W ostatnich latach nowe odkrycia przewróciły do góry nogami historiografię i wiedzę ludzi o ich historii. Pewnym stało się to, co naukowcy podejrzewali od lat – ofirski kalendarz jest całkowicie błędny, a ludzie w swoich obliczeniach mylili się o… całe tysiące lat!<br>
Odkryte na peryferiach świata, na fiordyjskiej wyspie bez imienia, dokumenty, wiedza pozyskana przy badaniach nad ogrodem Pahoro oraz kontakt ze starożytną kulturą [[Felnor|Felnoru]] zmieniły całkowicie wiedzę o historii ludzi.
Dlaczego żyjące 1000 lat elfy nie pamiętają przeszłości lepiej niż ludzie? Otóż kolejne badania i współpraca z coraz bardziej otwierającymi się kulturami elfów wskazała ludziom pewną cechę psychiczną, a jednocześnie zjawisko społeczne w elfickich wspólnotach. Pamięć elfa nie różni się bowiem specjalnie od ludzkiej, żyjąc zaś około 10-krotnie dłużej, elfy pamiętają 10-krotnie więcej wydarzeń ze swojego własnego życia, niż ludzie. Z tego wynika stosunkowy brak zainteresowania historią i wydarzeniami mającymi miejsce za życia poprzednich pokoleń, elfy zwyczajnie nie zajmują sobie nimi pamięci. Najciekawszym społeczeństwem (i najbardziej tragicznym) są z kolei [[Laro]], którzy pamięć poprzednich pokoleń pozostawili … duszom przodków, których w każdej chwili mogli o przeszłość zapytać. Z chwilą utraty dusz z [[Ikni]] Laryjczycy stracili także swoją pamięć historyczną.
Zjawisko to zostało nazwane elfickim paradoksem pamięci.
Wielką naukowa dyskusję na temat początków dziejów ludzi i elfów rozpoczęły badania Akademii Messyńskiej nad Ogrodem Pahoro, mitycznym miejscem narodzin elfickiej rasy. '''Wyniki badań opublikowano, propagując szeroko nowe kalendarium.'''
== Przed Wielką Ekspansją ==
=== Od 15200 lat p.w.e. - Elficka era Cuivea - Przebudzenia===
Dotychczas o początkach elfów wiadomo było tyle, że ta era miała trwać pierwsze 100 loa (1900 lat) i obejmować 3 pierwsze generacje. Jednak obecne badania ludzkie i elfie udowadniają, że era ta trwała przynajmniej około 5000 lat i prawdopodobnie obejmowała dwa wielkie zjawiska:
<ul>
<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''Pierwsze Ogrody Życia''' – prawdopodobnie trzy lub nieznacznie więcej. Zróżnicowanie trzech wielkich elfickich ras nie zostało spowodowane żadnym podziałem, a właśnie faktem, że wyszli oni z różnych miejsc. </span><span style="font-weight: 400;"><br /></span><span style="font-weight: 400;">[[Ogrody Życia]] okazały się nie być tylko starożytnym mitem – badania nad jednym z nich, Ogrodem Pahoro, udowodniły, że miejsca, wyjątkowo życiodajne, oferujące optymalne warunku rozwoju ras humanoidalnych, istniały naprawdę. </span><span style="font-weight: 400;"><br /></span><span style="font-weight: 400;">Jedna z hipotez naukowych sugeruje, że w erze Cuivea nastąpiło "przebudzenie" (pojęcie znane z historiografii i mitologii elfickiej) wyłącznie plemienia Laro, wywodzącego się z Ogrodu Pahoro, pozostałe plemiona zaś są znacznie młodsze. </span></li>
<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''Wojna Rozłamu''' – dała początek czwartej eflickiej rasie, Podziemnym ([[Tlais Burzuma]]). Spowodowana została utworzeniem przez szczep Laro (elfy czarne, elfy górskie) wspólnej pamięci i zgromadzenia dusz przodków, nazwanej Ikni. </span></li>
</ul>
Należy zaznaczyć, że w tej erze jest wysoce możliwe istnienie ras, obecnie już nie występujących w znanym świecie (źródło: podania o powstaniu [[Styria - kraj starożytnych nieumarłych#Draig-a-Haearn (Żelazny Smok)|Draig-a-Haern]])
=== 10000 – 9000 p.w.e. - Era Vainaren - Życia ===
Według najnowszych badań kolejne ery były znacząco krótsze i odpowiadały mniej więcej życiu jednego elfiego pokolenia.
W tym okresie z pewnością istnieją już kolejne Ogrody Życia, nie ma natomiast pewności, czy dały one początek elfom [[Aenthil]] i [[Talsoi]], czy też po prostu zwiększyły istniejącą już populację elfów, pozwalając na komfortowy jej rozwój. Stan wiedzy może się zmienić wraz z rozwojem badań w tym temacie.
=== 9000 -8000 p.w.e – elficka era Lumbei - Chmur ===
W tym okresie pojawia się kolejne znane plemię elfów, budując cywilizację na archipelagu [[Felnor]]. Niektóre elfickie źródła wspominają o "wędrówce elfów na północ", jednak nie jest dotychczas jasne, kto dokładnie i dokąd wędrował. <br>
Z pewnością ta era jest cieplejsza niż późniejsze.
<ul>
<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">W okresie Lumbei istnieją już potwierdzone informacje o istnieniu rasy krasnoludów, skupionych wokół miejsca, które musiało być jednym z Ogrodów Życia – Mortheimu. Lokalizacja tego miejsca pozostaje obiektem badań naukowych.</span></li>
</ul>
Era Lumbei kończy się kataklizmem – upadkiem na ziemię obcej istoty (obecnie jest ona już w pełni poznana).
=== 8000 -6000 p.w.e. – elficka era Hiswen - Mgieł ===
<img src="https://silberberg.pl/obrazy/mapy_nowe/starozytnosc_starsza.jpg" style=" margin-right: 5px; border-radius: 3px; width: 60%; height: auto; float: right;">
Niektórzy naukowcy skłaniają się do połączenia ery Lumbei i ery Hiswen jako jednej epoki, charakteryzującej się podobnym klimatem i warunkami rozwoju.
Upadek [[Tavar]] (wówczas nazwanej Fea) zapoczątkowuje okres intensywnych walk elfów z postępującym spaczeniem materii, jakie powodowała wokół siebie. Do wojny z Fea przystąpiły wówczas wszystkie elfickie plemiona, w tym także nie graniczące z nią bezpośrednio elfy z [[Felnor|Felnoru]], działające poprzez system portali.
Na podstawie badań elfickich ruin z obecnego obszaru Styrii można wyprowadzić hipotezę, że teren degeneracji stopniowo się jednak powiększał, obejmując coraz szersze obszary. Jednocześnie zjawisko drastycznej mutacji tkanek dotykało coraz więcej elfów, zmienianych w istoty, nazwane wówczas [[ulundo]] (po przemianie Tavar dały one początek nowej rasie humanoidów).
W okresie ery Hiswen mają miejsce znaczące i znamienne wydarzenia:
<ul>
<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''Ok. 7000 r.p.w.e.''' pojawia się kolejna rasa humanoidalna – ludzie. Ze źródeł felnoryjskich o pierwszych ludzkich plemionach wiadomo, że zamieszkiwały żyzną nizinę na wschód od Felnoru, tworząc pierwsze ludzkie kultury. </span></li>
<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''Około 6500 r.''' wybucha wojna między elfami z Felnoru a Larionem, zakończona całkowitym wycofaniem się Felnoru z kordonu sanitarnego wokół Tavar i skierowanie ich uwagi na bliższe obszary </span></li>
<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;"> '''6000 r.''' powstaje wspomagane magicznie ogrodzenie wokół terytorium Alta Tavar, nazwane Morque Ando (Czarne Kamienie) </span><span style="font-weight: 400;"><br /><br /></span></li>
</ul>
=== 6000 -4800 p.w.e. – elficka era Helcei - Zlodowacenia ===
Naukowcy mają rozbieżne teorie co do powodów wystąpienia ery lodowcowej. Najbardziej popularna hipoteza wskazuje na Fea ([[Tavar]]) jako prawdopodobną praprzyczynę, która być może spowodowała uniesienie się mas pyłu i ograniczenie światła słonecznego.
W tym okresie trwają wciąż zmagania elfów wokół obszaru spaczenia Alta Tavar, rozwijają się także społeczności ludzkie.
*<ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''Między 3000 a 1500 pOk.w6000 r.e'''. – elfy zamieszkują rejony na pograniczu ówczesnej wielkiej zmarzliny*'''ok. 3000 -1500 p.w.e.''' – rozwój Cesarstwa Styryjskiego i krainy [[Qa]]*'''około 1500 p(o ponad 3 tys.w.e''' – [[Krasnoludy|krasnoludy]] zakładają pierwsze podziemne miastolat wcześniej niż dotychczas sądzono) datuje się powstanie legendarnego artefaktu (Draig-a-Haern), Rattenshamktóry umożliwił budowę pierwszego ludzkiego imperium, w centrum Półwyspu [[Shamaroth]]Styrii. Ze źródeł felnoryjskich wiadomo, wówczas w obrębie Wiecznej Zmarzliny*'''ok. 1400 że wkrótce p.w.e''' – pierwsza óźniej Styria starła się z szeregu podziemnych wojen z plemionami orkówinnym ludzkim imperium, powstałym dalej na południu, trwających z przerwami aż do Wielkiej EkspansjiChanatem. </span></li>*<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''ok. 1000 p.w.eOd 6000 r.''' – elfy dzielą się na trzy wielkie plemiona terenie na południe od Larionu i zakładają trzy największe ze swoich miastobszaru Alta Tavar rozwija się już kolejna ludzka cywilizacja – Qarna-chasayo-syran</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: [[Księstwo Talsoi|Talsoi]], [[Księstwo Aenthil|Aenthil]] i podziemną twierdzę [[Księstwo Laro|Laromaton]].*400;">W '''ok. 800 p.w.eroku 5564'''. legendarna podziemna bitwa pomiędzy krasnoludamipierwszy raz władcom Felnoru objawiona została przepowiednia z Aghurmi, orkami i elfami podziemnymi. Informacja oparta wyłącznie na bardzo niepewnych relacjach. Bitwa miała się odbyć pod rejonem dzisiejszych Gór Silber.mówiąca o nadchodzącym wielkim kataklizmie </span></li>*<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''ok. 1500 p.w.eOkoło 5500 roku'''. – datuje się także początek wielkiego ocieplenia klimatu – gwałtownie podnosi się poziom wód, zalane zostają szerokie, nieznane cywilizacji obszary inwazji styryjskiej na zachodziewschód, granica Wiecznej Zmarzliny cofa się na północ.*'''ok. 1300 p.w.e'''. – pierwsze plemiona ludzi wkraczają na tereny północy.*'''ok. 1200 p.w.e.''' – wielka wojna ludzi który spowodował starcie z elfami na linii Gór Larionkulturą Qasyranu. W jej efekcie przez następne dwa stulecia obydwie rasy dzielić będzie nienawiść.*'''między 1150 Ten ostatni zostaje częściowo podbity, a 1100 p.w.e.''' – pierwsze osady w miejscu wpływy styryjskie sięgają daleko na wschód, aż do obszaru dzisiejszych pięciu miast [[Ofir|Ofiru]] – Messyny, Korathii, Itharos, Aretyny ziem Qasyranu i Tulospołudnia Nowej Styrii.</span></li>*<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''1213 p.w.eW 4813 roku'''. – sojusz pięciu miastpowstaje Raeth – Turkusowa Kopuła, powstaje [[Ofir]]która ma w przyszłości ochronić Felnor. </span></li>*'''1220 p.w.e.''' – ustanowienie Senatów i urzędów Kratistosów, a także oligoi – rady Kratistosów 5 Miast.</ul>*'''1040 p.w.e.''' Era Helcei kończy się dramatycznym wydarzeniem – zabójstwo nolwe’Atanila, założyciela Akademii Messyńskiej i pierwszego jej rektora*'''1132 p.w.e.''' – zawarcie wieczystego pokoju między ludźmi a elfami nad rzeką Sankarą, na granicy Itharos i [[Aenthil]]. Pokoju nie respektują elfy z [[Laro]], wojna z nimi trwa aż do roku 515.*'''1130 p.4798 Qasyran w.e.''' – założenie Akademii Messyńskiej*'''między 1200 a 300 p.akcie desperacji uderza ładunkiem w.e'''. – okres rozkwitu [[Ofir|Ofiru]] we współpracy z elfami z [[Aenthil]].*'''ok. 800 p.w.e.''' – armia Messyny wypiera z [[Velida|Doliny Velidy]] enigmatyczne plemię Kymerów. Pochodzenie Kymerów jest do dziś nieznane, natomiast ich wojownicze obyczaje sprawiały, że granica Messyny nigdy nie była spokojna. Kratistos Messynystolicę Styrii, AlbrauderStyrgrad, sprowadza który został zmieciony z północy plemię niziołków, oddając im we władanie Dolinępowierzchni ziemi. Rychło [[Velida]] staje się cudem tego rejonu Według źródeł qasyrańśkich i najżyźniejszym obszarem Północy. Kymerowie zamieszkują niedostępne górskie tereny i zaprzysięgają zemstę hobbitom i Mesyńczykomfelnoryjskich siła uderzenia była tak wielka, że po metropolii pozostał krąg stopionej ziemi o średnicy 20 km.*'''513 p.Najbardziej popularna hipoteza zakłada, że wybuch w.e''' – pierwsza wyprawa wyrusza przez pustynię Asura MakanStyrgradzie był tak silny, ginie bez wieści.*'''223 p.że spowodował reperkusje w.e.''' – Darre Itamanosskali całej Ei, jako pierwszy ludzki podróżniktak silne, przeprawia że zmienił się przez Asura Makan kąt padania promieni słonecznych na jej powierzchnię, powodując nagłe i nawiązuje kontakt z państwami [[Pethaban|Pethabanu]]. W swojej relacji opisuje niewiarygodne bogactwa krajów za Wielką Pustyniągwałtowne topnienie lodowców.
