odpowiedziała swoim kapłanom i serca wszystkich wypełniły się wielkim smutkiem, że martwe elfy nie zaznały jej łaski. W rzeczywistości historia wyglądała inaczej. Ekspedycji udało się dotrzeć na powierzchnię, jednak natknęła się tam na plemię orków, przez które została zaatakowana. Było to na tyle liczne plemię, że stanowiło realne zagrożenie dla podziemnego państwa, które nie było jeszcze przygotowane na odparcie takiego ataku. Elfy postanowiły zawalić korytarz, a same bronić się na powierzchni. Część poległa, jednak części udało się uciec i podjęli próbę znalezienia innego wejścia do podziemi. Gdy już im się udało, postanowili zacząć od założenia własnej siedziby. Dopiero po wielu latach potomkowie elfów, które udały się na ekspedycje dotarły do korytarzy swoich pobratymców i obecnie celebruje się ten dzień, jako Święto Powrotu. Siedziba Tlais Orthogok stanowi teraz jedną z największych, a przez tereny należące do rodu wiedzie najwięcej prowadzących na powierzchnię korytarzy. Mówi się, że czujne uszy Tlais Orthogok wiedzą o każdym, nawet najmniejszym stworzeniu, które przekracza bramy podziemi. Sprawują pieczę nad oficjalnym wejściem nazywanym Ostatnią Bramą. Rodem przewodziła Lywah, nazywana często Bezustą, ponieważ urodziła się bez umiejętności mowy i zawsze wypowiada się za nią jej małżonek, Avirrah. Są połączeni bardzo silnym rytuałem psionicznym, który pozwala im słyszeć własne myśli. W tym momencie Matroną Rodu jest Mea'Aran.	Biała kropka otoczona spiralą
Tlais Canna aep Morgok	Pomniejszy ród założony niedawno przez Silanę Tlais Orthogok, która oficjalnie porzuciła swój ród po tym jak poróżniła się z jego obecną Matroną, Meą’Aran. Przed koronacją tejże oraz jej wyniesieniem jako Siostry – Prorokini Vellossury Silana dysponowała znaczną władzą i posłuchem w rodzie Tlais Orthogok, przez kilka lat będąc bezpośrednią rywalką Mei w wyścigu o władzę, który ostatecznie przegrała. Nazwa rodu oznaczała Światło. Niezrażona porażką Silana, niczym Matrony z dawnych opowieści, zebrała wokół siebie swoich popleczników i wyznawców i ruszyła w zewnętrzne tunele oddalone od Irthis’avy gdzie założyła swoją siedzibę oraz nowy ród. Lata spędzone w ukryciu Tlais Canna aep Morgok poświęcili na konstrukcję swojej siedziby, budowę świątyń i szukanie sojuszników, których znaleźli za pomocą kontaktów samej Silany, której związek z Eskhara jest sekretem powszechnie znanym wśród wyższych eszelonów Tlais Burzuma. Owa elfka przed laty wstąpiła na służbę Echirona, Faraona Felnoru i to właśnie elfy z tej starożytnej, do niedawna zapomnianej krainy odpowiedziały na jej wezwanie. Krążą nawet plotki o jakobym niewielkim portalu położonym w sercu siedziby Tlais Canna aep Morgok, który miałby prowadzić na przeklęte wyspy. Sam ród po latach w ukryciu postanowił powrócić do polityki i ubiegać się o swoje miejsce w Irthis’avie z jasnym celem wstąpienie w szereg Wielkich Rodów i rady Matron. Nie będzie to jednak zadanie łatwe, zwłaszcza w obliczu władzy jaką dzierży Mea’Aran i kult Śpiącej w Otchłani, bogini niezwykle wrogiej wszelkim wyznawcom Pustki. Jednakże naturą Podziemnych Elfów są intrygi i poszukiwanie potęgi za wszelką cenę, a zatem serca Tlais Burzuma nie są zupełnie głuche na wezwanie Eskhara i ich wyznawców. Jakkolwiek Mea’Aran nie wystąpiła zbrojnie przeciwko swoim przeciwnikom, to powstanie nowego rodu spotkało się z gniewną reakcją Vellossury. Oaza Canna borykała się z wrogością bogini, z trudem radzono sobie z opanowaniem podziemnych cieków, z więdnącymi roślinami i trującymi wyziewami złóż. Dopiero oddzielenie oazy barierą opartą na felnoryjskiej magii ustabilizowało sytuację, zyskując Silanie poparcie i wierność jej ludzi oraz umocniło przychylność wobec kultu Swarta-Szakala. Ród Canna póki co pozostawał poza radą Irthis’avy, Silana zapowiedziała jednak, że już wkrótce będzie się starać, aby nowy ród otrzymał należne mu prawa wśród pobratymców.	Czarna kropka otoczona białym płomieniem