625
edycji
Zmiany
brak opisu edycji
Pokolenie kniazia Derwana i kniazia Gocława miało i okupacji quasyrańskiej na terenach ich ziem orazjej skutki. Co ważniejsze, dobrze pamiętali również decyzje Jastrzębca, która choć z jednej strony pogrążyła kraj, a z drugiej - dała mu szansę na oddech. Przed zakończeniem 957 roku większość kniaziów opowiedziała się za zbrojnym stawieniem czoła samnijczykom, zwłaszcza, że na czele drużyn kniaziowskich stanął sam Kniaź Obiecany - Bolemir.
Wraz z przełomem roku nastąpiły pierwsze utarczki na granicy teralsko-samnijskiej. W ich wyniku młody kniaź Bolemir trafił do samnijskiej niewoli, chociaż jak podkreślają ambasadorowie, włos mu z głowy nie spadł i ma on status gościa w Samarkandzie. Przybyły do Witomira Derawnowica posłaniec od małżonki Wielkiego Kagana Rangveig Aoifedottir Borgh Du ponoć takie słowa przekazał:<br>
"Drogi ojcze, mój przyrodni brat jest cały i zdrów, oraz takim pozostanie niezależnie od naszych dalszych uprzejmości. Bolemir już nie jest dzieckiem, nie jest nim od dawna od kiedy ty i twoja kochanka pozwoliliście by Derwan, Gocław i druidzi przekazywali go sobie z rąk do rąk. Odebraliście mu dzieciństwo. Teraz jest gościem mym i mojego męża, nikt nie nakazuje mu co ma mówić i co robić. Do decyzji Kongresu Wolnych Narodów damy mu dom. I wierz mi, sami nauczyliście go akceptować ten stan."