Natura broni Qa dotychczas nie została poznana. Sami Qa, po odzyskaniu "pamięci" ([[Qa - upadek starożytnych i przebudzenie współczesnych#Neyestecae i Przypomnienie Pamięci (Nitemoc)|Nitemoc]], zjawisko, które odwróciło samowygaszenie ich cywilizacji) nie ujawnili wiedzy o owej broni lub też wiedza o niej została zniszczona przed Nitemoc. Uderzenie w starożytny Styrgrad dotychczas datowano na około 1500 r.p.w.e. === Wielki Kataklizm Od 4800 (dla uproszczenia) roku - elficka Era Saiwa – Ciepła === Już w rok po uderzeniu w Styrgrad rozpoczyna się okres, znany w historiografii jako Apokalipsa albo Wymieranie. <ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''W 4797 roku''' gwałtowny sztorm o niespotykanej sile zatapia wyspy Felnor, najniżej położony obszar ówczesnej cywilizacji. Według źródeł z samego Felnoru, pewna część wyspiarskiej populacji zdecydowała się na ewakuację przez portale, większość jednak albo nie miała takiej możliwości, albo nie chciała porzucić swojego dziedzictwa. Dla wysp Felnor rozpoczyna się wówczas trwający niemal 6 tysięcy lat okres Raeth – egzystencji w ekstremalnie trudnych warunkach pod kopułą pod wodami oceanu. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Według źródeł qasyrańskich poziom wszechoceanu podnosi się wówczas w tempie kilkudziesięciu metrów na rok </span></li>* <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Przez około 40 lat od zatopienia Felnoru mieszkańcy Cesarstwa Styrii szukali ratunku na coraz wyżej położonych obszarach, aż w końcu z nich również nie było już ratunku. Zestawiając źródła Felnoru oraz informacje od styryjskich Starożytnych (ocaleni przez arcyksięcia Sefresa) udało się określić moment zatonięcia ostatniego, najwyższego szczytu na nizinie (została umownie nazwana Niziną Starostyryjską) na '''rok 04775''' – . W tym też roku arcyksiążę Sefres ewakuował siebie i część ludzi na ziemie północy poprzez portal. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Około 70 lat dłużej, do '''ok. 4700 r.pwe''' trwała walka krasnoludów o utrzymanie ich dziedziny, Mortheimu, jednak nowe źródła (dokumenty z punktu widzenia Wyspy) rzuciły nowe światło na dzieje tego ludu. Ogród Początku musiał wyjałowieć i przestał być zdatny do zamieszkania. Krasnoludy podzielily się na nieznaną liczbę plemion (przynajmniej dwa) i rozeszły po świecie. Dopiero około 1500 r. p.w.e. wiadomo, że północny odłam krasnoludów założył podziemne miasto Rattensham w centrum Półwyspu </span>[[Ofir|OfiruShamaroth]] <span style="font- rusza Wielka Ekspansjaweight: 400;">, spowodowana dalszym podnoszeniem jednak wbrew poprzednim mniemaniom na tym terenie nie panowała już wieczna zmarzlina. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Apokalipsa dosięgnęła też lud Qasyranu, którego mieszkańcy masowo ewakuowali się poziomu oceanuna wyższe obszary (dzisiejszy teren Qasyran). Liczne plemiona ludziW powszechnym poczuciu odpowiedzialności za ściągniętą na ludzkość katastrofę lud Qa dokonał aktu wygaszenia cywilizacji – wiedza o przeszłości, nauka, naciskane przez pobratymców z południawszelkie bardziej zaawansowane rozwiązania cywilizacyjne, ruszają wszystko to zostało zdeponowane w kierunku oswobodzonych przez lód ziem Północysarkofagu i zapomniane na pokolenia. Rok został przyjęty przez historyków [[Ofir|Ofiru]] jako rok zerowy Umożliwiła to wyjątkowa cecha ludu Qa, zamieszkującego obszary na złożach Minerału – pierwiastek ten powoduje wzrost zdolności psychomagicznych, co u mieszkańców tzwQasyranu zaowocowało umiejętnościami współmyśli. nowym kalendarzu ze względu Zjawisko "Zapomnienia Pamięci" trwało aż do '''roku 900''', utrzymując Qa w stanie rozproszenia na wielkie zmianypoziomie prymitywnych społeczności. </span></li></ul> === Starożytność ===<img src="https://silberberg.pl/obrazy/mapy_nowe/starozytnosc_mlodsza.jpg" style=" margin-right: 5px; border-radius: 3px; width: 60%; height: auto; float: right;">Okres ten, jakie przyniosło ze sobą pojawienie począwszy od początków cywilizacji aż do zakończenia Apokalipsy (czyli zakończenia unoszenia się nowych plemion ludzipoziomu wód) nowa historiografia nazywa STARSZĄ STAROŻYTNOŚCIĄ. W owym czasie obawiano Wraz z ukształtowaniem się obecnej linii brzegowej rozpoczyna sięokres MŁODSZEJ STAROŻYTNOŚCI – okresu, którego tajemnice dopiero badamy. Dotychczas sądzono, że pojawienie się ludów wergundzkich, teralskich i fiordyjskich na północy spowodowane było ich przybycie oznacza rychły koniec świataucieczką przed wielkim potopem, który zaleje wodaw świetle ostatnich odkryć jest to jednak całkowicie błędne mniemanie. Gdy to nie nastąpiło Przedmiotem najnowszych badań jest pochodzenie ludów napływowych. Pod znakiem zapytania pozostaje również etniczne pochodzenie cywilizacji Ofiru, wiele kultów religijnych ogłosiłoktóra rozwinęła się na Północy znacznie wcześniej, że ludziom został dany nowy czasod '''ok. 1300 r. pwe'''.
* '''Apokalipsa''' - nie jest znana dokładna data, kiedy nastąpiło uderzenie. Był to czas, kiedy Stara Styria prowadziła krwawy i brutalny podbój ziem [[Qa]], ci zaś odpowiedzieli uderzeniem wysoce zaawansowanej broni masowej zagłady. W wyniku uderzenia zniszczony został ogromny obszar Styriiświetle najnowszych badań, ale jednocześnie - naruszona została równowaga zwłaszcza tych przeprowadzonych na poziomie całej planety. W efekcie zmian klimatycznych, spowodowanych tym faktem, rozpoczęło się gwałtowne topnienie lodowców, które w przeciągu kilku lat zalały obszerne połacie nizinne na zachodzie, unicestwiając cywilizację Starej Styrii. <br>Wędrówka ludów, którą rozpoczęła Apokalipsa, na wschodzie, w [[Ofir|Ofirze]] i wśród elfówterenie starożytnego Agade, została nazwana '''Wielką Ekspansją'''.obecny konsensus naukowy obejmuje następujące hipotezy:
<ul><li>4700 – 1400 pwe – cywilizacja Morza Wschodniego<br />Wysoko rozwinięta kultura, stworzona przez uciekinierów z Niziny Starostyryjskiej. Funkcjonowała w formie miast-państw o różnej charakterystyce:<ul><li>Eordaja – najpotężniejszy z ośrodków państwowych Morza Wschodniego. Około 2500 pwe Eirdaja stanęła na czele kampanii wojennej przeciwko miastu Agade, opanowanemu przez czcicieli istoty zwanej Xwede. Istota ta to jedna z matek Roju, drapieżne stworzenie dążące do opanowania Ei. Oddawanie jej czci było bezpośrednią przyczyną wrogości pozostałych państw.</li><li>Elimea - miasto-państwo, będące w sojuszu z Eordają. Znane jest imię jednego z jego władców, Sarkhona, nazywanego w dokumentach “zwycięzcą spod Horemszut”. Władca ten nosił, znany z kultury Ofiru, tytuł kratistosa.</li><li>Agade – miasto-państwo położone na obrzeżach terytorium Eordai, prawdopodobnie około roku 2500 zniszczone w wyniku wojny z nią. Agadejczycy byli wyznawcami istoty, którą nazwali Xwede, znanej w kulturze współczesnej jako “matrona”, istota rozmnażająca Rój.</li><li>Mniejsze miasta-państwa:<ul><li>Lagasz</li><li>Tymfaja</li><li>Arrata</li><li>Hanigalbat</li><li>Kizzuwatna</li><li>Meroe</li><li>Eridu</li></ul></li></ul></li><li>Do ok. 1600 - okres "zielonej Assury"<br />Na podstawie informacji z dokumentów z Wyspy powstała hipoteza o licznych ludach, określanych przez cywilizacje Morza Wschodniego jako barbarzyńskie. Hipoteza została potwierdzona przez badania prof. Artemii da Tirelli na terenie Agade. Ludy te miały atakować północne rubieże Eordai i Agade. Źródła agadejskie wskazują, że ostatecznie to one spowodowały ich upadek. Najprawdopodobniej w czasie wojny z sojuszem państw Eordai Agadejczycy podstępem zwabili plemiona barbarzyńskie na tereny Eordai.<br />Obszar Asury, obecnie pustynny, był w przeszłości, w okresie ery Helcei, dużo bardziej nawodniony i porośnięty bujną roślinnością, czego powodem był działający w Agade eaformator - urządzenie, zamontowane na węźle geomantycznym, pozwalające kontrolować i ukierunkowywać przepływ energii. Przez długie stulecia eaformator sprawiał, że obszary dzisiejszej pustyni kwitły, a na tym terenie rozwijały się wczesne cywilizacje ludzkich plemion.<br />Po zniszczeniu Eordai, prawdopodobnie około roku 1600, ludy te zamieszkały na zdobytych obszarach, zmuszając niedobitki starszych cywilizacji do ucieczki, dopóki same nie zostały zmuszone do wycofania się dalej na północ, na tereny które zamieszkują obecnie.</li><li>Około 1600 pwe – exodus ludów Eordai z terenu Wschodniego Morza. Potomkowie wygnanych mieszkańców Eordai dotarli do Ofiru około roku 1300 p.w.e.</li><li>około 1500 p.w.e – krasnoludy zakładają pierwsze podziemne miasto, Rattensham. O ile krasnoludzkie źródła się nie mylą, wędrówka północnego odłamu krasnoludów trwała więc ponad 3 tysiące lat.<br />Badania licznych postkrasnoludzkich budowli na terenie całej północy dowodzą, że w okresie między ucieczką z Morthemu,(ok. 4700 pwe) a wycofaniem się na Shamaroth (ok. 450 r) krasnoludy zakładały swoje kolonie od Tryntu przez Góry Silber i Wyżynę Teralską, na północ od linii gór Maegros.</li><li>ok. 1400 p.w.e – pierwsza z szeregu podziemnych wojen z plemionami goblinów, trwających z przerwami aż do Wielkiej Ekspansji.</li><li>ok. 800 p.w.e. legendarna, podziemna bitwa pomiędzy krasnoludami, goblinami i elfami podziemnymi. Informacja oparta wyłącznie na bardzo niepewnych relacjach. Bitwa miała się odbyć pod rejonem dzisiejszych Gór Silber.</li><li>ok. 1300 p.w.e. – "pierwsze" plemiona ludzi wkraczają na tereny obecnej Północy – ludzie ci wkrótce założą Ofir. Przedmiotem badań jest, czy są oni potomkami uciekinierów z Eordai.<ul><li>Adnotacja do wcześniejszych teorii naukowych – Ofirczycy z pewnością nie byli pierwszymi ludźmi na Pólnocy. Wiadomo obecnie o plemionach wędrownych łowców-zbieraczy (Kymerowie), zamieszkujących te tereny. Ostatni członkowie tych plemion wyginęli w roku 882.</li></ul></li><li>ok. 1200 p.w.e. – wielka wojna ludzi z elfami na linii Gór Larion. W jej efekcie przez następne dwa stulecia obydwie rasy dzielić będzie nienawiść.</li><li>między 1150 a 1100 p.w.e. – powstają pierwsze osady w miejscu dzisiejszych pięciu miast Ofiru – Messyny, Korathii, Itharos, Aretyny i Tulos.</li><li>1213 p.w.e. – sojusz pięciu miast, powstaje Ofir.</li><li>1220 p.w.e. – ustanowienie Senatów i urzędów Kratistosów, a także oligoi – rady Kratistosów 5 Miast.</li><li>1132 p.w.e. – zawarcie wieczystego pokoju między ludźmi a elfami nad rzeką Sankarą, na granicy Itharos i Aenthil. Pokoju nie respektują elfy z Laro, wojna z nimi trwa aż do roku 515.</li><li>1130 p.w.e. – założenie Akademii Messyńskiej</li><li>1100 p.w.e. – zabójstwo nolwe’Atanila, założyciela Akademii Messyńskiej i pierwszego jej rektora.</li><li>między 1200 a 300 p.w.e. – okres rozkwitu Ofiru we współpracy z elfami z Aenthil.</li><li>ok. 800 p.w.e. – armia Messyny wypiera z Doliny Velidy plemię Kymerów. Pochodzenie Kymerów jest do dziś nieznane, natomiast ich wojownicze obyczaje sprawiały, że granica Messyny nigdy nie była spokojna. Kratistos Messyny, Albrauder, sprowadza z północy plemię niziołków, oddając im we władanie Dolinę. Rychło Velida staje się cudem tego rejonu i najżyźniejszym obszarem Północy. Kymerowie zamieszkują niedostępne górskie tereny i poprzysięgają zemstę hobbitom i Mesyńczykom.</li><li>513 p.w.e – pierwsza wyprawa wyrusza przez pustynię Asura Makan, ginie bez wieści.</li><li>223 p.w.e. – Darre Itamanos, jako pierwszy ludzki podróżnik, przeprawia się przez Asura Makan i nawiązuje kontakt z państwami Pethabanu. W swojej relacji opisuje niewiarygodne bogactwa krajów za Wielką Pustynią.</li></ul>== Wielki Kataklizm ==<ul><li>rok 0 – z punktu widzenia Ofiru - rusza Wielka Ekspansja.<br />Dotychczas sądzono, że wędrówki ludów spowodowane były dalszym podnoszeniem się poziomu oceanu (naukowcy wielokrotnie zastanawiali się jednak, dlaczego Wergundowie i inne ludy nadeszły ze wschodu, a nie od strony morza). Jest bardzo prawdopodobne, że pogląd ten ugruntował się na bazie wierzeń i podań ofirskich, w których świadomość "wielkiego potopu" była zawsze obecna.<br />Obecnie wiemy już, że napływ barbarzyńskich ludów spowodowany był ich ucieczką z rejonu Wschodniego Morza, pod naciskiem ekspansywnych istot - Roju. Na północ dotarły wówczas dwie grupy, obecnie określane jako północna (Samnijczycy, Terale) oraz południowa (ludy wergundzkie i fiordyjskie). <br />Rok został przyjęty przez historyków Ofiru jako rok zerowy w tzw. nowym kalendarzu, ze względu na wielkie zmiany, jakie przyniosło ze sobą pojawienie się nowych plemion ludzi. W owym czasie obawiano się, że ich przybycie oznacza rychły koniec świata, który zaleje woda. Gdy to nie nastąpiło, wiele kultów religijnych ogłosiło, że ludziom został dany nowy czas.</li><li>Apokalipsa (obecnie jest datowana w innym punkcie czasowym!) – nowo poznane źródła, przede wszystkim qasyrańskie i felnoryjskie, pozwoliły uściślić wiedzę o tym wydarzeniu, a przede wszystkim określić jego datę. Wydarzyło się to znacznie wcześniej niż dotychczas sądzono, był to bowiem rok 4978 p.w.e. (nie zaś 1500 pwe).<br />Był to czas, kiedy Stara Styria prowadziła krwawy i brutalny podbój ziem Qa, ci zaś odpowiedzieli uderzeniem wysoce zaawansowanej broni masowej zagłady.<br />Łącząc wiedzę o Apokalipsie z falą wędrówek ludów wcześniejsza historiografia mylnie zakładała związek przyczynowo-skutkowy między tymi faktami. Jednak zatopienie cywilizacji starostyryjskiej niemal 5 tysięcy lat wcześniej nie mogło mieć wpływu na przybycie ludów wergundzkich i fiordyjskich na północ.<br />Pozostaje zatem obiektem badań naukowych znalezienie przyczyny, która naprawdę spowodowała Wielką Ekspansję.</li></ul>== Po Wielkiej Ekspansji ==<ul><li style="font-weight: 400;"><strong>0 p.w.e.</strong><span style="font-weight: 400;"> – do granic Ofiru dociera spora grupa etniczna, podążając z południa szlakiem u podnóża gór Larion. Przedzierajac się przez Ofir plemiona ruszają na zachód doliną Sankary. Ten odłam ludzi nazywany zostanie Ludźmi Fiordu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>50 r</strong><span style="font-weight: 400;">. – rozbudowa murów obronnych Miast Ofiru, włączenie Akademii w obręb Messyny</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>278 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – założenie filii Akademii Messyńskiej w Tulos</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>350 r</strong><span style="font-weight: 400;">. pojawia się kolejna grupa osadnicza – Terale. Odparci od granic Ofiru podążają północną stroną wzdłuż Gór Maegros na zachód</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>380 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – powstaje portowe miasto Birka, w obrębie państewka Liryzów.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>410 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – pierwsza morska wyprawa osadnicza na Fiord.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>415 r</strong><span style="font-weight: 400;">. – kolejna wielka wyprawa, Liryzowie zakładają liczne osady na wybrzeżach Fiordu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>420 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – u granic Ofiru pojawia się kolejna grupa osadnicza, nazywana czasami Ludem Rzeki. Wojownicze plemiona Salijczyków, Mertów, Daków, Parvan, Daramów i Wergundów wdzierają się na ziemie Ofiru w poszukiwaniu łupów i ziem, na których mogą osiąść. Nie mogąc zdobyć twierdzy itaryjskiej, przez kilka pokoleń (prawie 100 lat) terroryzują całe południe Ofiru, w tym dwukrotnie palą Korathię.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>430 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – na północnych granicach Ofiru pojawiają się koczownicze plemiona Samnijczyków. Po krótkich walkach, zajęty w tym czasie walkami z plemionami Wergundów,[[Ofir|Ofir zawiera sojusz z Samnijczykami i wysyła na północ swoje misje cywilizacyjne.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>435 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – założenie Samarkandy (Kamiennej) i państwa samnijskiego. Na tronie zasiada kniaź Garmad, zakładając dynastię Garmanidów.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>440 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – przybycie wygnanego messyńskiego rektora Nuntiusa Cognitosa do Birki</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>444 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – otwarcie Akademii Birkańskiej</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>450 r.-</strong><span style="font-weight: 400;"> plemiona Teralów wędrują wzdłuż północnych stoków Gór Maegros z biegiem rzeki Wedry i docierają do ziem zajmowanych przez państwo Liryzów. Po krótkiej wojnie Terale cofają się i zajmują rozległe zalesione równiny obecnej Terali. W przeciągu kolejnych 50 lat powstają kolejne drewniane osady Karantania, Nitra, Sisak (Szyszak), Gryf, Bóbr, Ogoniec, Przegoń i Lęda. Rejon zamieszkany przez Teralów zwany jest Krajem Grodów, Teralą.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>450 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – sojusz goblinów i orków w Górach Silber, powstaje efemeryczne państewko.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>455 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - wybucha wielka wojna goblinów z krasnoludami w Górach Silber, której pierwszy etap kończy się podziemną bitwą i klęską goblinów. Krasnoludy burzą ich kamienne fortece w całym rejonie i wycofują się na Shamaroth. Wojna trwa z przerwami do dnia dzisiejszego.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>465 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – przemianowanie Akademii Birkańskiej na Uniwersytet Magii Wody</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>480 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – osady Fiordu uniezależniają się od Liryzji i rozpoczynają serię napadów na wybrzeża</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>510 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – wygnany z Liryzji książę Hakon z rodu Tradamon zakłada na północy miasto Askaron. Jego córka, Sigdrine, umacnia pozycję swojego rodu, rozszerzając władanie Askaronu aż do wybrzeża i granic Liryzji. Powstaje państwo Trynt.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>515 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – Matheus, Wielki Strategos Ofiru, zawiera pokój z elfami z Laro i zyskuje ich pomoc w wojnie z Wergundami. Wojownicze plemiona zostają zepchnięte w dolinę Sankary, którą obejmują we władanie. Na zachodzie zatrzymują się na granicy Liryzji. Powstaje 6 państewek, połączonych wspólną tradycją i kulturą.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>529 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – po splądrowaniu Birki, wyprawa okrętów Fiordu wdziera się w górę Sankary aż do granic Itharos. Ich zdolności wojenne zostają docenione przez strategosa, który wynajmuje wojowników na służbę wojskową. Tak powstaje gwardia kratistosów, Varanga, złożona wyłącznie z wojowników Fiordu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>520 – 700 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – okres ustalania terytoriów państwowych.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>537 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – otwarcie Uniwersytetu Magii Życia nieopodal Askaronu</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>593 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – misja cywilizacyjna Ofirczyków wgłęb Terali</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>595 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – założenie placówki naukowej w Karantanii</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>613 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – oficjalne nadanie placówce karantańskiej tytułu Akademii Magii Ziemi</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>636 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – dekret o zamknięciu filii Akademii Messyńskiej w Tulos</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>637 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – powstanie niezależnej Akademii Tulijskiej</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>750 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – nowa dynastia książąt Wergundii, pochodzący z miasta Akwirgran potomkowie na wpół legendarnego Danwiga, rozpoczyna stopniowe jednoczenie ziem, zajmowanych przez tzw. Lud Rzeki.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>780 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – Trynt próbuje inwazji na Kraj Grodów, niespodziewanie rozbite plemiona Teralów jednoczą się, dając odpór armii tryntyjskiej pod grodem Lędą.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>785 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – Akademia Magii Ziemi oficjalnie staje się niezależną uczelnią</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>789 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – otwarcie Uniwersytetu Magii Powietrza</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>790 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – wojna między grodem Nitra, a Samnijczykami, zakończona rozejmem.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>813 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – władzę w Akwirgranie obejmuje Elmeryk z rodu Danwigów. Młody i ambitny władca rozpoczyna serię lokalnych wojen i do roku 820 jednoczy w swojej armii Daków i Parvów.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>819 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – historyczny sojusz Wergundów z orkowym plemieniem Tarzul z Gór Maegros. Trzon armii Elmeryka od tej pory stanowią bitne, karne i okrutne oddziały orków.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>820 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> Wergundia zaczyna wojnę z elfami z Aenthil, zakończoną klęską elfów, które pomimo spektakularnego zwycięstwa w Wąwozie Samaria wycofują się poza rzekę Dakme (dopływ Sankary).</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>821 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – Elmeryk zaczyna rozbudowę Akwirgranu, wzorując się na miastach Ofiru</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>821 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – wielka rozbudowa Uniwersytetu Magii Powietrza</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>824 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – otwarcie Szkoły Magów Bitewnych</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>825 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – armia Wergundów, do których dołączyły także Daramon, Mercja i Salicja, ściera się z wojskami Liryzów.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>826 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – kratistos Arethyny podejmuje wyprawę przeciwko pustoszącym Równinę Terala orkom z plemienia Tarzul.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>829 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – strategiczny sojusz z elfami morskimi z Talsoi pozwala przypuszczać, że w niedługiej przyszłości Elmeryk zdecyduje się na zaatakowanie Liryzji. Liryzja odpowiada sojuszem z rozbójnikami z Fiordu i w górę Sankary ruszają kolejne wyprawy łupieżcze.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>830 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – Trynt próbuje wzmacniać swoją pozycję sojuszem z Daramonem i kolejną inwazją w rejon Kraju Grodów. W efekcie Daramon zostaje zaatakowany przez Wergundów, a władca Lędy, Dagome, rozpoczyna proces jednoczenia plemion Teralów.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>832 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - Elmeryk zawiera w Górach Silber "święty pakt krwi" z wodzem orków, Gotrekiem Moorgvrangvoorhirr'em. Oddziały orków wspierają jego armię na północy. Jednocześnie z inspiracji Ofiru sojusz zawierają władcy Tryntu i Księstwa Samnijskiego.</span></li><img src="https://silberberg.pl/obrazy/mapy_nowe/polityczna_czasy_elmeryka_833_858.jpg" style=" margin-right: 5px; border-radius: 3px; width: 60%; height: auto; float: right;"><li style="font-weight: 400;"><strong>833 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Bitwa pod Arden, Elmeryk niezwykłym manewrem taktycznym rozbija w pył zjednoczone wojska Tryntu i Samni. W bitwie ginie księżna Tryntu, Rangveig. To koniec książęcej linii Tradamonitów i koniec Tryntu. Armia Wergundów prze na północ.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Elmeryk po kilku miesiącach oblężenia zdobywa Askaron. Miesiąc później jego armia dociera do Samarkandy. Kniaź Turin udaje się na wygnanie. Na zachodzie wojska Liryzji zostają pokonane, mer Birki pod groźbą zniszczenia miasta zamyka port w Birce dla okrętów Fiordu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Elmeryk z rodu Danwiga obwołuje się Księciem Imperatorem Północy. Podporządkowane mu ziemie zostają podzielone na Wergundię Właściwą oraz lenna i protektoraty. W przeciągu kilku miesięcy protektoratem Wergundii staje się Birka, w zamian za gwarancję autonomii handlowej.</span></li></ul></ul><ul><li style="font-weight: 400;"><strong>835 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - umiera Elmeryk. Decyzją wodzów Imperium na tronie władcy zasiada książę Daków, Eudomar.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>836 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - Eudomar znosi uprzywilejowania protektoratów (oprócz Birki) i ziem lennych, a także autonomii elfów i innych ras, dążąc do ujednolicenia państwa. Główną władzę w Imperium Północy otrzymują dowódcy wojskowi.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>838 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - na terenie Tryntu zostaje krwawo stłumione powstanie przeciwko wergundzkim najeźdźcom. Powstańców wspierają okręty Fiordu i krasnoludy.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>840 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - Krasnoludy ogłaszają wycofanie się na półwysep Shamaroth i neutralność względem konfliktów ludzi.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>843 r</strong><span style="font-weight: 400;"> - po licznych prześladowaniach ziemie Imperium opuszcza większość leśnych i miejskich elfów. Pozostałe wybierają podporządkowanie i służbę w armii, albo życie banitów w lasach.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>845 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - po szeregu buntów i zamieszek w miastach Imperium Wergundów, na północnych rubieżach zostaje założony szereg kolonii karnych, a w całym państwie wzmocniony system wojskowych posterunków. W Arethynie, jednym z państw Ofiru, uroczyście zostaje założona Akademia Alchemii.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>850 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - epidemia w Korathii, umiera kratista Irena.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>851 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - z powodu zamierania ruchu handlowego wzdłuż Sankary miasta Ofiru ubożeją, zamiera też import zbóż. Badania alchemików nad pozyskaniem bardziej wydajnych odmian zbóż przynoszą efekty. Żeby uniknąć widma głodu, kratistosi decydują się na akcję osadniczą na południowych stepach Samnii.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>853 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - okręty Fiordu zostają rozbite przez sprzymierzone z Wergundami siły Talsoi w bitwie morskiej na Głębinie Meite.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>850 - 856 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - rosnąca militaryzacja Imperium fatalnie odbija się na gospodarce, w efekcie Ludy Rzeki dotykają kolejne klęski głodu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>858 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Na granicy Shamarothu odbywa się tajny Wiec Narodów - spotkanie przedstawicieli wrogich Wergundii nacji. W wyniku wiecu okupowanym przez Wergundię Tryncie wybuchła powstanie, dowodzone przez ostatniego jarla księżnej Rangveig, Leifa Einarsona.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">W wyniku Wiecu Narodów Talsoi zrywa sojusz z Wergundią, a armia Ofiru przekracza granicę w Itharos, maszerując na Akwirgran. Eudomar pokojowo abdykuje z tronu.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>859 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Na tron Wergundii wstępuje wychowany w ukryciu syn Elmeryka, Olaf Egilson.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">W Tryncie wybucha wojna domowa po śmierci przywódcy wolnych Tryntyjczyków, jarla Leifa.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Kniahini Mira zrywa wielowiekowy sojusz Samni z Arethyną, wyrzucając przez okno pałacu w Samarkandzie posłów kratistosa Tarazjusza (tzw. defenestracja samnijska). W zamian zawiera ścisły sojusz z księciem - protektorem Wergundii, Olafem. Wydarzenie to nosi nazwę Przewrotu Sojuszy. Kniahini ogłasza Samnię kaganatem.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Podczas uroczystego wiecu ginie jarl Ynnejar, Bjorn Asmundson Ryży. Fiord wybiera nowego wodza, Siala Krzywozębego.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>860 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Koczownicza armia samnijska atakuje i zdobywa miasto Arethyna. Miasto zostaje złupione i spalone, wojska [[Ofir|Ofiru zostają zmuszone do odwrotu spod Akwirgranu. Po śmierci swoich synów Tarazjusz Samonita ustępuje z tronu kratistosa.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Z niejasnych przyczyn Olaf książę Wergundii zarządza budowę fortyfikacji w Mercji, na granicy z Talsoi. Projekt zostaje szybko zarzucony.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>861 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Wergundia i Ofir podpisują zawieszenie broni.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Z niejasnych przyczyn armia wergundzka, dowodzona osobiście przez Olafa, napada i niszczy teralski gród Lęda. Powoduje to chwilowe ochłodzenie stosunków Wergundii z Teralą. Po tym wydarzeniu Olaf zyskuje przydomek "Szalony".</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>862 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - do świata ludzi docierają informacje, że coś dzieje się w Aenthil - elfy zaczynają przegrywać toczoną od tysiącleci wojnę z Puszczą Południową. Powoduje to mobilizację wszystkich trzech państw elfów, chwilowe zawieszenie broni między nimi oraz wycofanie się z zaangażowania w politykę ludzi.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>863 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - po wycofaniu się wojsk Ofiru (ostatecznie w układzie pokojowym wrócono do starego przebiegu granicy) Olaf rozpoczyna serię reform gospodarczych, mających na celu podniesienie poziomu życia w Wergundii, a zwłaszcza zapobieżenie powracającym klęskom głodu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>864 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Olaf książę Wergundii nakazuje zburzenie najwyższego budynku w Akwirgranie, słynnej Wieży Orłów. Przyczyny decyzji są niejasne, po tym akcie wandalizmu w stolicy wybuchają zamieszki.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Aby przerwać wyniszczającą wojnę domową, do Tryntu z powrotem wkracza armia wergundzka. Książę Olaf ogłasza Trynt protektoratem do czasu ustanowienia tam samodzielnej władzy.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Wybrzeża Fiordu nawiedza klęska żywiołowa - masowe ataki morskich stworzeń na miejscowych rybaków.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>868 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Elfy przegrywają wojnę z tajemniczym wrogiem, nadchodzącym z południa, a którego dotychczas nazywano Wielką Puszczą. Alta Tavar jednak puszczą nie jest. Pod atakiem sterowanych przez nią, zmutowanych stworzeń, nazywanych ulundo, pada Aenthil (miasto) oraz twierdza Telfamba.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Zagadkowe wydarzenie, objawiające się serią kataklizmów na całej ziemi oraz gigantyczną burzą nad terenem Puszczy Południowej. Światu objawia się swoisty fenomen – kataklizmy zwiastowały narodziny nowego boga. Bogini Tavar.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Na terenach odebranych Aenthil oraz dawnej Puszczy Południowej powstaje organizm państwowy – Nowa Styria, wspierany mocą bogini Tavar. Na jego czele staje człowiek o imieniu Sephres, mieniący się księciem z zaginionego rodu, z kraju, który zniknął pod oceanem. Krążą legendy, iż jest nieśmiertelnym liszem.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>869 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">W Tryncie kończy się wojna domowa, rządy nad zniszczonym krajem obejmuje była przyboczna jarla Leifa Einarsona, Sigrin Audottir z rodu Varden, dając początek nowej dynastii. Na żądanie nowej księżnej, z kraju wycofują się wojska Olafa Szalonego.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Na pograniczu między Talsoi, Wergundią i terenami Nowej Styrii powstaje kadłubowe państwo na bazie dawnego Aenthil, utworzone przez uchodźców na północnych rubieżach dawnego państwa elfów. One same nazywają je Hehtanore (Hetanor) – Ziemią Wygnania. Zebrana w święto Sairin rada elfich kast, zwana Eailinge, wybrała nowego władcę, została nim Helethai, córka Adarnila, który poległ w obronie stolicy.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Nowa Styria występuje do oligoi Ofiru z żądaniem zwrotu 4 części Korony Ofiru, najpotężniejszego artefaktu ofirskiego, pod groźbą odebrania go siłą. Piątą część – klejnot Arethyny – z niewiadomych powodów ma już w swoim posiadaniu. Ofir odmawia.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>870 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Znamienny rok, obfitujący w wydarzenia wielkiej wagi. Utworzona z ulundo, najemników i neofitów armia atakuje Ofir. W wyniku zdrady pada Itharos, przy czym następuje wydarzenie bez precedensu – Tavar przyjmuje wyzwanie do walki na ziemi od boskiego patrona Ofiru, boga tarczy słonecznej, Izosa. Po tym starciu pod Itharos zostaje krater o średnicy około 1 mili. Izos zostaje unicestwiony. W Itharos powstaje ośrodek polityczny, zależny od Nowej Styrii.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Messyna broni się do samego końca, wojska Tavar równają miasto z ziemią.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Korathia kapituluje przed armią Nowej Styrii, chroniąc się przed zniszczeniem. Upadek władzy ofirskiej, władzę przejmuje oligarchia i układy mafijne.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Zamknięcie Akademii Messyńskiej po upadku Miasta</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>871 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Tulos kapituluje częściowo – oddaje swoją część Korony, ale zdobywcy nie wchodzą do miasta. Tulos zachowuje ciągłość władzy ofirskiej i ogłasza się legalnym spadkobiercą Ofiru.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">W ciągle nieodbudowanej Arethynie oraz w Tulos chronią się uciekinierzy z pozostałych miast. Arethyna ogłasza się niezależnym państwem.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>872 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Armia Nowej Styrii wycofuje się z Ofiru. Pod jej politycznym wpływem zostaje Itharos i Korathia.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Na całym terenie Nowej Styrii oraz terytoriach zależnych (pd.Ofir) zostaje wprowadzony zakaz używania magii innej, niż kapłańska.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>873 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – kolejne z wielkich wydarzeń, nazwanych później wspólnym określeniem Chaos Bogów – bogini Tavar wstępuje w wymiar boski, nieznaną bliżej ludziom płaszczyznę astralną, powodując tam zamęt, którego efektem na ziemi są chaotycznie występujące zaniki mocy kapłanów oraz kataklizmy pogodowe. Stan ten trwa około miesiąca, po czym Tavar objawia się swoim wyznawcom jako bogini uciśnionych i wygnanych, bóstwo o ogromnej mocy.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>875 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – Nowa Styria wchodzi do międzynarodowej polityki. Jeden z jej książąt, dawny arystokrata wergundzki, Lambert Ostin, rozpoczyna rozmowy dyplomatyczne z władcami wszystkich krajów, w tym elfich. Granic nowostyryjskich nie uznają państwa elfie oraz Tulos i Arethyna. W ramach gestu dobrej woli Nowa Styria oddaje Laro zdobytą uprzednio twierdzę Telfamba. Przyjęcie Telfamby przez Laro powoduje gwałtowną reakcję Hetanoru, gdzie zwyciężają aktywne w ostatnich latach nastroje wrogie Laro. Układy pokojowe z Nową Styrią zawierają Wergundia, Trynt, Fiord, Samnia i Liryzja. Terala zachowuje neutralność, Laro, Talsoi, Arethyna, Tulos i Hetanor (Aenthil) deklarują otwartą wrogość.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>872-880 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> – po wycofaniu się wojsk Styrii z [[Ofir|Ofiru, krajem tym rządzi chaos. Administracja państwowa w większości przestaje istnieć, w różnych miastach powstają quasi-państwowe organizmy, próbujące utrzymać supremację nad jak największym terytorium rękami dobrze uzbrojonych najemnych armii i band. To czas zapaści i katastrofy wiekowego imperium.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>880 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Powstanie w Messynie przeciw rządom Itharos. Messyna odzyskuje niezależność, senat wybiera na kratistosa Theo Tynagirona, przywódcę rebelii.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Zawarcie Pokoju Tritajskiego. Messyna, Tulos i Arethyna zawiązują sojusz zwany Małym [[Ofir|Ofirem, jednocześnie podpisując zawieszenie broni z Itharos, które nie wchodzi do sojuszu.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Zostają ujawnione tzw. Dokumenty z Kovendare, wychodzą na jaw oszustwa finansowe Ligi Kupieckiej.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>881 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">porozumienie w Dormenos daje początek Pierwszej Sukursji, zwanej Wielką, wyprawie ratunkowej do Pethabanu przeciwko Uzurpatorom z Ligi Kupieckiej.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">ponowne otwarcie Akademii Messyńskiej</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>881-83 r</strong><span style="font-weight: 400;">. - wydarzenia Pierwszej Sukursji, wojna w Pethabanie z Uzurpatorami.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>882 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - epidemia w Akwirgranie.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>882-83 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - tzw. Sukursja Samnijska, wyprawa łupieżcza Samnijczyków, wspierająca wojska wergundzkie Pierwszej Sukursji.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>883 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - umiera wielka władczyni Samni, kagani Mira Śnieżna.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>884 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - najazdy samnijskie na północy.</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>885 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Początek Drugiej Sukursji, epidemia w Korathii</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wybuch wielkiej epidemii w Terali, sąsiednie państwa pierwszy raz jako środek zapobiegawczy stosują barierę kwarantanny.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">historyczne zjednoczenie Terali, kniaź Dragan Karanawic otrzymuje najpierw buławę wojewody Wschodnich Grodów, a potem całej Terali.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">po zabiciu przez styryjskich skrytobójców księcia Wergundii, Olafa Egilsona, Wergundia wypowiada wojnę Styrii. Początkowe zwycięstwa pozwalają nawet na chwilowe odzyskanie miasta Aenthil.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>896 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><img src="https://silberberg.pl/obrazy/mapy_nowe/polityczna_czasy_kolonizacji_895_905.jpg" style=" margin-right: 5px; border-radius: 3px; width: 60%; height: auto; float: right;"><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Na południe od Styrii zostają odkryte tereny bogate w surowce, zwłaszcza w nowo odkryty Minerał, którego wykorzystanie otwiera nowe możliwości wojenne i technologiczne.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">w wyniku przewrotu sojuszy na północ Wergundii uderza armia Terali, rozpoczynając ciąg reakcji, w efekcie w przeciągu kilku tygodni do wojny przystępuje Trynt i Ofir (po stronie Wergundii) oraz Terala, Samnia i Itharos (po stronie styryjskiej). Kontruderzenie styryjskie odpycha armię wergundzką daleko na północ.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>897 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">na nowo odkrytych ziemiach na południu postępuje kolonizacja, z głównym udziałem Wergundii i Talsoi powstaje tam nowy port, Vekowar.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">front Wielkiej Wojny zatrzymuje się na długie miesiące na południe od rzeki Sankary.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">obydwa mocarstwa wyniszczone wysiłkiem wojennym desperacko poszukują czegoś, co przechyli szalę na ich stronę, duża część działań wojennych w związku z tym przenosi się na morze.</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>898 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - prowadzone z bazą w Vekowarze ekspedycje badawcze odkrywają kolejne obszary lądu i stykają się z południowymi plemionami elfów Laro.</span></li></ul>
* '''0 p== Epoka Zapołudnia ==<ul><li style="font-weight: 400;"><strong>900 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">zjednoczenie ludów Za-południa, wspieranych przez plemiona orkóworaz Imperium.eDochodzi do obudzenia Starych Bogów, te władające Za-południem istoty żądają podboju Północy.''' – rusza kolejna ludzka fala osadnicza. Po zażartych walkach na granicach [[Ofir|Ofiru]]</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">październik - w Vekowarze zostaje podpisany pokój, nazwany Trójprzymierzem – Styria, plemiona ruszają na północ doliną Sankary. Ten odłam ludzi nazywany jest Ludźmi FiorduWergundia i Hetanor zawiązują sojusz.</span></li>* '''50 r'''<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">początek oblężenia Vekowaru, ewakuacja i zamieszki. – rozbudowa murów obronnych Miast [[Ofir|Ofiru]], włączenie Akademii w obręb Messyny</span></li></ul>* '''278 <li style="font-weight: 400;"><strong>901 r.''' – założenie filii Akademii Messyńskiej w Tulos</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul>* '''350 r'''. pojawia się kolejna grupa osadnicza – Teralowie <li style="font-weight: 400;"><span style="font- Ludzie Lasówweight: 400;">umocnienie portu Leth Caer przez Styrię i Wergundię. Odbiwszy Północ przygotowuje się od ufortyfikowanej granicy Itharos, podążają wzdłuż doliny Sankary i Gór Maegros. Ich nacisk zmusza Ludzi Fiordu do podążania dalej na północwojny z Za-południem.</span></li>* '''380 r.''' – powstaje portowe miasto [[Birka]], <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">kniaź Dragan wzmacnia swoją władzę w obrębie państewka Liryzówwyniku paniki spowodowanej mobilizacją czarnego tymenu na linii Daramonu i przełęczy Visnohora.</span></li>* '''410 </ul><li style="font-weight: 400;"><strong>902 r</strong><span style="font-weight: 400;">.''' – pierwsza morska wyprawa osadnicza –Wergundia uderza na FiordTeralę.</span></li>* '''415 <li style="font-weight: 400;"><strong>903 r'''</strong><span style="font-weight: 400;">. – kolejna wielka wyprawa, Liryzowie zakładają liczne osady </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">początek inwazji na wybrzeżach Fiordu.* '''420 r.''' – u granic [[Ofir|Ofiru pojawia się kolejna grupa osadniczapółnoc – armia Szamanki uderza na wybrzeża, Ludzie Rzeki. Wyjątkowo wojownicze plemiona Salijczyków, Mertów, Daków, Parvan, Daramów i Wergundów łamią granicę z Itharos. Rozpoczyna nowopowstała flota Za-południa angażuje się wojna z [[Ofir|Ofirem]]w walkę morską.</span></li>* '''430 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">koniec najdłuższego w historii oblężenia i upadek Vekowaru. Leth Caer kilkakrotnie odpiera ataki dzięki doskonale obronnemu położeniu.''' – </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">armia Za-południa uderza na północnych granicach [[Ofir|Ofiru]] pojawiają się plemionaStyrię. Obrońcy - połączone siły Tentary, przybyłe z północy, Samnijczycy, pochodzący bezpośrednio od łowców reniferówburego i części zielonego tymenu – zostają zepchnięci do linii rzeki Loraniss, której bronią całą zimę. Po krótkich walkach, szarpany od południa przez Ludzi Rzeki, [[Ofir|Ofir zawiera sojusz z Samnijczykami Pada port Hawern i wysyła na północ swoje misje cywilizacyjnemiasto Kota Laud.</span></li>* '''435 </ul><li style="font-weight: 400;"><strong>904 r.''' – założenie Samarkandy (Kamiennej) </strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Laro i państwa SamnijskiegoShamaroth zachowują neutralność. Na tronie zasiada kniaź Garmad, zakładając dynastię GarmanidówTalsoi nieskutecznie bronią granic.</span></li>* '''440 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">rośnie przewaga floty Za-południa na morzach.''' – przybycie wygnanego messyńskiego rektora Nuntiusa Cognitosa do Birki* '''444 rZacięte walki o wybrzeże i linię rzeki. Obydwa imperia odczuwają ekonomiczne zmęczenie wojną. Ludność buntuje się.''' – otwarcie Akademii Birkańskiej</span></li>* '''450 r.<li style="font-weight: 400;"><span style="font-''' po długich walkach z Liryzami, plemiona Teralów zawracają za wschód, wzdłuż północnych stoków Gór Maegros i zajmują rozległe równinyweight: 400;">7 kwietnia księżna Helethai wypowiada Trójprzymierze. W przeciągu kolejnych 50 lat powstają kolejne drewniane osady Karantanii, Nitry, Vendi, Sisak, Niny , Bobru i LędyGromadzone w północnej Styrii oddziały ohtat uderzają w plecy wojsk styryjskich. Rejon zamieszkany przez Teralów zwany jest Krajem GrodówSpektakularna obrona Styrgradu.</span></li>* '''450 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">powrót elfów do Aenthil.''' – sojusz goblinów i orków Rozłam w Górach Silber, powstaje efemeryczne państewkoEailinge .</span></li>* '''455 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Za-południe atakuje laryjską Telfambę i odbiera ją, przekazując wojskom Aenthil.''' Natychmiast po wycofaniu się Za- wybucha wielka wojna goblinów z krasnoludami w Górach Silber, której pierwszy etap kończy się podziemną bitwą południa Laro atakuje Aenthil i klęską goblinówodbija fortecę. [[Krasnoludy]] burzą ich kamienne fortece w całym rejonie Początek wojny między Aenthil i wycofują się na [[Shamaroth]]. Wojna trwa z przerwami do dnia dzisiejszegoLaro.</span></li></ul>* '''465 <li style="font-weight: 400;"><strong>905 r.''' – przemianowanie Akademii Birkańskiej na Uniwersytet Magii Wody</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul>* '''480 r.''' – osady Fiordu uniezależniają <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">w obliczu klęski Styria wycofuje się od [[Liryzja|Liryzji]] i rozpoczynają serię napadów na wybrzeża* '''510 rcałkowicie z Ofiru.''' – wygnany z Liryzji książę Hakon z rodu Tradamon zakłada na północy miasto Askaron. Jego córkaMały Ofir natychmiast reaguje – Tulos, Sigdrine, umacnia pozycję swojego rodu, rozszerzając władanie Askaronu aż do wybrzeża Messyna i granic Liryzji. Powstaje państwo [[Trynt|TryntArethyna rozpoczynają wojnę o ponowne zjednoczenie Ofiru.</span></li>* '''515 r.''' – Matheus<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Samnijczycy, Wielki Strategos [[Ofir|Ofiruprowadzeni przez Mori Khana, zawiera pokój z elfami z [[Laro]] uderzają na północ Wergundii. Przetaczają się także przez Teralę i zyskuje ich pomoc kończą w wojnie z Ludzmi Rzeki. Wojownicze plemiona Tryncie, gdzie zostają zepchnięte w dolinę Sankary, którą obejmują we władanieodparci. Na zachodzie zatrzymują się na granicy Liryzji</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Wergundia wycofuje wojska ze Styrii. Powstaje 6 państewek równinnychArmia Za-południa i elfy przekraczają Sankarę, z czego najdalej wkraczając na północ wysunięty jest Daramonterytorium Wergundii.</span></li>* '''529 </ul><li style="font-weight: 400;"><strong>906 – 910 r.''' – po splądrowaniu Birki</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">zaciekła obrona Wergundii – w obliczu przewagi liczebnej i technologicznej, wyprawa okrętów Fiordu wdziera się w górę Sankary aż do granic Itharosmądrze prowadzona kampania taktyczna imperium ustępuje. Ich zdolności wojenne zostają docenione przez Strategosa, który wynajmuje wojowników </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">atak Samni zmusza do walki na służbę wojskowądwa fronty. Tak powstaje gwardia KratistosówOfir, Varangazajęty wojną domową, złożona wyłącznie z wojowników odmawia pomocy. Ostatnim sojusznikiem Wergundii zostają ludy Fiordu.</span></li>* '''520 – 700 r.''' – okres ustalania terytoriów państwowych<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Zapołudnie zdobywa i niszczy Birkę, zdobywając przyczółek do dalszej kampanii.</span></li></ul>* '''537 <li style="font-weight: 400;"><strong>911 r.''' – otwarcie Uniwersytetu Magii Życia nieopodal Askaronu</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li>* '''593 r.''' – misja cywilizacyjna Ofirczyków wgłęb Terali<ul>* '''595 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">w wyniku epidemii umiera księżna Ermerngarda. Upadek Akwirgranu.''' – założenie placówki naukowej Upokarzająca kapitulacja w Karantaniiwydaniu księcia Arnulfa.</span></li>* '''613 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">rozpad Federacji Wergundzkiej.''' – oficjalne nadanie placówce karantańskiej tytułu Akademii Magii Ziemi* '''636 rZa-południe wprowadza władzę okupacyjną na terenie Wergundii i Styrii, które przekształcają we własne.''' – dekret o zamknięciu filii Akademii Messyńskiej Nie ingerują w Tuloswolne ziemie Aenthil.</span></li></ul>* '''637 <li style="font-weight: 400;"><strong>912 r.''' – powstanie niezależnej Akademii Tulijskiej</strong><span style="font-weight: 400;"> - Terala próbuje utrzymać neutralność</span></li>* '''750 <li style="font-weight: 400;"><strong>913 r</strong><span style="font-weight: 400;">.''' – nowa dynastia książąt Wergundii rozpoczyna stopniowe podporządkowywanie sobie okolicznych terenów wokół miasta Akwirgan- uderzenie Za-południa na Daramon i dalej na Trynt po linii Rany.* '''780 r.''' – [[Trynt|Trynt]] próbuje inwazji na Kraj Grodów, niespodziewanie rozbite plemiona Teralów jednoczą się, dając odpór armii tryntyjskiej Następnie przejście brodów pod grodem LędąArden.</span></li>* '''785 <li style="font-weight: 400;"><strong>914 r.''' – Akademia Magii Ziemi oficjalnie staje się niezależną uczelnią</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul>* '''789 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wojna dociera na morze północne. Wzmożone ataki na wybrzeża.''' – otwarcie Uniwersytetu Magii Powietrza</span></li>* '''790 r.''' – wojna między grodem Nitra a Samnijczykami<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Shamaroth cały czas utrzymuje neutralność. Armia Tryntu, wspomagana przez resztki czarnego tymenu, zakończona rozejmemwycofuje się na północ.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">upadek Askaronu.</span></li>* '''813 </ul><li style="font-weight: 400;"><strong>915 r.''' – władzę w Akwirgranie obejmuje Elmeryk z rodu Danwigów</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><img src="https://silberberg. Młody i ambitny władca rozpoczyna serię lokalnych wojen i do roku 820 podporządkowuje sobie Daków i Parvówpl/obrazy/mapy_nowe/polityczna_czas_ciemnosci_915_936.jpg" style=" margin-right: 5px; border-radius: 3px; width: 60%; height: auto; float: right;"><ul>* '''819 r.''' – historyczny sojusz Wergundów <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">zjednoczenie Małego Ofiru (wraz z orkowym plemieniem Tarzul terenem okupowanego Itharos) i podpisanie sojuszu z Gór Maegros. Trzon armii Elmeryka od tej pory stanowią bitne, karne Qa</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">kapitulacja Tryntu i okrutne oddziały orków.utworzenie autonomicznego państewka Halfdana Borgh Du</span></li>* '''820 r.''' [[Wergundia]] zaczyna wojnę <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Krasnoludy zawiązują sojusz z elfami z [[Aenthil]], zakończoną klęską elfów, które pomimo spektakularnego zwycięstwa Qa i przekazują im księżną Sigdrine</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">śmierć Kniazia Vlada Jastrzębca w Wąwozie Samaria wycofują się poza rzekę Dakme (dopływ Sankary)bitwie pod Dwoma Wzgórzami. Była to ostatnia bitwa Północy. Terala zawiera porozumienie z Qa.Derwan Jastrzębiec Kniaziem Namiestnikiem Terali</span></li>* '''821 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">upadek enklawy styryjskiej w Kalidoera Yembataan, ostatniego punktu oporu Styrii.''' – Elmeryk zaczyna rozbudowę AkwirgranuPaństwo przestaje istnieć, wzorując się ale część struktur zostaje ocalona na miastach [[Ofir|Ofiru]]terenie Larionu.</span></li></ul>* '''821 <li style="font-weight: 400;"><strong>916 r.''' – wielka rozbudowa Uniwersytetu Magii Powietrza</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li>* '''824 r.''' – otwarcie Szkoły Magów Bitewnych<ul>* '''825 r.''' – armia Wergundów<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">upadek Księstwa na Przełęczy Archibalda dar Bregena</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">koronacja Joachima dar Nittela na Księcia Namiestnika Wergundii</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">ogłoszenie edyktu o zakazie noszenia broni, wspomagana delegalizacji magii bojowej i obowiązkowym poborze do wojska w krajach kontrolowanych przez armie innych plemion, zmusza do hołdu lennego Mercję i Salicję i ściera się z wojskami Liryzów.Qa</span></li>* '''826 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">lato nieurodzaju w wyniku opuszczenie domen przez bogów.''' – kratistos Arethyny podejmuje wyprawę przeciwko pustoszącym Równinę Terala orkom Wiele osób ginie z plemienia Tarzulgłodu.Ominęło ziemie, na których wyznawano Opiekunów</span></li>* '''829 r.''' – strategiczny sojusz z elfami morskimi z [[Talsoi]] pozwala przypuszczać<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">bunt chłopów parveńskich</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">w niewyjaśnionych okolicznościach znika arcyksiążę Sephres, plotki krążą że w niedługiej przyszłości Elmeryk zdecyduje został zabity, lub po stracie mocy Tavar jego ciało po prostu się na zaatakowanie Liryzji. [[Liryzja]] odpowiada sojuszem z rozbójnikami z Fiordu i rozpadło</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">w górę Sankary ruszają kolejne wyprawy łupieżcze.tajemnicy powstaje Sztab Konspiracji Północy oraz powołana zostaje styryjska Czarna Tercja</span></li></ul>* '''830 <li style="font-weight: 400;"><strong>917 r.''' – [[Trynt|Trynt]] próbuje wzmacniać swoją pozycję sojuszem z Daramonem </strong><span style="font-weight: 400;"> - zaczyna działać inspirowana spoza granic styryjska akcja odwetowa, seria skrytobójczych, ale też spektakularnych zamachów na oficjeli i kolejną inwazją kapłanów rejon Kraju Grodów. W efekcie Daramon zostaje zaatakowany przez WergundówQa, a władca Lędy, Dagome, rozpoczyna proces jednoczenia plemion Teralów.specjalna siatka dostarcza materiałów i ewakuuje ludzi</span></li>* '''832 <li style="font-weight: 400;"><strong>920 r.''' </strong><span style="font- Elmeryk zawiera w Górach Silber weight: 400;"święty pakt krwi> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Wielkie Powstanie Wergundzkie, w którym udział wzięły pozostałości wszystkich tymenów</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;" z wodzem orków>prawie udany zamach na Neyestecae, Gotrekiem Moorgvrangvoorhirr'em. Oddziały orków wspierają jego armię na północy. Jednocześnie z inspiracji [[Ofir|Ofiru]] sojusz zawierają władcy [[Trynt|Tryntu]] i Księstwa Samnijskiegoskutkiem była cała seria represji</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>921 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> - w Samni umiera Kagan Utherys, następuje walka stronnictw, zwycięża siostra byłego kagana - nowym Wielkim Kaganem wybrany Sukh Ochiryn z plemienia Kyzł-tum</span></li>* '''833 <li style="font-weight: 400;"><strong>925 r.'''</strong><span style="font-weight: 400;"> - rewolta szlachty wergundzkiej</span></li>** Bitwa pod Arden, Elmeryk niezwykłym manewrem taktycznym rozbija <li style="font-weight: 400;"><strong>927 r</strong><span style="font-weight: 400;">. - Rebellion des Centimes – Rewolta Setników w pył zjednoczone wojska [[Trynt|Tryntu]] i SamniWergundii</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>928 r. W bitwie ginie księżna [[Trynt|Tryntu]]</strong><span style="font-weight: 400;"> - wysadzenie w powietrze głównej świątyni Qa w Styrgradzie, Rangveigw efekcie Qa niszczą połowę miasta</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>930 r. To koniec książęcej linii Tradamonitów i koniec [[Trynt|Tryntu]]. Armia Wergundów prze </strong><span style="font-weight: 400;"> - wprowadzenie embarga handlowe na północ.wyroby sprowadzane z Laro, próba ekonomicznego odcięcia Czarnych Elfów</span></li>** Elmeryk po kilku miesiącach oblężenia zdobywa Askaron<li style="font-weight: 400;"><strong>932 r. Miesiąc później jego armia dociera do Samarkandy. Kniaź Turin udaje się na wygnanie. Na zachodzie wojska Liryzji zostają pokonane, mer Birki pod groźbą zniszczenia miasta zamyka port </strong><span style="font-weight: 400;"> - zniesienie embarga wobec usilnych protestów Birce dla okrętów Fiorduwszystkich miast Ofiru i mediacji tulya'Toruviel z Aenthill</span></li><li style="font-weight: 400;"><strong>933 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li>** Elmeryk z rodu Danwiga obwołuje się Księciem Imperatorem Północy. Podporządkowane mu ziemie zostają podzielone na Wergundię Właściwą oraz lenna <ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">incydent w Eberstein (Wschodnia Wergundia)– zabójstwo dostojnika Qa i protektoraty. W przeciągu kilku miesięcy protektoratem Wergundii staje się Birkarepresje, w zamian za gwarancję autonomii handlowejpoczątek przygotowania do wielkiego powstania.</span></li>* '''835 r.''' <li style="font- umiera Elmeryk. Decyzją wodzów Imperium weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wzmocnienie frakcji pacyfistycznej w Qasyran pod przywództwem przebywającej na tronie władcy zasiada książę Daków, Eudomarwygnaniu Tlilxuchtli z Coatl.</span></li>* '''836 </ul><li style="font-weight: 400;"><strong>935 r.''' </strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font- Eudomar znosi uprzywilejowania protektoratów (oprócz Birki) i ziem lennych, a weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">lipiec - bunt w Twierdzy Silberburg, we Wschodniej Wergundii, a następnie wybuch powstania w całej Wergundii, a także autonomii elfów w Tryncie, Fiordzie, Kesham, Itharos, Styrii i innych ras, dążąc do ujednolicenia państwa. Główną władzę w Imperium Północy otrzymują dowódcy wojskowiTalsoi.</span></li>* '''838 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">sierpień – powrót kultu Modwita w Wergundii, ujawnienie Zakonu Kawalerów Mieczowych.''' </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font- na terenie [[Trynt|weight: 400;">sierpień – ogłoszenie odrodzenia Wergundii i Tryntu]] zostaje krwawo stłumione powstanie przeciwko wergundzkim najeźdźcom. Powstańców wspierają okręty Fiordu i [[Krasnoludy|krasnoludy]].</span></li>* '''840 r.''' <li style="font-weight: 400;"><span style="font- [[Krasnoludy]] ogłaszają wycofanie się weight: 400;">sierpień – w konsekwencji zamachu na swojego dyplomatę Księstwo Larionu wypowiada wojnę imperium Qasyran. Huany Ahi i Rino wkraczają na półwysep [[Shamaroth]] teren Wergudii i neutralność względem konfliktów ludziStyrii.</span></li>* '''843 r''' <li style="font-weight: 400;"><span style="font- po licznych prześladowaniach ziemie Imperium opuszcza większość leśnych i miejskich elfów. Pozostałe wybierają podporządkowanie i służbę weight: 400;">sierpień – zamach w armiiMonta Argenta, żołnierze styryjskiej Czarnej Tercji oraz Elidis Caernoth przeprowadzają udany atak na Neyestecae, albo życie banitów w lasach.władczynię Qasyran</span></li>* '''845 r.''' <li style="font-weight: 400;"><span style="font- po szeregu buntów i zamieszek weight: 400;">wrzesień – masakra w miastach Imperium WergundówLusignan, krwawy odwet Wergundów na północnych rubieżach zostaje założony szereg kolonii karnych, a okupantach.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wrzesień – bunt chłopów całym państwie wzmocniony system wojskowych posterunkówwe Wsch. W Arethynie, jednym z państw [[Ofir|Ofiru]], uroczyście zostaje założona Akademia AlchemiiWergundii.</span></li>* '''850 r.''' <li style="font-weight: 400;"><span style="font- epidemia w Korathii, umiera kratista Irenaweight: 400;">wrzesień – początek bitwy pod Erwick.</span></li>* '''851 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">październik – uderzenie Messyny na Itharos, oblężenie miasta.''' </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font- weight: 400;">październik – wojskom III tymenu pod Erwick przychodzą z powodu zamierania ruchu handlowego wzdłuż Sankary miasta [[Ofir|Ofiru]] ubożejąpomocą Laryjczycy i Styria, zamiera też import zbóżbitwa pozycyjna. Badania alchemików nad pozyskaniem bardziej wydajnych odmian zbóż przynoszą efekty. Żeby uniknąć widma głodu</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">październik – odbicie miasta Gereja w Styrii, kratistosi decydują się na akcję osadniczą na południowych stepach Samniipoczątek rekonstrukcji styryjskiej armii i państwa.</span></li>* '''853 r.''' <li style="font-weight: 400;"><span style="font- okręty Fiordu zostają rozbite przez sprzymierzone z Wergundami siły [[Talsoi]] weight: 400;">14 listopada – odbicie Akwirgranu, stolicy Wergundii. Ogłoszenie Rady Magniferów bitwie morskiej na Głębinie Meite, rządzącej krajem do momentu wybrania księcia-protektora.</span></li>* '''850 <li style="font-weight: 400;"><span style="font- 856 rweight: 400;">listopad – zwycięstwo Wergundii pod Harnkott.''' </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font- rosnąca militaryzacja Imperium fatalnie odbija się na gospodarceweight: 400;">listopad – powstanie w Styrgradzie, w efekcie Ludy Rzeki dotykają kolejne klęski głoduodbicie cywilnej części miasta.</span></li>* '''858 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień - powstanie w Talsoi, odbicie miasta.'''</span></li>** Na granicy [[Shamaroth]]u odbywa się tajny Wiec Narodów <li style="font- spotkanie przedstawicieli wrogich Wergundii nacjiweight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień – Konferencja w Srebrnej Rzece, szczyt przywódców krajów Północy oraz Sztabu Konspiracji. Zapada decyzja o braku kompromisów i bezwzględnej walce z Qasyran. Zapowiedź proklamowania państwa Andhakary. W wyniku wiecu okupowanym przez Wergundię Tryncie wybuchła powstanie, dowodzone przez ostatniego jarla księżnej Rangveig, Leifa EinarsonaZapowiedź rozbioru Aenthil.</span></li>** W wyniku Wiecu Narodów [[Talsoi]] zrywa sojusz z Wergundią<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień – Ponowne Przymierze, a armia [[Ofir|Ofiru]] przekracza granicę oficjalny akt przyjęcia przez ludy Północy kultu Opiekunów Itharos, maszerując na Akwirgranz pierwszeństwem jednak dla kultu Modwita i bogini Tavar. Eudomar pokojowo abdykuje z tronuOdrodzenie kultu Ei – Natury.</span></li></ul>* '''859 <li style="font-weight: 400;"><strong>936 r.'''</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul>** Na tron Wergundii wstępuje wychowany w ukryciu syn Elmeryka, Olaf Egilson<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">luty – Leth Caer rozpoczyna ofensywę zaczepną dla związania walką dużej ilości sił Qa.** W Tryncie wybucha wojna domowa po śmierci przywódcy wolnych TryntyjczykówPowtórzenie Rytuału Obręczy, jarla Leifapowiększenie granic miasta.</span></li>** Kniahini Mira zrywa wielowiekowy sojusz Samni <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">luty - do wojny dołączają pozostałe huany z Arethynągór Larion, wyrzucając przez okno pałacu w Samarkandzie posłów kratistosa Tarazjusza (tzwzostaje uzbrojona Telfamba. defenestracja samnijska). W zamian zawiera ścisły sojusz z księciem </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font- protektorem Wergundiiweight: 400;">luty – Visnohora, oddział specjalny styryjskiej Czarnej Tercji zabija w zamachu głównego dowódcę północnej armii Qa, Olafem. Wydarzenie to nosi nazwę Przewrotu Sojuszy. Kniahini ogłasza Samnię kaganatemhuei Seitiriego.</span></li>** Podczas uroczystego wiecu ginie jarl Ynnejar<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec – rozejm między Itharos i Messyną, Bjorn Asmundson Ryżytraktat dyplomatyczny zapowiadający ograniczoną współpracę przeciwko Samni. Fiord wybiera nowego wodza</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec - wybuch zarazy w Samni oraz śmierć Wielkiego Kagana Sukh Ochiryn, Siala Krzywozębegopo decyzji Wielkiego Wiecu Plemion atak arbanów samnijskich na Mały Ofir.</span></li>* '''860 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec – przełamanie frontu pod Erwick, ofensywa wojsk wergundzko-styryjsko-laryjskich</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec - odbicie przez Talsoi Zatoki Białych Klifów.'''** Koczownicza armia samnijska atakuje i zdobywa miasto ArethynaOgłoszenie odrodzenia państwa. Miasto Nową maradą zostaje złupione i spaloneMaire'tar z rodu Zethar, wojska [[Ofir|Ofiru zostają zmuszone do odwrotu spod Akwirgranudawna Biała Tarmen.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec – udana ofensywa w Tryncie, odbicie większości kraju za wyjątkiem największych fortec. Po śmierci swoich synów Tarazjusz Samonita ustępuje Pierwsze od stuleci przymierze z tronu kratistosa.** Z niejasnych przyczyn Olaf książę Wergundii zarządza budowę fortyfikacji w Mercjikrasnoludami, które wyprowadzają armię na granicy z [[Talsoi]]. Projekt zostaje szybko zarzuconypowierzchnię.</span></li>* '''861 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">kwiecień - potężne kontruderzenie z Zapołudnia, Utzyao (armia wewnętrzna Qasyran) wkracza do południowej Styrii, zmierzając na północ.'''</span></li>** [[Wergundia]] i [[Ofir|Ofir]] podpisują zawieszenie broni.** Z niejasnych przyczyn armia wergundzka, dowodzona osobiście przez Olafa, napada i niszczy teralski gród Lęda. Powoduje to chwilowe ochłodzenie stosunków <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">17 kwietnia - koronacja Severo dar Rodlingena na Księcia Protektora Wergundii z Teraląw Akwirgranie. Po tym wydarzeniu Olaf zyskuje przydomek </span></li><li style="font-weight: 400;"Szalony><span style=".* '''862 r.''' font- do świata ludzi docierają informacjeweight: 400;">maj – Thang zwołany w tymczasowej stolicy, że coś dzieje się w [[Aenthil]] - elfy zaczynają przegrywać toczoną od tysiącleci wojnę z Puszczą Południową. Powoduje to mobilizację wszystkich trzech państw elfówBon Carraigh, chwilowe zawieszenie broni między nimi oraz wycofanie się z zaangażowania w politykę ludziwybiera Brynjolfa Sliabh Ard na księcia Tryntu i Fiordu.* '''863 rZjednoczenie Fiordu i Tryntu unią personalną.''' </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font- po wycofaniu się wojsk [[Ofir|Ofiru]] (ostatecznie weight: 400;">reforma edukacji w układzie pokojowym wrócono do starego przebiegu granicy) Olaf rozpoczyna serię reform gospodarczychWergundii, mających na celu podniesienie poziomu życia zmiana danwgo Uniwersytetu Magii Powietrza w Wergundii, a zwłaszcza zapobieżenie powracającym klęskom głoduAkademię Akwirgrańską im. Eryki dar Bregen.* '''864 rW ich ślady idzie: Askaron oraz Messyna. Na tej bazie powstaje Uniwersytet Styrgradzki.'''</span></li>** Olaf książę Wergundii nakazuje zburzenie najwyższego budynku <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">czerwiec - siły Północy zdobywają intersekcję w AkwirgranieCor, słynnej Wieży Orłówco umożliwia rozpoczęcie oblężenia Arden. Przyczyny decyzji są niejasne, po tym akcie wandalizmu czerwiec - splądrowanie przedmieści Messyny przez Samnijczyków stolicy wybuchają zamieszki</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">lipiec - zawarcie pokoju między Messyną a Itharos.</span></li>** Aby przerwać wyniszczającą wojnę domową<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wrzesień - wyprawa elfów Talsoi do dawnej świątyni Tulvy, do [[Trynt|Tryntu]] z powrotem wkracza armia wergundzka. Książę Olaf ogłasza [[Trynt|Trynt]] protektoratem do czasu ustanowienia tam samodzielnej władzyuruchomienie mechanizmów sterujących pogodą.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">10 października - 22 listopada - Czarny Szkwał; zniszczenie części floty Qa i całości floty Talsoi; przymusowe lądowanie Qa w Talsoi.</span></li>** Wybrzeża Fiordu nawiedza klęska żywiołowa <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">14 listopada - masowe ataki morskich stworzeń na miejscowych rybakówodbicie Styrgradu z rąk Qa.</span></li>* '''868 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień - wiec samnijski w Berszadzie, brak skutecznego wyboru nowego kagana.'''</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>937 rok</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul>** Elfy przegrywają wojnę z tajemniczym wrogiem, nadchodzącym z południa, a którego dotychczas nazywano Wielką Puszczą. Alta Tavar jednak puszczą nie jest. Pod atakiem sterowanych przez nią, zmutowanych stworzeń, nazywanych ulundo, pada [[Aenthil]] (miasto) oraz twierdza Telfamba<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">kwiecień - najazd samnijski pali do fundamentów teralski gród Nitra.</span></li>** Zagadkowe wydarzenie, objawiające się serią kataklizmów na całej ziemi oraz gigantyczną burzą nad terenem Puszczy Południowej. Światu objawia się swoisty fenomen – kataklizmy zwiastowały narodziny nowego boga. Bogini Tavar<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">lipiec - odnowienie Thangu Liryzji i jej przyłączenie do Federacji Wergundzkiej.Liryzja i Wergundia przystępują do odbudowy kraju, a przede wszystkim rozpoczynają budowę portu Nowej Birki </span></li>** Na terenach odebranych [[Aenthil]] oraz dawnej Puszczy Południowej powstaje organizm państwowy – Nowa [[Styria]], wspierany mocą bogini Tavar<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">lipiec - koniec 13-miesiecznego oblężenia, zdobycie Arden przez siły Północy.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Październik – objawienie Swarta-Szakala. Na jego czele staje człowiek Świat po raz pierwszy dowiaduje się o imieniu Sephreszagrożeniu, mieniący się księciem choć wówczas nikt nie łączy go jeszcze z zaginionego roduimieniem Swarta. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Październik – Echiron, z krajuArcyksiążę Zjednoczonego Felnoru, który zniknął pod oceanemdoprowadza do wypiętrzenia i wynurzenia wysp Felnor. Krążą legendyNie mające precedensu wydarzenie możliwe było dzięki pomocy Swarta-Szakala</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;"> listopad - lądowanie wojsk Qa na wybrzezu Wergundii, iż jest nieśmiertelnym liszemzajęcie części fortec i terenu dawnego miasta Birka.</span></li>* '''869 r.'''** W Tryncie kończy się wojna domowa<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień – odbicie Askaronu, rządy nad zniszczonym krajem obejmuje była przyboczna jarla Leifa Einarsonastolicy Tryntu, Sigrin Audottir z rodu Varden, dając początek nowej dynastiirąk Qa. Na żądanie nowej księżnej, Podczas walk dochodzi do konfliktu księcia Brynjolfa z dowódcami wojsk krasnoludzkich i wycofania Kesham z kraju wycofują się wojska Olafa Szalonegowojny.</span></li>** Na pograniczu między [[Talsoi]], Wergundią i terenami Nowej Styrii powstaje kadłubowe państwo <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień - wojska tryntyjskie stają na bazie dawnego [[Aenthil]]przełęczy Cor</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień - spotkanie kniazia Derwana Jastrzębca z Tergorem dar Toller w sanktuarium Modwita w Viran. Oblężenie Szyszaku, utworzone przez uchodźców na północnych rubieżach dawnego państwa elfówwojska Derwana ratuje interwencja tryntyjska. One same nazywają je Hehtanore (Hetanor) – Ziemią Wygnania</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>938 r. Zebrana </strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Styczeń – niezwykle ważne wydarzenia w święto Sairin rada elfich kastLarionie. Po raz pierwszy od tysiącleci zostają nawiązane kontakty z elfami podziemnymi, zwana Eailingeinspirowane przez Zakon Złamanego Kręgu, wybrała nowego władcęenigmatyczną grupę kapłanów, powołaną po Wojnie Rozłamu. Zostaje ujawniona prawdziwa przyczyna buntu Podziemnych, a jednocześnie wielkie zagrożenie dla Larionu – zbiorowa laryjska świadomość, Ikni, została nim Helethaiokazuje się być stworzona przez Swarta-Szakala. </span><span style="font-weight: 400;"><br /></span><span style="font-weight: 400;">Waga tych informacji staje się jednocześnie przyczyną paraliżu państwa Larionu – kapłani Ikni, córka Adarnilastanowiący trzon arystokracji, który poległ w obronie stolicyokazują się być zdrajcami swojego ludu. </span></li>** Nowa [[Styria]] występuje do oligoi [[Ofir|Ofiru z żądaniem zwrotu 4 części Korony [[Ofir|Ofiru]]<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">styczeń – pada obrona fortec w Kalidorei, najpotężniejszego artefaktu ofirskiego, pod groźbą odebrania go siłą. Piątą część – klejnot Arethyny – z niewiadomych powodów ma już 40 tysięcy obrońców swoim posiadaniuwszyscy polegli. [[Ofir|Ofir]] odmawiaDowodzący armią inwazyjną huei Oepetl Cuitla podąża dalej na północ, pod Akwirgran.</span></li>* '''870 r.'''** Znamienny rok<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">styczeń - układ między Ofirem a samnijskimi arbanami, obfitujący w wydarzenia wielkiej wagi. Utworzona z ulundona mocy którego zostają wykupieni jeńcy ofirscy, najemników i neofitów armia atakuje [[a samnijczycy opuszczają Ofir|Ofir]]; koniec wojny w Ofirze. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">W wyniku zdrady pada ItharosSamnii nastają czasy nowego kagana – tron obejmuje Enktoia Bilgunenei, która wyprowadziła arbany z pułapki w Ofirze, uzyskując przy czym następuje wydarzenie bez precedensu – [[Tavar]] przyjmuje wyzwanie do walki na ziemi od boskiego patrona [[Ofir|Ofiruokazji ofirski okup w złocie. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">styczeń – granice huanów Takawai i Waikiri przekracza interwencyjny korpus Qasyran, boga tarczy słonecznej, Izosadokonując masakry cywilnej ludności. Po tym starciu </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec – pod Itharos zostaje krater o średnicy około 1 miliStyrgrad dociera trzon armii Utzyao, ponad 350 tys. Izos zostaje unicestwionywojowników. W Itharos powstaje ośrodek politycznyPrzeprawa przez Loranis, aby zamknąć oblężenie, kosztuje Qa wiele tysięcy ofiar, ale ostatecznie, zależny od Nowej Styriiwraz z 60-tysięczną armią Aenthil zamykają miasto w oblężeniu.</span></li>** Messyna broni się <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">marzec – część armii Utzyao (brygada Cuauchtli) dociera do samego końcawybrzeży Wergundii, wojska Tavar równają miasto z ziemiąlądując w ruinach miasta Birka oraz pod miastem Zachodni Klif.** Korathia kapituluje przed armią Nowej StyriiWybuchają kolejne bomby minerałowe, chroniąc armia przedziera się przed zniszczeniemw dwóch częściach w stronę Akwirgranu i Visnohry. Upadek władzy ofirskiej, władzę przejmuje oligarchia i układy mafijne</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">lipiec – bitwa o Akwirgan.** Zamknięcie Akademii Messyńskiej po upadku Miasta* '''871 rOperacja wojskowa objęła niemal pół miliona żołnierzy.'''** Tulos kapituluje częściowo – oddaje swoją część KoronyPod stolicą wergundzką spotkały się armie Utzyao (Cuauchtli i Cuitla), wspomagane przez samnijskie arbany, oraz ochotniczy wergundzki V tymen, ale zdobywcy nie wchodzą powołany z rezerw do miastaobrony terytorium. Tulos zachowuje ciągłość władzy ofirskiej i ogłasza się legalnym spadkobiercą [[Ofir|Ofiru]].** W ciągle nieodbudowanej Arethynie oraz Bitwa pozostała w Tulos chronią się uciekinierzy z pozostałych miastdużej mierze nierozstrzygnięta, choć obie strony przypisały sobie zwycięstwo. Arethyna ogłasza się niezależnym państwemChoć wojska wergundzkie formalnie zostały pokonane, to jednak udowodniły, że Akwirgran jest nie do zdobycia za pomocą nawet ta potężnych sił Qasyran.</span></li>* '''872 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wrzesień – grudzień – finalny etap II Wojny o Północ.'''</span></li>** Armia Nowej Styrii wycofuje się z [[Ofir|Ofiru]]<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">listopad - księstwo Larionu wysyła ekspedycję odwetową na południowe tereny Qasyran. Pod jej politycznym wpływem zostaje Itharos i KorathiaW bitwie ginie księżna Savra.</span></li>** Na całym terenie Nowej Styrii oraz terytoriach zależnych (pd<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień – Talsoi uznaje oficjalnie protekcję Wergundii. [[Ofir|Ofir) zostaje wprowadzony zakaz używania magii innejFederacja wysyła na teren państwa morskich elfów armię, niż kapłańskapozwalającą na wyzwolenie stolicy.</span></li>* '''873 r<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień – szczyt w Dargun.''' – kolejne z wielkich wydarzeń, nazwanych później wspólnym określeniem Chaos Bogów – bogini Tavar wstępuje Zostaje zawarty pokój w wymiar boskiTerali, nieznaną bliżej ludziom płaszczyznę astralną, powodując tam zamęt, którego efektem która dzieli się na ziemi dwa osobne państwa. Politycznymi świadkami układu są chaotycznie występujące zaniki mocy kapłanów oraz kataklizmy pogodowe. Stan ten trwa około miesiąca, po czym [[Tavar]] objawia się swoim wyznawcom jako bogini uciśnionych książę Brynjolf tryntyjski i wygnanychhuei Iltepe Moe, bóstwo o ogromnej mocyprzywódczyni północnego Qa na Visnohorze.</span></li>* '''875 r.''' – Nowa [[Styria]] wchodzi do międzynarodowej polityki. Jeden z jej książąt<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">grudzień – Pakt Ofirski, dawny arystokrata wergundzkinazwany później Paktem Szlaku Wedry, układ między Tryntem, Teralą Wschodnią, Lambert OstinTeralą Zachodnią, rozpoczyna rozmowy dyplomatyczne z władcami wszystkich krajówOfirem i Północnym Qasyran o budowie północnego szlaku handlowego, w tym elfichjednocześnie antywergundzki pakt wojskowy. Granic nowostyryjskich nie uznają państwa elfie oraz Tulos Od tego momentu kraje te są nazywane krajami Paktu i stanowią trzecią siłę polityczną świata, obok bloku Zapołudnia i ArethynaSojuszu. W ramach gestu dobrej woli Nowa [[Styria]] oddaje [[Laro]] zdobytą uprzednio twierdzę Telfamba</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><strong>939 r.</strong><span style="font-weight: 400;"> </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">styczeń - na stanowisko t'antsan Larionu zostaje powołany Altaris Faltorn Andhakara. Przyjęcie Telfamby przez [[Laro]] powoduje gwałtowną reakcję Hetanoru</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">styczeń – TRAKTAT VISTANIJSKI, gdzie zwyciężają aktywne w ostatnich latach nastroje wrogie [[Laro]]ostateczny akt kończący Wojny o Północ. Układy pokojowe z Nową Styrią zawierają [[Wergundia]], [[Trynt|Trynt]], [[Fiord]], [[Samnia]] i [[Liryzja]]Armie Qasyran wycofują się aż za linię Hawren–Perdagan–Kavelia. [[Terala]] zachowuje neutralność, [[Laro]], [[Talsoi]], Arethyna, Tulos i Hetanor ([[Aenthil]]) deklarują otwartą wrogośćNa północy w rękach Qa zostaje Visnohora.</span></li>* '''872<li style="font-weight: 400;"><span style="font-880 rweight: 400;">Styczeń – w wyniku porozumienia niziołków z senatorami Messyny miasto wyraża zgodę na odbudowę Velidy.''' – po wycofaniu się wojsk Styrii z [[Ofir|OfiruHobbici rozpoczynają wielką akcję oczyszczania zniszczonej doliny, krajem tym rządzi chaospowoli reaktywując swoją dawną ojczyznę. Administracja państwowa w większości przestaje istnieć </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Maj – władczyni Samnii, Enktoia, nawiązuje kontakt z nieumarłym duchem, Mori Khanem. Władca Koni dołączył do tworzącego się sojuszu przeciwko upadłemu bóstwu, Swartowi, zaś Samnia przyjęła ofertę współpracy z Wergundią, stawiając zaporę dla planów różnych miastach powstają quasiszlaku handlowego wzdłuż rzeki Wedry</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-państwowe organizmyweight: 400;">Lipiec – w Pohryniu we Wschodniej Terali, próbujące utrzymać supremację nad jak największym terytorium rękami dobrze uzbrojonych najemnych armii i band. To czas zapaści i katastrofy wiekowego imperium.* '''880 r.'''** Powstanie w Messynie przeciw rządom Itharos. Messyna odzyskuje niezależność ruinach pozostałych po palatynie Mojmirze, senat wybiera na kratistosa Theo Tynagironaodkryto pozostałości jego laboratoriów, przywódcę rebeliia w nich istotę nazwaną Matką Lęgu – pomiot jednej z najpotężniejszych eskhara. </span></li>** Zawarcie Pokoju Tritajskiego. Messyna, Tulos i Arethyna zawiązują sojusz zwany Małym [[Ofir|Ofirem, jednocześnie podpisując zawieszenie broni <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec – wychodzą na jaw prace Wschodniej Terali nad bronią minerałową – w atmosferze skandalu z Itharospowodu wypadku, które nie wchodzi do sojuszuktóry kosztował życie grupę przypadkowych badaczy. </span></li>** Zostają ujawnione tzw<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec – podczas badań na Górze Otorten zostaje odkryte istnienie Sieci Geomantycznej. Dokumenty z KovendareDotychczas sądzono, wychodzą że punkty energetyczne (intersekcje) występują na jaw oszustwa finansowe Ligi Kupieckiejpowierzchni Ei bez związku ze sobą, niezależnie.* '''881 r Odkrycie to stało się początkiem wielkiej rewolucji magicznej .''' </span></li>** porozumienie <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec – Wergundia odnawia swoje wpływy wśród plemion orków Dormenos daje początek Pierwszej Sukursji. Tergor dar Toller porzuca funkcję Wielkiego Mistrza Zakonu Mieczowego, zwanej Wielką, wyprawie ratunkowej do Pethabanu przeciwko Uzurpatorom z Ligi Kupieckiejby krzewić wiarę w Modwita wśród orków zagrożonych kultem Szakala. </span></li>** ponowne otwarcie Akademii Messyńskiej<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Sierpień - wybucha bunt niewolników w Ofirze</span></li>* '''881<li style="font-weight: 400;"><span style="font-83 r'''weight: 400;">Październik – wielki rytuał w wergundzkiej twierdzy Bibraktborgu. Wydarzenie było finałem budowanego od dłuższego czasu frontu przeciwko Szakalowi- wydarzenia Pierwszej SukursjiSwartowi, wojna w Pethabanie z Uzurpatoramiupadłemu bóstwu.* '''882 rWielki rytuał, który umożliwiło odkrycie sieci geomantycznej, spowodował w powszechnym mniemaniu wypchnięcie Swarta poza Eę i uniemożliwienie mu powrotu.''' - epidemia w AkwirgranieW rzeczywistości było to bardziej złożone, ale efekt z grubsza był właśnie taki.* '''882</span><span style="font-83 r.''' weight: 400;"><br /></span><span style="font- tzw. Sukursja Samnijskaweight: 400;">Rytuał miał dalekosiężne skutki, jednym z nich było zniszczenie laryjskiej wspólnej pamięci i "domu przodków" – Ikni</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Grudzień – wergundzki kościół Siódemki na Nieboskłonie powołuje organizację, wyprawa łupieżcza Samnijczykównazwaną Inkwizyjcją, wspierająca wojska wergundzkie Pierwszej Sukursji.mającą zająć się wyplenieniem pozostałości eskhara na powierzchni Ei </span></li></ul>== Epoka Nowej Magii ==* '''883 <li style="font-weight: 400;"><strong>940 r.''' </strong><span style="font- umiera wielka władczyni Samni, kagani Mira Śnieżna.weight: 400;"> </span></li><ul>* '''884 <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Styczeń - orkowie z Gór.''' - najazdy samnijskie Maegros uderzają na północyOfir, gdzie trwa wciąż powstanie niewolnicze.* '''885 rWergundia oficjalnie odcina się od tego wydarzenia i przywódcy orków, Tegora dar Tollera, jednak potężna wyprawa rabunkowa znacząco osłabia Ofir.'''</span></li>** Początek Drugiej Sukursji<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Styczeń - wybucha bunt południowych huanów, epidemia rozpoczynając wojnę domową w Korathii** wybuch wielkiej epidemii Larionie. Krajem górskich elfów Teraliwstrząsnęły kolejno wieści o Ikni, sąsiednie państwa pierwszy raz jako środek zapobiegawczy stosują barierę kwarantanny.** historyczne zjednoczenie Teraliupokarzająca klęska w Kalidorei, masakra, jaką urządzili Qa w południowych huanach, śmierć tantsan Savry, kniaź Dragan Karanawic otrzymuje najpierw buławę wojewody Wschodnich Grodówutrata Ikni, a potem całej Teraliwreszcie obraźliwy w mniemaniu większości pokój Vistanijski podpisany z Qasyran.** po zabiciu przez styryjskich skrytobójców księcia Wergundii</span><span style="font-weight: 400;"><br /></span><span style="font-weight: 400;">Bunt podsycają byli kapłani Ikni, Olafa Egilsonaw tym najwyższy z nich, [[Wergundia]] wypowiada wojnę StyriiRoimata</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">4 kwietnia - wielka powódź nawiedza Velidę i Messynę, powodując zmiecienie popiołów z Doliny i kataklizm w mieście i okolicznych ziemiach</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Boom górniczy w styryjskiej Kawelii – związany z gwałtownym rozwojem badań magicznych. Początkowe zwycięstwa pozwalają nawet Wzrasta skokowo zapotrzebowanie na chwilowe odzyskanie miasta [[Aenthil]].* '''896 r.'''** Na południe od Styrii zostają odkryte tereny bogate kruszce, w surowcektóre Kawelia obfituje, stając się obiektem zainteresowania całego świata, zwłaszcza w nowo odkryty Minerał, którego wykorzystanie otwiera nowe możliwości wojenne i technologicznetym licznych inwestorów. </span></li>** w wyniku przewrotu sojuszy na północ Wergundii uderza armia Terali<li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec - Misja rozjemcza tantsana Altarisa, rozpoczynając ciąg reakcjibunt południowych huanów zostaje wygaszony, Larion ratuje spójność państwa. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec – odkrycie metody teleportacji materii na bazie sieci geomantycznej </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec – przełomowe badania archeologiczne Akademii Messyńskiej w efekcie Kaweii i Larionie udowadniają prawdziwość mitów przeciągu kilku tygodni do wojny przystępuje [[Trynt|Trynt]] i [[Ofir|Ofir]] (po stronie Wergundii) oraz [[Terala]]o Ogrodach Życia. </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Październik – liczne nieformalne ingerencje Felnoru w Styrii powodują wyprawę odwetową, [[Samnia]] i Itharos (po stronie styryjskiej). Kontruderzenie styryjskie odpycha armię wergundzką daleko Styryjczycy wraz z sojusznikami uderzają na północFElnor, zabijając arcyksięcia wyspy Amrun, SEkhemseta. </span></li>* </ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''897 941 r.'''</span></li>** na nowo odkrytych ziemiach na południu postępuje kolonizacja, z głównym udziałem <ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Problemy wewnętrzne Wergundii i [[Talsoi]] </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">powstaje tam nowy port, Vekowar.Kompania Nowej Magii </span></li>** front Wielkiej Wojny zatrzymuje <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">nowym arcyksięciem Amrun zostaje Nefrek, archipelag Felnor otwiera się na długie miesiące na południe od rzeki Sankary.współpracę ze światem</span></li>** obydwa mocarstwa wyniszczone wysiłkiem wojennym desperacko poszukują czegoś, co przechyli szalę na ich stronę, duża część działań wojennych w związku z tym przenosi się na morze.</ul>* <li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''898 942 r.''' - prowadzone </span></li><img src="https://silberberg.pl/obrazy/mapy_nowe/polityczna_944_podzial_Wergundii.jpg" style=" margin-right: 5px; border-radius: 3px; width: 60%; height: auto; float: right;"><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Lipiec - wydarzenia na Fiordzie. Jednym z bazą jarlów Vekowarze ekspedycje badawcze odkrywają kolejne obszary lądu i stykają się z południowymi plemionami elfów [[Laro]]zostaje Jarna Falarskad </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Sierpień – Wergundia uderza na Visnohorę, orkowie uderzają na Teralę, uniemożliwiając reakcję kniaziowi Derwanowi </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Październik – fiordyjska wyprawa na Wyspę </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Trynt zyskuje nowy węzeł geomantyczny, mający "zasięg" do Nowej Birki i Talsoi, </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">utwierdzony sojusz tryntyjsko-fiordyjski </span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Listopad: </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">zrękowiny dzieci kniaziów teralskich, zapowiedź zjednoczenia kraju</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">po skandalu w związku z małżeństwem kniaziewicza teralskiego, Wysokie Ziemie ogłaszają secesję z Tryntu i występują z Paktu Wedry.</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Terala Wschodnia odmawia wsparcia wergundzkiej interwencji </span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wybuch wojny domowej w Wergundii - część prowincji pod przywództwem księżnej dar Domittius ogłasza wystąpienie z Federacji</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">eskalacja kryzysu visnohorskiego - Wergundia zmuszona siłą utrzymać szlak dostaw</span></li><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Kompania Nowej Magii ze spółki skarbu wergundzkiego przekształca się w niezależną spółkę międzynarodową</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Grudzień: </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wojna domowa w Wergundii - potyczka pod Larencotte</span></li></ul></ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">'''943 r''' </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Styczeń: </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">sympozjum naukowe w Messynie - rewolucja w nauce i wiedzy o świecie</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Luty: </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">do stolicy Samni wraca zwycięska wyprawa z Pethabanu wraz z tysiącami niewolników</span></li></ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">Listopad: </span></li><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">wyrusza wielka wyprawa w poszukiwaniu Cywilizacji Morza Wschodniego</span></li></ul></ul></ul></ul><ul><li><strong>944 r.</strong><br /><ul><li style="font-weight: 400;"><span style="font-weight: 400;">bitwa pod Ligmell - starcie sił książęcych z separatystami, nierozstrzygnięte</span></li><li>odkrycia wyprawy agadejskiej </li><li>sympozjum w Dormenos, początek wielkiego rozwoju Nowej Magii </li><li>kapitulacja qasyrańskiej załogi Visnohory - przełęcz przejmują żołnierze IV Tymenu, ale forteca zostaje zablokowana przez hufce teralskie i separatystyczne wojska Dakonii, odcinające dostawy żywności. </li></ul></li><li><strong>944-950 r. </strong>- gwałtowny rozwój Nowej Magii:<ul><li>w tych latach skonstruowano ponad 20 rdzeni minerałowych oraz prawie 10 eaformatorów - urządzeń kontrolujących przepływ energii na makrowęzłach geomantycznych </li><li>kolchidyra umożliwia używanie przez ludy Północy minerału jako akumulatora energii magicznej</li><li>kontrola siatki geomantycznej pozwoliła na rozwój cywilizacyjny - rozbudowę wodociągów, kanalizacji, ogrzewania miast</li><li>odkrycia agadejskie spowodowały wzrost skuteczności medycyny w zakresie przeszczepów oraz odkrycie licznych lekarstw na najpoważniejsze choroby</li></ul></li><li><strong>945 r.</strong><br /><ul><li>symboliczna koronacja Bolemira Witomirowica, młodego (3 lata) kniazia, który pod swoim panowaniem ma zjednoczyć Teralę</li><li>(Wergundzka Wojna Domowa) bitwa pod Viran - zwycięstwo wojsk książęcych, odblokowanie Visnohory </li><li>wielka powódź na Loranis</li><li>Styria - po głośnym wystąpieniu przed Radą, nieformalny wówczas przywódca ulundo, khor’zighira Teire’de, uzyskał dla Kelahiran status autonomicznej enklawy z prawem stanowienia własnej tercji do liczebności 2 tysięcy</li></ul></li><li><strong>946 r.</strong><br /><ul><li>Aoife Ormdottir Borgh Du zostaje księżną Wysokich Ziem - potwierdzenie secesji księstwa</li><li>samnijski najazd na Trynt (zemsta Aoife)</li><li>Kompania Nowej Magii wydzierżawia od Samnii, w formie lenna, tereny Południowego Stepu</li><li>Tuakana - Wielki Rytuał Pojednania Laryjczyków i Tlais Burzuma, zakończenie Rozłamu</li><li>powstaje Kongres Wolnych Narodów - z inicjatywy Kompanii Nowej Magii powstaje forum, gdzie rozmawiać mogą reprezentanci wszystkich krajów, sama Kompania występuje tu w charakterze rozjemcy</li></ul></li><li><strong>947 r.</strong><br /><ul><li>powódź na Sankarze, zniszczone miasta wzdłuż biegu rzeki oraz mosty</li><li>dzięki dzierżawie Południowego Stepu - otwarcie handlowego Szlaku Wedry pod kontrolą Kompanii Nowej Magii</li><li>wybuch powstania Theonasa w Ofirze (rewolta niewolnicza)</li><li>w obu państwach Qasyran wybucha powstanie niewolnicze, dowodzone przez tajemniczego Khor’Ma</li><li>powrót ostatniej armii Qasyran z Północy - Iltepe Moe przywozi do Qasyran prochy Seitiriego i koronę Neyestecae</li><li>początek ponownego zjednoczenia Qasyran - Oepetla Cuitli (władca północnego państwa Qasyran) koronuje Tlilxuchtli (władczynię południa) na cozcatloani - cesarzową Zjednoczonych Plemion Qasyran</li><li>Święto Wybaczenia i Pojednania między Leth Caer a Aenthil, symboliczny powrót Tawanien’yaro do Ealinge</li><li>tragiczna zima na Północy, szczególnie w obszarach górskich</li></ul></li><li><strong>948 r.</strong><br /><ul><li>pierwsze wystąpienie Leofrica dar Marenthal, obwołanego przez separatystów Dziedzicem Elmeryka, wnuka księcia Arnulfa </li><li>samnijska ofensywa z Meghalayi w kierunku pethabańskiego Tipura Nadu</li><li>święto Asullo w Leth Caer - odnowienie przymierza Miasta z Eą </li><li>wiele krajów (Aenthil, Leth Caer, Velida, Terala Zachodnia) zakazuje używania Nowej Magii</li><li>na Kongresie Wolnych Ofir i Qasyran oskarżają Styrię o spowodowanie wybuchu powstań niewolniczych na ich terenie</li></ul></li><li><strong>949 r.</strong><br /><ul><li>kolejna dramatyczna zima na Północy - tragedia w Tryncie </li><li>po kolejnych latach nieurodzaju i katastrofach naturalnych - klęska głodu we wschodniej i południowej Wergundii (w efekcie bunty i pogromy magów)</li><li>Matua-Haere - Pierwsze Pożegnanie, wielka uroczystość pogrzebowa w Larionie, ostateczne pożegnanie dusz Przodków z Tuatahi-Ikni (Pierwszego Ikni)</li><li>na Kongresie Wolnych szereg państw oraz Sairolome oskarża Kompanię Nowej Magii o działanie na szkodę Ei i wzywa kraje do zakazania Nowej Magii; wystąpienie powoduje szeroki odzew społeczny i liczne bunty</li></ul></li><li><strong>950 r.</strong><br /><ul><li>zwycięstwo wojsk książęcych pod Arlettain - koniec wojny domowej </li><li>koniec budowy przekopu Gjovik - Akareim, alternatywne połączenie rzeki Wedry z morzem </li><li>klęska powstańców Theonasa w Ofirze, na stokach góry Tarramakos</li><li>Nagłe poruszenie wśród sił eskhara, oddziały z całego świata zaczynają zmierzać na wergudzko-styryjsko-aenthilskie trójgranicze. <li>Poświęcenie Bogini Tavar oraz zajęcie jej miejsca na panteonie przez tajemniczego bożka - Fortunę.<li>Potwierdzenie śmierci Leofrica dar Marenthal, który okazał się być sterowany przez moce Szakala. <li>Na trójgraniczu w wyniku sądu Iureusa umiera również prawa ręka księżnej Aenthil - Toruviel. <li>Katastrofa geomantyczna - następuje wybuch większości rdzeni minerałowych. <li>Kapitulacja pethabańskiego państwa Tipura Nadu w wojnie z Samnijczykami.<li>Śmierć Księcia Protektora Federacji Wergundzkiej - Einhard dar Avarette ginie w zamachu wykonanym przez własnego adiutanta.</ul></li><li><strong>951 r.</strong><br /><ul><li>Wydanie dekretu przez Radę Regencyjną Styrii, który zabrania wstępu na ich ziemię druidom oraz taure’yaro.<li>Wyjście spod opieki protektoratu wergundzkiego Talsoi oraz Liryzji. <li>Na liryzyjskim tronie zasiada Freyra Alsodottir Rosgalen.<li>Najazd orków z plemienia Gruat na teralski gród Lęda i okoliczne ziemie. <li>Trynt rozpoczyna industralizację swojej gospodarki sprowadzając z Quasyran krosna oparte na nowomagicznej technologii.<li>Koronacja Givienne na Księżną Tryntu, staje się ona współ-władcą a nie tylko księżną małżonką. Książę Brynjolf wycofuje się z polityki światowej na rzecz małżonki. <li>Ogłoszenie amnestii dla wergundzkich separatystów.<li>Na terenie Wysokich Ziem pojawia się ruch buntowników który utrudnia działania Księżnej Aoife. <li>Intensywne działania Kompani Nowej Magii która łączy siły ze styryjczykami celem zniwelowania skutków kryzysu geomantycznego. <li>Latem 951 roku Ofir całkowicie pozbywa się skutków promieniowania na swoich ziemiach i korzysta z rozkwitu gospodarki. </ul></li><li><strong>952 r.</strong><br /><ul><li>Na terenie Wysokich Ziem pozostaje jedna z ostatnich nieopanowanych stref skażenia - Kompania Nowej Magii wszczyna śledztwo, czemu na jej terenie występują dziwne anomalie. <li>Federacja Wergundzka mimo ustabilizowania sytuacji po kryzysie geomantycznym wciąż próbuje wybrać nowego władcę. <li>Umocnienie kultu Tavar na terenie Styrii - jednak pojawia się coraz więcej miejsc na świecie gdzie oddaje się cześć martwej bogini. <li>Samnia wznawia projekt zmiany pustyni Assury. <li>Buntownicy działający na Wysokich Ziemiach wzniecają zbrojne powstanie przeciw księżnej Aoife Borgh Du. Kończy się to wygraną rebelii a nowym namiestnikiem górali zostaje Fergus Neilsson Skaggirad zaś rodowa twierdza rodu Borgh Du trafia w ręce Hammonda Craigsson Skaggirada w uznaniu za zasługi. Wysokie Ziemie składają przysięgę lojalności wobec Tryntu. <li>Księżna Aoife Borgh Du zbiega wraz z dziedziczką na tereny Samnijskie dostając tam azyl. <li>Zbuntowany samnijski arban wkracza na tereny Wysokich Ziem, co doprowadza do szeregu dyplomatycznych spotkań pomiędzy ambasadorami Tryntu i Samni. <li>Zakończenie prac nad zniwelowaniem kryzysu geomantycznego przez Kompanię Nowej Magii. Pozostałe strefy których nie udało się wygasić zostają zabezpieczone a ludność cywilna zabezpieczona. <li>Państwo podziemnych elfów wszczyna śledztwo w sprawie rdzenia minerałowego który znajdował się na terenie Tlais Burzuma.</ul></li><li><strong>953 r.</strong><br /><ul><li>Nieudana próba zmiany ekologicznej słonego jeziora Khorat przez Samnijczyków. <li>Quasyran zamyka śledztwo odnośnie powstania niewolniczego na swoich ziemiach oraz ucisza plotki jakoby to Styria za nim stała. Mówi się, że wpływ na to miała osoba ambasador Estelli będącej córką Quasyranki i Styryjczyka. <li>Książęca para Tryntu wskazuje swojego syna Tearlacha jako potencjalnego następcę korony. <li>Na Fiordzie dochodzi do dziwnych anomalii magicznych w wyniku których giną cywile. Chodzą plotki o dziwnych mordach oraz całych wsiach zapadających w śpiaczkę. <li>Chodzą plotki, że Kesham przyjęło ogromny kontrakt od jednej osoby. Kuźnie działają dzień i noc. <li>Rada Dwunastu podziemnych elfów zakazuje zbliżania się do terenów należących do rodu Tlais Burzuma. Wysyła też poselstwo do Kesham z ostrzeżeniem, aby unikać tych terenów.</ul></li><li><strong>954 r.</strong><br /><ul><li>Plemię Gruat ponownie przypuszcza rajd na ziemię Lędy, a Terale przypominają młodemu kniaziowi jego obietnice odnośnie pokonania barbarzyńskiego ludu. <li>Następuje pełna industrializacja przemysłu wełniarskiego na terenie Tryntu. Gospodarka na tym terenie rozkwita, a budżet tryntyjski się gwałtownie powiększa. <li>Coraz więcej Fiordyjczyków szuka szczęścia poza swoim krajem, rynek najemników zostaje zalany przez tych pochodzących z kraju fiordów. </ul></li><li><strong>955 r.</strong><br /><ul><li>Jezioro Khorat przy pomocy magimaszyn staje się słodkie a wokół niego zaczyna zakwitać ogromna oaza. Samnijczycy rozpoczynają budowę punktu przerzutowego dla ogromnych karawan. <li>Samniczycy sprowadzają na Wielki Targ odbywający się na granicy Ofir-Samnia ponad pół tysiąca przeszkolonych niewolników z Pethabanu i sprzedają ich do szkół gladiatorskich. Drugie tyle istnień trafia w ręce prywatnych kupców. <li>Federacja Wergundzka zażegnuje problemy gospodarcze wynikające z kryzysu geomantycznego. Zaczyna inwestować ogromne nakłady pieniędzy w Instytut Badań Magicznych. </ul></li><li><strong>956 r.</strong><br /><ul><li>Tryntyjska Korona wysyła do Liryzji oficjalne poselstwo mające toczyć rozmowy o przyszłości obu państw. Wynik dyplomatycznych starań jest nieznany. <li>Zimą Ofir organizuje Wielkie Igrzyska z okazji dwudziestolecia podpisania traktatu Vistanijskiego. Biorą w nich udział wolni gladiatorzy, niewolnicy zakupieni od Samnijczyków oraz egzotyczne zwierzęta z pethabanu. Zaproszeni zostają oficjele z całego świata z wykluczeniem Styrii.<li>Samnijczycy na jednym z kongresów naukowych organizowanych przez Kompanię Nowej Magii prezentują wyniki własnych badań co skutkuje zaproszeniem ich przedstawicieli do największych uniwersytetów świata. Wśród młodzieży studenckiej rozkwita moda na “orient”. <li>Teralski kniaź Bolemir występuje naprzeciw rajdom orków z plemienia Gruat i przegania ich aż do ich enklawy. Spekuluje się, że Terale planują zniszczenie siedliska orków.<li>Koweny druidzkie wskazują jedenastoletniego kniazia Bolemira jako namaszczonego przez Eę który ma przywrócić równowagę. <li>Samnijczycy wysyłając poselstwo do Quasyran zawierające dary z podbitego Pethabanu. Federacja Wergundzka ponownie próbuje wybrać jednego Księcia Protektora, jednak stare i nowe rody nie potrafią dojść do porozumienia. <li>Kesham zapowiada, że po raz pierwszy od lat wyśle swoich oficjalnych przedstawicieli na Wielki Targ ofirsko-samnijski. </ul></li><li><strong>957 r.</strong><br /><ul><li>Umiera Oepetl Cuitla - Czarny Wilk - a uroczystości pogrzebowe przeprowadza sama Cesarzowa. Z powodu okresu żałoby zostają zawieszone rozmowy pomiędzy Larionem, a Quasyran. <li>Księstwo Talsoi zaprasza do siebie oficjalnie poselstwo Felnoru, spekuluje się, że chcą dopuścić ich do tajemnic świątyni Tulvy-Meris. <li>Wielka Kagini Enktoia poświęciła swoje życie, by unieważnić przysięgę powstrzymującą Samnię przed najazdem na Ofir, co umożliwiło podbój królestwa, jego upadek oraz brutalne rozprawienie się z dawną arystokracją, a w następstwie tych wydarzeń władzę objął nowy Wielki Kagan Irinchebal, który zapowiedział dalszą ekspansję na południe.<li>Teoderick dar Erenbach został Księciem Protektorem, jednocząc Wergundię, a już w 958 roku nowe władze wyraźnie zasygnalizowały pokojowe nastawienie wobec Kaganatu, przyjmując jego ambasadorów i unikając eskalacji konfliktu.<li>Po upadku Ofiru osłabiony Pakt Wedry został uzupełniony przez dołączenie Liryzji.</ul></li><li><strong>958 r.</strong><br /><ul><li>W Quasyranie zmarła cesarzowa Tlilchuxtli, a władzę objął Aitzcuauhtli, kontynuując jej politykę.<li>Kaganat Samnijski zaproponował zorganizowanie Kongresu Wolnych Narodów w twierdzy Otorten w celu omówienia sytuacji Ofiru i przyszłości regionu.</ul></li></ul>